Anja Graveland

In Beregovo (Oekraine) kennen ze geen christelijk onderwijs, maar er is wel degelijk vraag vanuit de christlijke gemeenten om zulk onderwijs. In september 2015 is door Anja de kleuterschool 'De Parel' geopend, waar zij ook leiding aan geeft. Twee collega's werken vol liefde en enthousiasme mee! Ook in de kerkelijke gemeente mag zij zich inzetten voor kinderen. Dit gebeurd voornamelijk voor tieners, o.a. in de vorm van club en zomerkamp. Daarnaast is Anja graag bezig met en voor de ouderen uit de gemeente, door ze te bezoeken en 1 keer per week een extra Bijbelstudie voor hen bij te wonen. Daarbij zorgt ze voor de liederen en de muzikale begeleiding. Leest u mee over haar belevenissen in haar rondzendbrieven:

 

 


 

Beregowo / 16-01-2012:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Hartelijk dank!

Nu wil ik m’n nieuwsbrief eens beginnen met een woord van dank! In de maand december mocht ik weer jarig zijn en ik ben werkelijk overladen met mails, kaarten, kadoos, sms-jes, enz, enz. Alle familie, vrienden, gemeenteleden: heel hartelijk dank!

Het grootste kado was toch wel dat m’n vader, vrij onverwachts, besloot te komen. Zo had ik de week van m’n verjaardag gezelschap uit Nederland, dat was toch wel heel erg leuk! Samen hebben we genoten van het Kerstfeest met de straatkinderen wat we precies die week vierden. Vol trots droegen de kinderen iets voor of zongen een lied, zelf mocht ik de Kerstboodschap vertellen, we musiceerden als collega’s en we sloten af met een maaltijd.

Immanuel!

Op Kerstavond, de 24STE mocht ik werken en gingen we met de kinderen naar de kerk. Daarna kwamen we terug in het straatkinderhuis, we staken de lichtjes en kaarsjes aan, ik pakte de gitaar en met elkaar waren we juist nog wat kerstliederen aan het zingen, toen de moeder van Borja en Dennis belde. Ze woont in een getto waar geen verwarming is en zelden elektriciteit. Ze was ontroerd door wat ze op de achtergrond hoorde. Dennis (6 jaar) vertelde trots dat hij zelf gitaar speelde, want tante Anja pakte alleen de akkoorden, maar híj sloeg de snaren aan!

Ze vroeg of we alsjeblieft nóg een kerstlied wilden zingen door de telefoon. Het gaf haar warmte in het koude huis….. Zo gaven we de kerstboodschap door, door de telefoon.
Eindelijk was het zover: Eerste Kerstdag! Wat hadden we er naar uitgekeken met de kinderen. En… we kregen warempel een wítte Kerst!

Weken lang hebben Maxim en Dennis geoefend om hun gedichtjes uit het hoofd te leren voor het Kerstfeest met de zondagsschool. Maxim had er wel 5! Maar hij kende ze vloeiend want…mama had beloofd te komen luisteren in de kerk. Op Kerstavond had ze hem opgehaald om even thuis te
zijn en vanmorgen zouden ze dan samen komen. De dienst begon, we zongen met elkaar het eerste lied, Borja en Dennis zaten op de voorste rijen, maar Maxim…. was nergens te bekennen.
Eindelijk kwam hij buiten adem op me afgerend en fluisterde: hoe lang duurt het? Nou, ongeveer 1,5 uur. Toen rende hij weer weg. Eindelijk plofte hij naast me neer. Mama zou hem over 1,5 uur op komen halen… Zijn gezichtje stond verdrietig. Wat kon ik anders doen dan proberen de moederrol te vervullen? Ik sloeg m’n arm om hem heen, en toen hij naar voren moest gaf ‘k hem een bemoedigende knipoog . Hij deed het geweldig! Toen hij weer naast me zat vertelde ik hoe trots ik op hem was en dat hij ’t heel goed gedaan had. Eindelijk zag ik een klein glimlachje komen.

Ook met het koor mochten we zingen tijdens de dienst. In het Oekraïns, Russisch en Hongaars. Jaja, het is een ware mengelmoes van talen hier. Toen ik weer op m’n plekje ging zitten zei Maxim: U heeft mooi gezongen hoor. Nu was het mijn beurt om te glimlachen. De preek was erg rijk en bemoedigend!

Immanuel: God met ons!

Als je in armoede moet leven: Hij kwam in onze armoede neer, want Hij wilde met ons zijn! Als je zonder vader of moeder moet leven: Hij verliet het Huis van Zijn Vader, want Hij wilde met ons zijn! Na de dienst hebben we met elkaar als Nederlandse meiden (er werken er hier op het moment 4 in de stad; 3 in ‘t ziekenhuis en ik) gegeten. Iedereen had iets klaargemaakt en zo hadden we een hele maaltijd. Met elkaar lazen we het Kerstevangelie en luisterden Nederlandse kerstliederen. Tsja, zo blijf je nog een beetje Nederlander in den vreemde ;)

Het beviel zo goed, dat we met Oud en nieuw het zelfde hebben gedaan. Na de oudejaarsdienst in de kerk kwamen we weer bij elkaar, iedereen bracht wat lekkers mee, en zo wachtten we op 11 uur, want dan is het hier in Oek al 12 uur: Nieuw jaar. Jaja, wij kunnen het hier dus twee keer vieren. Maar helaas was ik ziek, dus hield het niet zo lang vol. Om 10 uur bracht ik de auto bij m’n collega, die ‘m de andere dag nodig zou hebben om te gaan preken in het dorp waar hij evangelist is. We lazen daar met elkaar psalm 90. Mooi om te weten dat ze thuis hetzelfde zouden doen die avond.

Zo kan je ver weg zijn en je toch verbonden weten met familie en vrienden thuis, om dat God Dezelfde is, ja, de Immanuel! Hem zij alle eer!

Laten we de Heere danken voor:

• het Rijke Evangelie wat met Kerst weer heeft mogen klinken.

• dat ik, na weken ziek zijn, weer beter ben.

Laten we de Heere bidden voor:

• de moeders van onze kinderen, dat hun ogen mogen opengaan voor het Evangelie.

• de kinderen die weer naar school zijn.

Ontvang een hartelijke groet uit een prachtig besneeuwd Oekraïne,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:

Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:

Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:

Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 24-11-2011:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Verjaardagen

Met een stralend gezicht staat David cadeautjes uit te pakken. En met elk cadeautje krijgt hij meer kleur op zijn wangen. Wat is er ook heerlijker dan jarig te zijn en je dan ook echt jarig te vóelen! In de herfst hebben we twee verjaardagen van onze kinderen: David en Maxim. Op school mogen ze trakteren en dan „s avonds om 6 uur is de grote feestmaaltijd. Alle collega‟s die in de gelegenheid zijn komen meevieren. Met z‟n allen om de tafel, cadeautjes uitpakken, zingen, eten en als afsluiting natuurlijk de taart mét kaarsjes. Die is onmisbaar, ook in Oekraïne!

Corrie

De meesten van jullie zullen Corrie nog wel herinneren van de vorige nieuwsbrief. Het meisje dat door haar moeder geslagen werd als ze om eten vroeg. We leerden haar kennen tijdens de straatevangelisatie bij het getto waar ze woont. Intussen mag ik meedelen dat Corrie samen met Klaudia ( ook een meisje uit het getto) opgenomen is in onze middag-programma‟s. Je snapt: zowel Corrie als ik zijn daar erg blij en dankbaar voor!

Oogstfeest

Terwijl in Nederland de dankdag nog vers in het geheugen ligt, is het hier al bijna twee maanden geleden, vlak voor m‟n verlof kon ik het Oogstfeest nog net mooi meemaken.
Echt een feest van dankbaarheid wat je met de hele gemeente voorbereid. Zo begon de dinsdag ervoor de koor-repetitie om liederen in te studeren. Kinderen van de kinderclub waren de hele week thuis aan het repeteren om hun gedichtje uit het hoofd op te zeggen. Dus ook in het straatkinderhuis waren we er bij betrokken om Maxim en Dennis goed hun gedichtje aan te leren. Zaterdagmorgen verschenen we allemaal in de kerk om het Oogst–altaar op te maken. Iedereen bracht van het beste van het land: kolen, tomaten, komkommers, wortels, paprika‟s, enz., enz.

En zaterdagmiddag was ieder in z‟n huisje bezig voor het hoofdgerecht of één van de dessert-taarten te maken. Zo kwamen we zondag morgen allemaal met volle handen om onze dank te betuigen. Met het koor zongen we, de kinderen zeiden hun gedichtje op, waaronder ook onze Maxim en Dennis! Het was een hele mooie dienst met als toepasselijk thema: Dankbaarheid! Onder de stalende zon genoten we daarna met de hele gemeente van de maaltijd.

Verlof

En toen mocht ik er weer even heerlijk tussenuit breken om familie en vrienden te bezoeken in Nederland. Altijd weer een mooie tijd, maar ook een drukke tijd. Soms wil je in n maandje inhalen waar andere mensen een half jaar de tijd voor hadden….Tsja, dat gaat niet, dan komt er van rusten nog weinig. Al blijft het altijd lastig om mensen teleur te stellen. Gelukkig kon ik er een weekje tussen uit naar de mooie Nederlandse bossen, in prachtige herfsttooi! Wat een Schepper hebben we! Maar nog dichterbij kwam Zijn scheppingsmacht in het wonder van twee nieuwe nichtjes die geboren werden: Elise en Esther!

Mama??

Hand in hand liep ik zondag met Maxim naar het straatkinderhuis. Hij vertelde wat ze op de zondagsschool gedaan hadden. Opeens was hij stil. Toen: “Als ik mama weer een keer zie, ga ik vragen waarom ze mij dit weekend niet heeft opgehaald”. Voor de ouder-kind-band blijven we de kinderen/ouders stimuleren om vrijdagmiddag en/ of zaterdag naar huis te gaan. Maar al verschillende keren had Maxim voor niets op z‟n moeder staan wachten. Ik probeerde nuchter: “Ja, mama zal „t dit weekend wel druk gehad hebben met werken”. Maar Maxim geeft aan waar hij ten diepste bang voor is: “Of, ze had gewoon geen zin dat ik kwam”… “Nou, hoe kan je nou geen zin hebben om bij jou te zijn?! Dan geven we haar er een tikje van langs” zeg ik speels. Maar Maxim antwoord: “Dan slaat ze me net zo hard terug. Alleen dan met een riem.” In stilte ben ik blij dat Maxim het weekend gezellig bij ons is gebleven….

Ontvang een hartelijke groet uit Oekraïne,

Anja

Ik ben dankbaar voor:

• Corrie en Klaudia die een plekje in de middagprogramma‟s hebben gekregen

• De geboorte van twee gezonde nichtjes

Laten we de Heere bidden voor:

• Het stille verdriet wat onze kinderen bij zich dragen

• Joost en zijn gezin die afscheid van ons nemen

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:

Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:

Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:

Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 24-09-2011:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Afscheid

Zo af en toe ontstaan er in de middagopvang lege plaatsen. Dit kan verschillende redenen hebben: o.a. omdat de thuissituatie van kinderen beter wordt of omdat kinderen te groot worden voor de kinderprogramma‟s. Zo hebben laatst Borja en Kristian (beiden 15 jaar) afscheid genomen van de kinderprogramma‟s. Ze waren beiden al een hele tijd bij ons geweest, vanaf hun 10de! Het was voor beiden dan ook wel even slikken, maar ze groeiden gewoon uit het programma, en ook het vervolgonderwijs maakte het voor hen onmogelijk de middagen nog in „t straatkinderhuis te komen. Gelukkig woont Borja nog bij ons in de 24-uurs opvang en Kristian is (samen met z‟n zusje) geadopteerd door een christelijk gezin.

Straatevangelisatie

Om nieuwe kinderen te ontmoeten die in aanmerking komen voor de middagprogramma‟s hebben we deze nazomer ver-schillende keren een straatevan-gelisatie gehouden. Het is hier nog steeds stralend weer, dus streken we eind van de middag gewoon ergens neer tussen wat oude flatjes (in Nederland : „kraakpanden‟ ). Eén van de collega‟s begint een vuurtje te stoken om eten op klaar te maken terwijl uit allerlei struiken en paadjes nieuwsgierige kinderen tevoorschijn
komen. Samen met m‟n andere collega maken we kennis met hen en beginnen spelletjes te doen. Als één van de kinderen m‟n gitaar ziet staan vraagt ze hoopvol: „Neni (tante), kunt u gitaar spelen?‟ „Ja‟ „O, gaan we dan zingen?!‟ Meer aansporing kun je niet wensen, toch?!

We zingen een hele tijd en het is zoals de Bijbel zegt: “Uit de mond der kinderen hebt Gij U lof toebereid”. Intussen zijn er steeds meer kinderen bij gekomen en beginnen we opnieuw spelletjes te spelen. De kinderen kunnen er geen genoeg van krijgen. Maar als de „kok-collega‟ aangeeft dat het eten bijna klaar is gaan we met z‟n allen in een kring zitten en mag ik ze een Bijbelverhaal vertellen.

Daarna gaan we in gebed en vragen gelijk een zegen voor het eten. We zijn allemaal neergestreken onder de bomen en delen de kinderen het eten, wat ze met begerige ogen en uitgestrekte handjes aannemen. Intussen zijn ook wat ouders wat dichterbij gekomen en schuiven graag met hun bordje bij om ook iets uit die grote pan te krijgen.

Opeens zien we dat een meisje nog niet heeft. „O, Corrie, waarom zei je niet dat je nog niets had gekregen?‟ De donkere oogjes kijken schuchter als ze antwoordt: „Als ik mama om eten vraag krijg ik een klap ik m‟n gezicht‟ … Stil verdriet... Het Bijbel-verhaal ging over Jezus die zóveel van kinderen houdt dat Hij ze omarmde en zegende. In stilte bid ik dat God het wil zegenen in haar hartje!

Laten we de Heere danken voor:

• De gezondheid van de kinderen zodat ze allemaal weer naar school kunnen gaan.
• De mogelijkheid om vrij te kunnen evangeliseren.

Laten we de Heere bidden voor:

• Kinderen zoals Corrie.
• Een zegen op de Bijbellessen, zowel thuis als op straat.

Bijbellessen

Ook met onze „eigen‟ kinderen in het straatkinderhuis doen we elke dag een Bijbelles. Zo las ik de laatste keer met Maxim over Salomo, die door God gezegend werd met wijsheid én rijkdom én een lang leven. „Maar daar had hij helemaal niet om gevraagd! Hij vroeg alleen om wijsheid.‟ was de verbaasde reactie van Maxim. „Ja, maar de Heere was zo blij dat Salomo niet rijkdom of een lang leven voor zichzélf vroeg, maar Wijsheid om de Heere en het volk te kunnen dienen. Toen gaf de Heere hem die andere dingen kado. Even later sta ik in de keuken de vaat te doen als Maxim binnen komt: „Ik heb net ook de Heere om wijsheid gevraagd. Misschien krijg ik er ook wel iets bij hè, tante Anja?‟ Over „bidden met verwachting‟ gesproken…

Eerste schoolbel

1 September. De dag dat alle scholen hier weer open gaan en hun eerste schoolbel weer laten horen. Een feestelijke gelegenheid waarbij ook vaak de ouders van de kinderen aanwezig zijn. Omdat onze kinderen verspreid zitten op verschillende scholen hebben we op de vergadering besloten dat elke collega naar zijn of haar eigen mentor kind gaat. Zo heeft elk kind tenminste een toeschouwer. Het was een stralende dag, maar warm of niet: je hoort er feestelijk uit te zien. En dat betekend in Oekraïne: in vol ornaat op de foto!

Ontvang een hartelijke groet uit zonnig Oekraïne,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:

Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:

Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:

Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 11-08-2011:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Vakantie-Bijbel-10daagse

Stralend weer, bezwete gezichtjes, rennende blote voetjes, joelend gejuich bij een goede score, een dankbare glimlach, een heerlijke maaltijd in plasticbordjes… We zitten weer midden in de zomer vakantie-Bijbel-10daagse! Altijd weer heerlijk om de kinderen die tien dagen zo te zien genieten. Ze kwamen ook dit jaar weer met een goede opkomst; meestal zo tussen de 60 a 70 kinderen.

En aan al deze kinderen mochten we vertellen over de God van Jozef. Jozef, een jongen met problemen binnen het gezin waar hij opgroeide… voor onze kinderen herkenbaar. Jozef werd geminacht, ook dát is helaas herkenbaar. Jozef kreeg dromen van God waar hij zich aan vast kon klampen, maar de werkelijkheid leek zo tegengesteld aan Gods beloften… dat was niet alleen voor de kinderen, ook voor de leiding herkenbaar.

Wat werd het spannend toen de broers voor Jozef als onderkoning kwamen te staan en ze niet wisten dat het Jozef was! De kinderen wachtten vervolgens vol spanning wat het antwoord van Jozef zou zijn op het voorstel van Juda om borg te zijn… En wat een heerlijke ontdekking dat er ook voor ons een Borg is! Vele thema’s kwamen er zo aan de orde. Ik genoot ervan hoe de verschillende collega’s om de beurten een verhaal voor hun rekening namen en voor de groep gingen staan om het verhaal dicht bij de kinderen te brengen.

De Nederlanders die ons dit jaar hielpen leverden vervolgens een goede bijdrage door het Bijbelsthema van die dag uit te werken in een pantomime. Geweldig! En vervolgens zongen we met elkaar weer bij de gitaar, met groot enthousiasme! En dit alles onder Gods stralende zon, op 5 kleedjes in het gras. Daarna was het tijd voor activiteiten: vossenjacht, waterspelen, zwemmen, Hollandse 6-kamp enz.

De Nederlanders hebben ons werkelijk laten genieten van zoveel leuke spelen! Vrijdag gingen we met elkaar op excursie. We gingen op bezoek in een struisvogelpark waar we uitgebreid uitleg kregen over deze bijzondere beesten. Vervolgens gingen we nog naar een ander mooi park met herten, eekhoorntjes, een grote vijver, een waterbron, enz. Het was er zo mooi dat we te weinig tijd hadden om alles goed te bekijken. Wie weet…volgend jaar weer ;)

Visum

De laatste jaren verandert hier in Oekraïne het beleid ten opzichte van buitenlanders. Janoekovitsj is er duidelijk niet van gediend als anderen kunnen zien en beleven hoe corrupt het land is. Hadden we eerst helemaal geen visum nodig, de laatste jaren moeten we telkens op pad voor een visum en de laatste tijd beginnen ze zelfs dat erg moeilijk voor ons te maken.

Zo waren Corine (collega van de zending, uit een ander project) en ik vorige maand al naar Nireghaza (Hongarije) geweest voor een visum. We hadden enkele dagen ervoor al gebeld naar het consulaat welke papieren nodig waren (zoals paspoort + kopie er van, extra verzekering voor in Oek., pasfoto, e.d.). Oké, met alles op zak kwamen we aan, maar toen werd ons verteld dat we ook een verklaring moesten hebben dat we geen aids hebben…

Daar ga je dan weer. Een grote mond zou niets helpen, je trekt toch aan het kortste eind. Na drie weken was die verklaring rond en gingen we weer op pad. Ik bad dat de Heere alles goed wilde laten komen, zonder visum kon ik hier immers het werk niet voortzetten. Als antwoord las ik in psalm 50:

‘In de benauwdheid
zal Ik bij u zijn,
Ik zal u er uithelpen
en gij zult Mij eren.’

Dit gaf mij moed en zo gingen we op pad. Alles opnieuw ingevuld en ingeleverd. We mochten over twee dagen terug komen. Maar… hij wilde ons paspoort niet terug geven. “Dat nemen we dan toch over twee dagen mee, en dan kunt u het visum wat u gemaakt hebt er inplakken”. Nee, ik heb het hier nodig. “Maar we hebben u een kopie gegeven”. U kunt het terug krijgen, maar dan krijgt u geen visum….

Ik begreep iets niet. God had beloofd ons er uit te helpen. We liepen naar buiten waar Corine nog probeerde via een kennis contact op te nemen met Kiev, maar ook dat liep op niets uit. Ik was teleurgesteld en zelfs wat opstandig. Hoe kon dit nu? God hielp niet, dan kon ik Hem toch ook niet eren? Er zat niets anders op dan ergens in Hongarije deze twee nachten te verblijven. Maar we hadden niets bij ons van pyjama, tandenborstel of wat ook. Snel wat gekocht in een winkel en na 1 telefoontje waren we welkom bij een kennis van Corine, vlak bij de grens.

We werden gastvrij onthaald, kregen allebei een heerlijke kamer, een bed dat geweldig sliep zodat we de volgende morgen heerlijk uitsliepen. Rustig ontbeten, een wandelingetje, daarna heerlijk met een boek in de zon. Wat was dít lekker, wat was ik hier eigenlijk hard aan toe: gewoon een dag echt vakantie, weg van alles en gewoon met een boek in de zon…

Het kwartje viel. God hád uitgeholpen. I.p.v. 10 dagen (volgens de procedure) hoefden we maar twee dagen te wachten, we hadden een gastvrij onthaal gehad en nu… heerlijk vakantie! Ik had thuis anders alweer druk aan de slag gegaan, voor die dag stonden wel drie dingen op het programma, en nu mocht ik zomaar even vakantie houden. Toen heb ik, met schaamte(!), God alsnog geëerd, gedankt en geloofd! De volgende dag kregen we ons paspoort.

Laten we de Heere danken voor:

• het geweldig fijne zomerkamp
• het visum waardoor ik hier weer kan blijven werken.

Laten we de Heere bidden voor:
• verdere genezing van David
• Borja die nog steeds niet op een vervolgschool ingeschreven kon worden, omdat zijn moeder de documenten niet wilde regelen

Tot slot

In het straatkinderhuis is het nog steeds vakantie. De laatste maand. David heeft een blinde darmontsteking gehad waaraan hij geopereerd moest worden. Gelukkig is de wond nu al goed geheeld en kan hij weer aardig lopen.

Hartelijke groet uit zonnig Oek!

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 17-06-2011:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Vijf kinderen

“Anja neni, wordt het water hier al diep?” twee donkere oogjes kijken me aan en het kleine handje van Maté (5 jaar) pakt de mijne nóg steviger vast. We staan in ondiep water en om ons heen spetteren nog twee kleine kinderen. Verderop waar het dieper is zwemmen de groteren. Ons „gezin‟ in ‟t straatkinderhuis is intussen uitgebreid tot vijf kinderen!

Het is best wennen aan elkaar! Voor de kleintjes omdat alles nieuw is, maar ook voor de groten. Ze zijn lange tijd gewend geweest om maar met z‟n tweetjes te zijn, en zo hadden Borja en David dus het ruime sop. Nu zei Borja pas: „Eerst kreeg ik veel meer aandacht van jullie‟. En ook voor David is het lastig, hij is wees en was thuis enig kind. Nu heeft hij opeens drie kleine broertjes erbij wat je dan maar leuk moet vinden en tegen wie je aardig moet zijn. Dat valt niet altijd mee…

Zo is er heel wat veranderd en valt er heel wat te leren zowel voor de kinderen als voor de leiding. Kleine Maté kwam al hoestend en snotterend binnen. Dat is er de weken door niet beter op geworden, toen kreeg hij er nog koorts bij ook. Nu ligt hij in het ziekenhuis voor onderzoek. Arm ventje, helemaal alleen in „t ziekenhuis. En dan te bedenken dat hij al bang was om bij ons alleen in een bed te slapen. Hij wilde de eerste weken telkens bij z‟n broer (8 jaar) in bed. Toen ik opmerkte dat dat een beetje krap zou zijn, keek hij me vreemd aan en zei: Maar thuis sliep ik met papa en m‟n zusje in één (1persoons!) bed. Tsja, daar stond ik dan, die vlieger ging dus niet op!

Einde schooljaar

De zomervakantie is hier drie maanden lang! Juni, juli en augustus. Eind mei vierden we dus op school alweer „de laatste schoolbel‟. Ja, ze houden hier van vieringen, dus alles wordt „gevierd‟. Onze kinderen zitten op twee verschillende scholen. Eén collega ging dus naar school nr.5 en ik ging naar onze kinderen op „t Internaat. Daar beëindigde Davidka klas 2, David klas 7 en Borja de 9de , en daarmee de laatste klas. Voor Borja dus extra groot feest: examenklas. Er wordt een hele ceremonie van gemaakt. De directeur en wat belangrijke leerkrachten staan op het podium met de examen-klassers en ervoor op het plein staan de andere klassen met hun leerkrachten en de eventuele ouders.

Het volkslied wordt ten gehore gebracht, de vlag gehesen en dan worden vervolgens alle leerkrachten geprezen omdat ze zulk „zwaar werk‟ gedaan zouden hebben. Aangezien ik weet hoe slecht onze kinderen onderwezen worden en hoe vaak leerkrachten niet opkomen dagen of dronken(!) zijn…, kreeg ik hier een beetje een onpasselijk gevoel bij, maar goed.

Borja kon bovendien niet zomaar verschijnen, maar moest in kostuum komen, dus dat was ik de week ervoor met hem wezen kopen. Een collega kon hem nog aan deftige schoenen helpen, dus hij zag er piekfijn uit! Vervolgens moeten de examen-klassers (of hun ouders / verzorgers dus) zorgen voor een uitgebreide tafel (maaltijd) voor de leerkrachten, voor na de ceremonie. En bedenk: daar mag de sterke drank niet ontbreken! Een uurtje na de ceremonie wil je dus niet meer op school zijn… Wát een poppenkast!

Hoe dan ook: we hebben nu drie maanden zomervakantie! De kinderen zijn dus hele dagen thuis, wat extra creativiteit en inspanning van ons als collega‟s vraagt. Wel is het fijn om elke dag uitgebreid de tijd te hebben voor de Bijbelles met de kinderen. Zo hebben we de afgelopen week stilgestaan bij de Hemelvaart. Voor Maxim van 6 was dit compleet nieuw. Vol verwondering las hij het verhaal en we hebben er daarna uitgebreid over doorgepraat. Het was zo bijzonder voor hem om te horen dat de Heere Jezus wegging om plaats klaar te maken voor ieder die in Hem gelooft. Heel belangrijk was voor hem de vraag of mama daar dan ook komt. Maar nog dringender was zijn verlangen om dan zo snel mogelijk ook daarheen te mogen gaan waar de Heere Jezus nu is. Over „uitzien naar de wederkomst‟ gesproken!!

Tot slot

Tot slot wil ik nog iedereen bedanken voor het meeleven na het overlijden van Lena neni. Het gemis was en is groot. Ze was een collega, maar ook als een moeder en vriendin voor me. Maar we mogen leven bij de tekst die ze achter liet op haar graf: De Heere is mijn Herder, mij zal niets ontbreken!

Laten we de Heere danken voor:

• Voor het mooie weer!
• Dat Borja z‟n examen heeft gehaald.

Laten we de Heere bidden voor:

• Voor Maté, dat hij zich niet zo alleen voelt en snel beter wordt
• Voor goede voorbereidingen voor het kamp en gezegende kampweken (4 - 14 juli)

Ontvang een hartelijke groet uit zomers Oek!

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 30-04-2011:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Verlof

De afgelopen maand heb ik weer mogen genieten van een aantal weken verlof. Altijd weer heerlijk om na zoveel maanden van ‘geven’ en ‘zorgen voor’, zelf even verwend te worden en zorg en liefde om je heen te voelen. Daarbij hadden we stralend weer, dat is extra genieten. Ik wil iedereen weer hartelijk danken voor alle blijken van meeleven, een handdruk, een kaartje, gebed, het wordt zeer gewaardeerd!

Natuurlijk mocht ik nu ook genieten van al m’n neefjes en nichtjes die toch echt weer een stuk gegroeid zijn in de afgelopen maanden. Ook hielden we met de zussen een zussendag wat zeer geslaagd was, wát een rijkdom om elkaar zo te mogen hebben.

Verslagenheid

Het contrast om weer terug te komen was extra groot… In de paar dagen tijd dat ik hier weer thuis was zijn er 5 jongeren van rond de twintig overleden, waarvan 4 door een auto ongeluk… Je voelde de stad z’n adem inhouden… wie zal de volgende zijn? Wel geeft het gelegenheid om met je buren eens over iets anders te kunnen praten dan over het weer…! We hebben een eeuwigheid te verliezen of te winnen. Zijn we er klaar voor?! Bij één van de ongelukken was m’n collega en zijn vrouw (een vriendin van me) betrokken. Zelf ongedeerd, maar we weten niet wat dit nog voor gevolgen kan hebben voor hem en zijn gezin.
Een ander collegaatje (sinds januari gestopt omdat ze zo moe werd) is ernstig ziek. Twee jaar geleden is ze geopereerd i.v.m. eierstokkanker, en nu is de lever aangetast. Ik schrok erg toen ik haar na m’n verlof weer op ging zoeken! Gelukkig is ze vol vertrouwen op de Heere en probeert ze samen met haar man (die zwaar reuma heeft!) alles telkens in gebed bij Hem te brengen.
En dan is er nog een Nederlandse medewerkster van onze zending die veel pijn had en voor een operatie naar Hongarije moest.

Bewust of onbewust drukt het zwaar op je schouders. Willen jullie mee bidden?!

Maar het werk ging door, in het straatkinderhuis, maar ook thuis. Want de week voor Paasfeest wordt alles in huis met bezemen gekeerd: ‘het oude zuurdesem verwijderen’, wordt hier nog vrij strikt nageleefd.
Tsja, dan kan je niet achterblijven: ramen zemen, gordijnen wassen, deuren afnemen, kleden kloppen, enz., enz. Gelukkig was er ook tijd voor de ‘schoonmaak’ in je hart, stille tijd, tijd van verootmoediging. Alleen, maar ook met elkaar.

Paasfeest

En toch werd het Paasfeest. Geen dood of duivel kan de Levensvorst tegenhouden! Op Goede vrijdag mocht ik werken en heb ik met de kinderen nagedacht over de 7 laatste woorden van de Heere Jezus aan het kruis. We hebben ze allemaal opgezocht en opgeschreven (wat voor hen gelijk ‘n schrijfles was ;) en ze hebben hun best gedaan er een mooie, passende tekening bij te maken.

Zondag hadden we een prachtige dienst in de kerk. Onze Maxim, intussen al bijna 3 maanden in ons midden, was wel een beetje zenuwachtig. Hij mocht met de kinderen van de zondagschool zingen, maar ook zelf een gedichtje opzeggen. Hij had die week goed geoefend bij ons thuis, dus het moest goed gaan.
En inderdaad, z’n stemmetje klonk helder en duidelijk: Het is Paasfeest, Tóch weer Paasfeest! We mogen zingen voor de opgestane Heiland, Die de dood overwon! Wat voel je je dan dankbaar als de kinderen zo deel mogen nemen in de dienst! En, eerlijk is eerlijk, ook een beetje trots.

Examen

Voor Borja breekt er nu een spannende tijd aan. De school gaat hij afronden met het examen. Er zijn al veel voorbereidingen op school, maar ook hijzelf moet ‘voorbereid’ worden: zelfdiscipline… dat is voor hem erg moeilijk! We doen ons best om hem daarbij te sturen en te helpen.

Laten we de Heere danken voor:

• Alle zegeningen tijdens het verlof
• Dat m’n collega gespaard is tijdens het ongeluk

Laten we de Heere bidden voor:

• Alle nabestaanden en betrokkenen van de ongelukken
• M’n collegaatje die ernstig ziek is

Ontvang een hartelijke groet uit zonnig Oekraine,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 23-02-2011:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Kleintjes worden groot…

De tijd vliegt. Ja, ook hier. Intussen zit februari er ook al bijna weer op en de winter trekt zicht langzaam maar zeker terug. Af en toe nog een sneeuwbuitje, een paar graden vriezen, maar af en toe mogen we al van een lekker zonnetje genieten.

Met de kinderen gaat het ook hard. Kwam Borja binnen als een jongetje van 10 jaar, nu is hij al weer 15 geworden en zit hij al in de 9de klas, de laatste. Dus afronden… Vorige week moesten er foto‟s gemaakt worden voor het afscheidsalbum, allemaal keurig in kostuum, haar in een scheiding. Tsja, voor Nederlanders misschien wat ouderwets, maar hier hoort het er allemaal bij.

De groei van de kinderen gaat natuurlijk ook door: nieuwe winterjassen, warme schoenen, nieuwe sportschoenen, sokken een maat groter, enz, enz. Er lijkt soms geen eind aan te komen. Maar er wordt altijd weer voorzien en we kunnen onze kinderen goed kleden.

Ook in hun denken ontwikkelen ze steeds verder. Zo stond ik pas verbaasd van een eenvoudig, maar doordacht antwoord. We waren bezig met de Bijbelles en David stuitte op „het probleem van de eeuwigheid‟, dat God eeuwig is, dat Hij er altijd al was: “Maar het moet toch een keer begonnen zijn?!” In stilte bad ik om een duidelijk antwoord te geven, toen Borja me opeens voor was: “Nou, dat is net als met een ring. Zeg mij maar waar het begin is.” David kreeg een rimpel op z‟n voorhoofd en knikte daarna opgelucht. Ja, dat kan dus, „dingen‟ zonder begin of eind….

Hulp in de huishouding…?!

Soms moet ik ook echt om onze jongens lachen. Zo hadden ze pas weer een leuk akkefietje. We zouden gaan eten, dus ik riep de jongens dat ze vast hun handen moesten gaan wassen en in tussen dekte ik de tafel. Maar David bleef wel erg lang in de badkamer.. vervolgens riep hij Borja erbij en weer duurde het een poosje… ik begreep er niets van. Eindelijk verschenen ze allebei met een stralend gezicht aan tafel.

We aten en ik vergat het hele voorval. Maar toen ik later op de middag de wasmachine leeg wilde halen, liep ik de badkamer binnen en deed verbaasd een stap achteruit. De vloer was vol met witte plekken en vegen en… Ik riep David en vroeg: “Wat hebben jullie uitgespookt in de badkamer?”. “Nou, wij hebben de vloer schoongemaakt” zei hij enthousiast. Maar toen hij de vloer zag keek hij beteuterd… dit had hij niet verwacht. Toen begreep ik het. “Hebben jullie Vim (poeder) gebruikt?” vroeg ik. “Ja.” zeiden ze. “Je kan beter dit vloeibare middel gebruiken. En dan gewoon een klein beetje in je emmer water, dat is genoeg” legde ik uit. “O, ik heb juist heel veel Vim gebruikt, want ik dacht dan wordt het goed schoon”. Ja, dat was te zien… overal sporen en resten van Vim. Toen hebben we het samen nog even over gedaan en heb ik hem bedankt voor z‟n hulp in de huishouding ;)

Maxím

Twee weken geleden hebben we er weer een nieuw jongetje bij gekregen. Met recht een jongetje. Hij is nog maar 6 jaar en zit in de eerste klas. Zijn moeder drinkt veel, vader is uit beeld en Maxím werd dus opgevoed door zijn oma, en ze leefden van haar pensioen. Maar nu is oma overleden. Moeder moet gaan werken en haar zoontje op gaan voeden… dat werd dus niets, zeker niet als je zoveel drinkt. Zo is Maxím bij ons gekomen. Een klein, hulpeloos kindje wat een heel andere aanpak vraagt dan die pubers van ons. We moeten hem op school brengen en weer halen, helpen met z‟n huiswerk, nog veel uitleggen,…

Toen ik hem de eerste week van school ging halen werd ik geraakt door hoe hij er uit zag. Het was net klein duimpje. Z‟n schoenen waren heel wat maten te groot, op z‟n ruggetje een enorme rugzak met schoolboeken en Maxím zelf.. zó dun en zó klein…. Wat bleek: hij at thuis nooit als z‟n moeder er niet was. Dat betekende dat hij heel lang zonder eten kon, z‟n maagje wende er aan. Nu aan ons de taak om hem te leren eten. Dat vraagt veel geduld, tact en liefde!

We zijn toen uit school gelijk maar doorgereden naar de markt om nieuwe schoenen te kopen. Maar Maxím wilde er niets van weten. Alles wat nieuw was, was vreemd. Ik zei dat we gewoon zouden proberen of de schoenen pasten en dan mocht hij daarna z‟n oude schoenen weer aan. Maar toen hij eenmaal de nieuwe schoenen aan had begon zijn gezichtje te stralen en vroeg hij: “Welke schoenen moet ik aan naar huis?” “Dat mag je zelf weten, de schoenen jíj wilt”. Vlug pakte hij het tasje, om de nieuwe schoenen in te doen, van de verkoopster aan, maar stopte daar z‟n oude schoenen in. En als een prins liep hij op z‟n nieuwe schoenen naast mij mee naar „t straatkinderhuis.

Na een week kwam z‟n moeder opeens even langs, ze wilde met hem wandelen. Het afscheid viel daarna weer extra zwaar… Maxím ging naar z‟n slaapkamer en even later hoorde ik hem huilen. Toen ik binnenkwam zag ik hem op z‟n knietjes voor z‟n bed zitten bidden. Even later nam ik hem op schoot en vroeg of hij wat wilde drinken. Hij schudde zijn hoofd. Maar toen ik de beker aan z‟n lippen zette en de warme thee naar binnen goot dronk hij toch de hele beker leeg.

Laten we de Heere danken voor:

• De gezondheid van de kinderen en de collega’s
• Dat er altijd wordt voorzien in kleding e.d. die we nodig hebben voor de kinderen

Laten we de Heere bidden voor:

• Maxím, die z’n moeder soms nog zo mist
• Borja, die een vervolgopleiding moet gaan kiezen

Hartelijke groeten,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 11-01-2011:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Witte winter

Net als in Nederland mogen we hier genieten van een prachtige witte winter. Dat geeft de kinderen, én ons, veel sneeuw plezier: Wandelen, glijden, sleeën. Zeker nu de kinderen kerstvakantie hebben is dat extra genieten. Even geen school, geen huiswerk en dus extra tijd om er even op uit te trekken, de heuvel op, de bergen in, en alles is even mooi wit van sneeuw en rijp. En dan nog al die feestdagen… het maakt dat we een prachtige tijd hebben gehad!

Kerstfeest

Woensdag 22 december vierden we met de kinderen het Kerstfeest in onze mooie kerkruimte, die we gratis ter beschikking kregen voor ons straatkinderwerk! Enthousiast kwamen 25 kinderen binnen. Vrijwel iedereen had iets voorbereid: een gedicht, een solo, of met een groepje iets zingen, iets spelen op de gitaar, blokfluit of piano; het was geweldig! Vooral toen ik een kort Kerstverhaal mocht vertellen en de kinderen blij zag luisteren naar het wonder dat wij een God hebben Die niet van uit de hoge blijft toekijken hoe goed of slecht wij het hebben, nee, Hij is naast ons komen staan, méns geworden, met ons, in welke omstandigheden ook: God met ons!

Achter in de zaal hadden we de tafels gedekt en na het programma schoven de kinderen met verrukte gezichtjes aan tafel. Voordat ze naar huis gingen kregen alle kinderen een tas met iets leuks en iets lekkers… De vreugde was groot! Wat is het heerlijk om uit te delen!

Genieten van je cadeau

Op deze zelfde dag mocht ik ook m’n verjaardag vieren… als verrassing waren m’n moeder en jongste zus een paar daagjes over. Dát was echt genieten. Ze hadden een koffer vol verrassingen bij zich, veel cadeautjes, kaarten van familie, vrienden, gemeentenleden en ook m’n postvak op de zending lag goed gevuld. Erg attent! Allemaal heel hartelijk dank!

Vrijdagavond hadden we het Kerstfeest van de gemeente. Hier is op de kerstavond de belangrijkste dienst (wat in ned. meer op 1ste Kerstdag ‘s morgens is.) Onze jongens van de 24-uurs-opvang gingen ook mee. Het is heerlijk om te zien hoe ze in de gemeente thuis raken! Borja mocht met de jeugdgroep nog een gedicht opzeggen, wij zongen met ons koor van de kerk, en als Nederlandse groep hebben we het ‘Ere zij God’ gezongen. Ook mocht de rijke boodschap uit Lukas 2 weer klinken… in Nederland of Oekraïne, Gods Woord is Hetzelfde!
Laten we de Heere danken voor:

• Het afgelopen jaar waarin we zoveel kinderen mochten bereiken

• Voor het wonder van Kerst dat God met ons is

Laten we de Heere bidden voor:

• Kracht, geduld en wijsheid voor de collega’s om weer in het nieuwe jaar met de kinderen verder te gaan

• Gods doorwerking in de harten van de kinderen

Oud en nieuw

Oudejaars dag werkte ik ook en gingen we er met onze jongens op uit om inkopen te doen voor de nacht. De jongens zouden namelijk de nacht over in de kerk zijn, waar met de jeugd een ‘nieuwjaars-programma’ was georganiseerd. Er moest suiker, brood, drinken en bananen gekocht worden. De inkopen waren namelijk over iedereen verdeeld. Maar natuurlijk ook… vuurwerk! Er was door de jv-leider duidelijk uitgelegd wat ze wel en niet mochten meenemen. Dus ik met de jongens naar de vuurwerk winkel, haha, daar had ik van me leven nog nooit gestaan. Gelukkig had ik ‘goeie hulp’;) Thuisgekomen hebben we gegeten, toen snel omgekleed en naar de oudejaarsdienst in de kerk. Daarna liet ik de jongens met een gerust hart achter: waar konden ze beter zijn met oud en nieuw dan in de kerk?;)

Zelf ben ik nog even langs m’n peetkindje gegaan en daarna hebben we als Nederlanders bij elkaar gezeten, echte oliebollen waren tevoorschijn getoverd, gezongen met elkaar, en vervolgens twee keer ‘oud en nieuw’ gevierd: 12 uur Kiev-tijd, en 12 uur europese-tijd. Tsja, dat is nog eens leuk hier, dan zet je niet voor niks alles op poten ;)

Vanuit Oekraïne wil ik jullie ook allemaal Gods zegen toewensen voor het nieuwe jaar! Om met nieuwe moed en kracht God en onze naaste lief te hebben en Zijn Koninkrijk te verwachten, want Hij komt!!

Hartelijke groeten,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 25-11-2010:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Weer in Oek.

Het was in de maand oktober weer enorm genieten tussen familie, vrienden en gemeenteleden! Wat een zegen om een thuisbasis te hebben waar je op terug kan vallen, waar je bij kan tanken, die met je meeleven en voor je bidden! Dankbaar en bemoedigd ben ik weer terug gegaan. Teruggekomen wist ik ook gelijk weer dat ik écht terug was. In m‟n keukentje werd ik begroet door … muizen. Had ik voor m‟n verlof alles lekker schoongemaakt? Nu kon ik weer van vooraf aan beginnen. En ik dacht: Ja, ik ben weer in Oek.

s Avonds reed ik de straat uit en zag bij één van de huizen een „ambulance‟ staan (voor zover je het een ambulance kan noemen) en precies kwamen de „broeders‟ naar buiten met een zieke op de „brancard‟, beter gezegd: plank. Toen ze de stoep afliepen kon de zieke zich nog net stevig aan de brancard beetgrijpen anders had hij op de stoep gelegen…. En ik dacht: Ja, ik ben weer ik Oek.

De volgende morgen wilde ik me weer eens lekker douchen en m‟n haar wassen. Helaas… geen warm water vandaag. Nou, dan water op het gasfornuis en een washand, zo kom je ook een eind. Maar m‟n lange haar is toch wel vrij lastig. Ik bel een vriendin die een straatje verder woont of zij wel warm water hebben. Ze zijn pas na de middag thuis. Goed, uiteindelijk „smiddags toch ook lekker m‟n haar kunnen wassen. En ik dacht: ja, ik ben weer in Oek.

Verbaasd zag ik dat aan de hoofdweg de stoep was verbeterd, zelfs geasfalteerd. Bij navraag bleek dat er bijna verkiezingen waren, en ja, dan moet je de mensen toch laten zien dat de stad iets goeds voor ze doet. Jaren loop je in de modder of fiets je door kuilen en nu opeens als de gemeenteraadsverkiezingen komen… Voor deze verkiezingen stond ook een man op de lijst die door heel de regio verschillende supermarkten heeft. Hij heeft reclame gemaakt door iedereen die z‟n stemblad door „hem‟ in liet vullen 150 griven (15 euro) te geven. Ja, dat loopt goed. Want wat doe je als je de gasrekening niet kunt betalen en er staat iemand op de stoep met deze aanbieding? Dan lever je toch je stemblad in en ontvang je toch blij 150 grives?! En ik dacht: Ja, ik ben weer in Oek.

Ach, misschien klinkt dit allemaal wat negatief, maar het is meer om een beeld te geven. Ten diepste was ik ook gewoon heel erg blij om weer op m‟n plekje te zijn: de gemeente die je zo warm omhelst en welkom heet, vrienden die blij zijn dat je “eindelijk weer terug” bent, en dan de kinderen die je letterlijk om je hals vliegen van blijdschap om je weer te zien en je honderd uit te vertellen en te vragen hebben….! Dán denk ik: Ja, ik ben weer in Oek!

Stilstaan bij verlies

Op 1 november vieren de mensen hier „Aller heiligen‟. In Nederland doen dat ook vast verschillende mensen, maar hier is het massaal en uitbundig. Al dagen zie je mensen over de markt struinen op zoek naar kaarsjes en bloemen, hetzij nep of echt. Vervolgens wordt er op de begraafplaats hard gewerkt: onkruid gewied, stenen geboend, grond geharkt en uiteindelijk wordt het graf van je geliefde opgesierd met bloemen en kaarsjes. ‟s Avonds is het de moeite waard om een kijkje te gaan nemen op de begraafplaats. Voor ons als buitenstaanders heeft het bijna een speciaal sfeertje, maar terwijl je langzaam langs de graven loopt, waar groepjes mensen staan, vang je gesprekken op waarin mensen hun geliefden herdenken en besef je dat het voor hen geen ‟sfeertje‟ maar harde realiteit is. Maar zo leeg…

Versierd verdriet…

Ook onze David (hij is wees) was die dag naar het graf van z‟n moeder gegaan. De volgende dag sprak ik hem. Hij was samen met Borja gegaan en had witte en rode rozen op haar graf gelegd. Die dag deed ik de Bijbelles uit psalm 27: “Want mijn vader en mijn moeder hebben mij verlaten, maar de Heere zal mij aannemen.” Wat heerlijk om Gods Woord te hebben en een Uitweg te hebben voor al ons verdriet, zelfs voor zo groot verdriet. We sloten af met het leren van vers 14: “Wacht op de HEERE, zijt sterk, en Hij zal uw hart versterken. Ja, wacht op de HEERE!” Wat een troost!

Even wennen…

Intussen is Dima al een paar maanden bij ons en begint hij aardig te wennen. Het eten ligt niet meer op de grond en op z‟n stoel, alleen nog maar naast z‟n bord. In de kerk komt hij ook steeds regelmatiger, dat is fijn! Hij vindt het fijn om naast me te zitten, ik ook, maar moet me wel zien te redden tussen ál zijn vragen: Anja, waarom gaan we nu zingen?, Wat doet die man? Is dit een preek?, Waar is het geld voor? (ik gaf hem ook geld om in de collecte zak te doen) Waarom mag ik het niet zelf houden? O, zijn er nog mensen armer dan ik?, Ja, Dima moet gewoon nog even wennen. Zo stelde de dominee pas en vraag in de preek waar Dima luid en duidelijk antwoord op gaf, waarna opeens alle mensen grinnikend omkeken want… je had kennelijk geen antwoord moeten geven?! Tsja , hoe kun je zoiets nu weten?

Tot slot

We hebben hier mogen genieten van een prachtige herfst! Zulk mooi weer, dat we verschillende tochtjes, lopend of met de auto door de bergen hebben gemaakt! Hoe groot zijn Heer‟ Uw werken!! Volgende week geven ze de eerste sneeuw op. Ook weer iets om naar uit te kijken.

Laten we de Heere danken voor:

• Het fijne verlof waarin in mocht uitrusten, genieten, bijtanken
• Gods Woord in kerk wereldwijd, juist ook in moeilijke momenten

Laten we de Heere bidden voor:

• De jongens, Dima en Borja zijn op het moment ziek
• Goede voorbereiding op het kerstfeest

Hartelijke groeten,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 03-08-2010:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Vakantie-Bijbel-10-daagse

Na een maand vol regen en kou was het erg spannend wat het weer zou brengen tijdens de Vakantie-Bijbel-10-daagse. Onze gebeden werden verhoord. Twee weken lang hebben we mogen genieten van stralend weer! Vol verwachting keken we de eerste dag toe toen de kinderen aan kwamen lopen naar het veld waar de kleden al klaar lagen om bij elkaar te gaan zitten. Het bleef maar stromen, nóg meer kinderen, nóg meer kinderen. Toen ik uiteindelijk m’n gitaar pakte, de kinderen welkom heette en we begonnen met zingen zaten er zo’n 60 kinderen voor me in de stralende zon, met stralende gezichtjes, vol verwachting wat komen zou.

We hebben leuke kennismakingsspelen gedaan, de tweede dag een vossenjacht, soms gewoon lekker knutselen en creatief bezig zijn of even voetballen. De kinderen genoten volop! Ook zijn we er verschillende keren met de kinderen op uit gegaan. Zo zijn we twee keer naar een meer gegaan, om verkoeling te zoeken in het water en lekker te zwemmen. We hielden zelfs een wedstrijd ‘vlot-bouwen’! Verder zijn we nog naar het bos geweest voor een heus spannend smokkelspel! Ook zijn we naar de stad Uzgorod geweest waar we een kasteel hebben bekeken en in een openluchtmuseum zijn geweest. Een extra stuk fruit of een ijsje maakt het feest dan compleet.

Het thema was dit jaar ‘Daniël’: trouw aan zijn God en vol vertrouwen ín zijn God! Het was mooi om elkaar als collega’s om de beurt de Bijbellessen te horen doen. Ieder op zijn of haar manier, en diep in m’n hart was ik God dankbaar voor zoveel talenten die we in ons team hebben gekregen! Vol enthousiasme stromen de kinderen binnen en zoeken een plekje op één van de kleden. Als ongeveer iedereen binnen is heet ik de kinderen welkom en beginnen we met het zingen van het themalied: “Wees getrouw als Daniel, ook al sta je alleen”. Nu, na een paar dagen, zingen de kinderen al goed mee. De coupletten wisselen we af door de jongens of de meiden alleen te laten zingen. Het refrein klinkt daarna weer luid uit álle monden. De liedboekjes worden uitgedeeld en al gauw gaan er vingers omhoog voor verzoeknummers, de één na de ander. Ze kunnen er geen genoeg van krijgen. Uiteindelijk haal ik toch de liedboekjes weer op en gaan we met elkaar in gebed.

Hierna begint één van de collega’s haar Bijbelles. Eerst vraagt ze terug naar het verhaal van gisteren. Er blijkt goed geluisterd te zijn, want zelfs zo’n moeilijke naam als ‘Nebukadnezar’ is onthouden. Als inleiding op haar verhaal vraagt ze aan de kinderen wat een mens sterk maakt en wat een mens zwak / kapot maakt. De antwoorden zijn schrijnend…. uit eigen ervaring:….. “ een kind gaat kapot als vader er vandoor gaat en z’n gezin achter laat”, of: “als moeder maar aan de drank blijft en niet naar je luistert”, of: “als je moeder je weggeeft omdat ze je niet wil”….… Wat een leed….

We hopen dat we de kinderen in dit kamp liefde en aandacht mochten geven die ze zo nodig hebben, maar vooral dat ze door de verhalen heen leren dat er een Vader is in de hemel die ze nooit in de steek laat of afwijst. De laatste middag mocht iedereen die dat wilde een bijdrage leveren. Toen kwamen er ook nog heel wat talenten van de kinderen boven. Met elkaar hebben we de Heere mogen loven en danken. Na een heerlijke slotmaaltijd in de tuin van het straatkinderhuis, kropen we gezellig om een kampvuurtje. Helaas was dat maar van korte duur, want uit de lucht begonnen grote druppels te vallen, steeds meer en steeds sneller. Het kamp was voorbij. Moe, maar dankbaar zien we als collega’s terug op het kamp.

We zijn dankbaar voor:
- Het stralende weer waardoor de programma’s allemaal door konden gaan
- Inzet en talenten van de collega’s

We bidden voor:
- Gods zegen op de Bijbelverhalen
- Alle kinderen die het nu weer met minder liefde en aandacht moeten doen.

Hartelijke groeten,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 12-06-2010:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Na een half jaar werken, mocht ik eind april/ begin mei weer drie weken lang genieten van een heerlijke vakantie in Nederland. Nee, nu geen ‘verlof’ met allemaal verplichtingen als presentaties en gesprekken, maar echt vakantie, tijd voor je familie, je vrienden en tijd om uit te rusten. Het was dan ook werkelijk heerlijk! Weer eens een gezellige, Hollandse Koninginnedag, al waren we wel een beetje verregend.

Een heerlijke week bij m’n zus en zwager aan boord, met precies stralend weer om op het dek te zitten. Een paar dagen met vriendinnen doorgebracht, waarbij je als Nederlander natúúrlijk even de tulpenvelden moet bezoeken (ik voel me soms al echt toerist in m’n ‘eigen’ land). En een fijn familieweekend, met echt de hele familie! Vol energie, dankbaarheid en frisse moed ging ik weer terug om het werk weer op te pakken.

Regen, regen, regen

Hier aangekomen was de situatie precies het tegenovergestelde van vorig jaar. Wie het zich nog herinnerd uit de nieuwsbrief, weet dat we echt massaal om regen hebben gebeden in de langdurige droogte. Nu echter viel er regen, regen en nog eens regen. Tuinen raakten verzadigd, plantjes gingen drijven: mensen zagen hun werk, oogst, voor hun ogen vergaan en het bleef maar regenen… Het was gewoon herfst! Koud, wind, regen. Het was al juni en we moesten gewoon de kachel aan doen, en je flink kleden, brrr! De kinderen die al vakantie hadden gingen zich vervelen in huis, en van de collega’s vroeg het erg veel creativiteit nu we niet naar de speeltuin of het zwembad konden.
Maar nu, eindelijk is de zomer toch aangebroken, God zij dank! We genieten weer van echte Oekraïense temperaturen boven de 30 graden! Heerlijk!

Mama, mijn móeder?!

Al onze kinderen zijn half of helemaal wees. Vader is sowieso uit beeld, en moeder is van ellende vaak aan de drank. Voor deze kinderen is hun ‘mama’ meestal geen moeder, zoals een moeder zou moeten zijn. Het geeft ze een verward beeld. Aan de ene kant is en blijft het je moeder en voel je je met haar verbonden, aan de andere kant mis je ook zo veel van wat een moeder wel zou moeten/ kunnen geven. Zo ook bij Borja. Op een keer reed hij met me mee in de auto, en ik had net een Russisch bandje aanstaan met een lied als dank op wie je moeder voor je is (soort liedje voor de moederdag). ‘Niemand die mij zo kan troosten als m’n moeder. Niemand die mij zo goed kent als m’n moeder. Als ik val, is degene die mij opricht m’n moeder. Als ik huil, droogt alleen mama m’n tranen’, enz. Ik luisterde amper, maar opeens kwam Borja fel uit de hoek: “Dit liedje klopt helemaal niet! Er zijn mensen die veel meer van me houden dan m’n moeder!”. Ik wist dat hij gelijk had. Maar nog geen week later zit diezelfde Borja weer bij mij in de auto en spreekt over diezelfde moeder nu zijn ‘eigen loflied’ uit. Op zijn schoot ligt een plastic tasje. Z’n moeder was van de week nuchter geweest, en had voor hem een nieuw zomersetje gekocht: korte broek en t-shirt. Borja: “Mama weet echt precies waar ik van houd. Dit is echt mijn smaak. Mama kent mij zó goed! Die weet altijd precies wat ik leuk vind.”

Liegen, of toch maar niet?

Soms heb je van die Bijbellessen die blijven haken, die ‘inslaan’. Zo ook vorige week. Na het Pinksterfeest was ik met de kinderen bezig uit Handelingen. We lazen het einde van hoofdstuk 4, over hoe de eerste christengemeente functioneerde en wat wij daarvan kunnen leren. Toen vertelde ik dat de duivel natuurlijk gelijk probeerde zoiets moois kapot te maken, en vertelde hen het verhaal van Ananias en Safira. Allebei logen ze, allebei kregen ze van God direct de doodstraf. Zó erg vind Hij het als het niet goed gaat in Zijn Kerk, zó erg vind Hij het als we niet de waarheid spreken. De jongens waren er erg van onder de indruk.
Een uurtje of wat daarna was ik aan het eten koken en de jongens waren in de woonkamer aan het spelen (bij gebrek aan mooi weer, moesten ze zich binnen zien te vermaken). Opeens komt één van hen de keuken binnen met een bloedneus. Ik kijk verbaasd en vraag wat er gebeurd is. “O, we gingen koprollen en ik deed 't een beetje wild”. Toen hij zag dat ik het voor waar aan nam: “O, uh, nee, ik wil eigenlijk liever niet liegen, ‘k kan beter eerlijk zijn”. Ze hadden dus even gestoeid…. De Bijbelles had gelijk een praktische uitwerking.

Zomer…

Voor de kinderen is het vakantie. Tijd van ontspanning én de zomerkampen. Als leiding zijn we al druk bezig met de voorbereidingen van de 10-daagse Vakantie Bijbel Club voor onze kinderen en hun vriendjes of vriendinnetjes. In de volgende nieuwsbrief hoop ik er over te kunnen vertellen.

Gebedspunten:

We danken de Heere
- voor het zomerweer wat toch eindelijk is gekomen,
- voor de kracht van Zijn Woord, ook in de Bijbellessen

We bidden
- voor kinderen die niet de liefde van een moeder krijgen zoals het zou moeten
- om een zegen voor de Vakantie Bijbel Club

Hartelijke groeten,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 12-04-2010:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Paasfeest

“Christus is opgestaan!” “Waarlijk opgestaan!” Met deze groet mochten we elkaar de afgelopen dagen weer begroeten, in de kerk en op straat, thuis en op het werk. Wat een geweldig Feest dat we elk jaar met elkaar mogen herdenken: Hij lééft! Zoals Paulus zegt: “Ja, wat méér is, Die ook opgewekt is, Die ook ter rechterhand Gods zit, die ook voor ons bidt!"
In de kerk hebben we met koor gezongen, de kinderen hebben gedichtjes opgezegd en zelfs als Nederlanders hebben we nog een muzikale bijdrage aan de dienst mogen leveren. Met de kinderen in het straatkinderhuis hebben we de weken ervoor ons ook al voorbereid op het Paasfeest. Eén van de Bijbellessen had als thema: Veilig. De kinderen kregen een blad waar ze in hun eigen taal het woord ‘veilig’ bovenaan schreven.

Aan de linkerkant tekenden ze waar ze aan dachten bij veiligheid, wat voor hen ‘veilig’ is.
De één tekende een kasteel, de ander een pistool in z’n hand, weer een ander tekende het straatkinderhuis! Sommigen tekenden gevouwen handen! Maar bij twee meisjes bleef het blad leeg… Ik moedigde ze aan door te vragen: Als er een volwassene bij je is, voel je je dan veilig? Of als ‘s avonds de deur goed op slot zit, of… Maar telkens schudden ze weer hun hoofd. Veilig? Veilig voelden ze zich nérgens. Toen lazen we uit de Bijbel het verhaal van het Pascha uit Exodus. Achter het bloed aan de deurposten waren ze veilig. Daarna trokken we de lijn naar het Bloed in het Nieuwe Testament en zagen Jezus aan het kruis… Achter Zijn Bloed zijn we écht veilig. De kinderen deden hun best om dit op de rechter helft van hun blad weer te geven. Nu tekenden de twee meisjes ook. Daarna hebben we samen gedankt voor Zijn Offer, Zijn Bloed en gebeden om ‘Veiligheid’.

Vakantie

Een paar weken geleden hadden de kinderen hier voorjaarsvakantie. Het was die week precies stralend weer, dus dat troffen we. Even uit het ritme van vroeg opstaan, vlug naar school, huiswerk maken, enz. We zijn met de kinderen op een middag naar een concert op de muziekschool geweest, waar één van onze kinderen ook meedeed aan de uitvoering. Klaudia speelde, samen met haar lerares op de piano. Heel dapper voor een meisje van 7!
Een andere middag zijn we met de jongens gaan vissen. Heerlijk de natuur in, hengels mee. En ter plaatse een vuurtje aangelegd waar we eten konden klaarmaken. Dat is hier dan: spek, ui en brood. Het spek steek je op een stok en hou je boven het vuur totdat het gaat druipen, dan dep je het op het brood én...smullen maar!

Kiev

Begin maart zijn we met een paar collega’s naar Kiev geweest. Het doel van de reis was verschillende andere christelijke centra die zich bezig houden met straatkinderen. We vonden het waardevol om ideeën op te doen, hoe zij zich registreren, welke programma’s ze hebben voor de kinderen, hoe ze de kinderen ‘uitkiezen’ en begeleiden, hoe ze hun personeel scholen, enz, enz. Met de nachttrein gingen we er op uit… Slapen? Ik kan dat niet in zo’n schommeltrein! Het was nog koud en echt winter in Kiev.

Naast de bezoeken de we ’s morgens deden, namen we ‘s middags van de gelegenheid gebruik om de stad te bekijken: kerken, kathedralen, kloosters, het is al goud wat er blinkt…. Veel schilderingen, beelden, natuurlijk ook langs de Dnjepr gelopen... Twee dagen zijn dan veel te kort, maar de bezoeken waren zinvol, leerzaam en inspirerend. In één van de kindertehuizen hadden ze zelfs een eigen klasje, waar ze kinderen die een erge leerachterstand hebben, bijscholen. Voor de klas! Eerlijk gezegd voelde ik het toen wel weer even kriebelen….mmm, onderwijs, voor de klas! Met de opgedane kennis hopen we ons project weer verder te sturen, te professionaliseren in de goede richting. Stapje voor stapje…

Lente

En nu is het weer lente. De bloemen bloeien, ons varken heeft weer gebigd, de was hangt weer buiten, de kleden ook, om geklopt te worden; alles ziet er weer vrolijker uit na zo’n grauwe, koude winterperiode. Het spreekt van de Trouw van God. Hij is de Getrouwe, dát geeft moed om door te gaan!

Gebedspunten:

- We danken voor Zijn Trouw, ook zichtbaar in de lente.
- We danken voor Zijn Offer, Zijn Bloed waarachter we mogen schuilen.
- We bidden voor de kinderen die zich nérgens veilig voelen
- We bidden om een zegen over het project dat het mag groeien tot eer van God en tot zegen voor de kinderen.

Hartelijke groet,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 03-03-2010:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Geen woorden voor...

Afgelopen week zijn we opgeschrikt door ingrijpend nieuws. Ik werkte woensdag op de middagopvang. De kinderen kwamen binnen en Mark-Attila kwam direct op me afrennen, sloeg z‟n armen om me heen en zei: “Anja we hebben vandaag iets verschrikkelijks gehoord. Eén van m‟n klasgenoten heeft zich opgehangen. Sjonni, je kent hem wel.” Hij haalde een foto tevoorschijn en inderdaad, dit jongetje, Sjonni, heeft verschillende jaren onze kampweek bezocht, samen met z‟n zusje.

Sjonni was 13 jaar

De thuissituatie is vreselijk. Sjonni (13) is de oudste en vrijwel altijd weg van huis. Eens was hij drie weken niet op school geweest en daarvoor kwam de juf thuis vragen waar hij was. Het antwoord van moeder was: “O, ik heb hem ook al drie weken niet gezien. Hij komt wel weer een keer opdagen hoor.” Z‟n zusje(11) is altijd op straat te vinden. Ze loopt dan met een jonger broertje(7?) te bedelen of te zoeken naar eten of vertier. Sjonni was al verschillende jaren verslaafd aan lijm snuiven.

Hier een zeer bekende/gewilde verslaving onder kinderen, omdat lijm goedkoop is en er vrij snel resultaat is van een „high-beleving‟. Alleen is het enorm schadelijk voor je hersenen en bovendien is het niet zo „high‟ als ze denken. Er is op dat moment namelijk een zeer nauw contact met de onderwereld. Als je lijm snuift in je eigen rayon zijn de demonen je goed gezind. Sjonni snoof deze keer echter lijm in een ander rayon van de stad en de politie kwam achter hem aan. Dat was al vaker gebeurd. Hij had bijna een abonnement bij de politie. Die is hier niet zo zachtzinnig en hij was al verschillende keren flink geslagen.

Sjonni kende geen liefde in z‟n leven, had praktisch geen „thuis‟ en ook geen doel in dit leven en op dat moment denk ik ook geen hoop….Het verhaal gaat zelfs dat z‟n móeder heeft gezegd: „Je kan je nu beter ophangen, want als je in handen van de politie valt ben je ook je leven niet meer zeker‟. En dat heeft hij gedaan….

Mark-Attila vertelde dat de hele klas huilde toen ze het hoorden. Ook de stemming van ons middagprogramma was gezet, en het gespreksonderwerp ook.
Vrijdag is de begrafenis geweest en nog steeds is het onder de kinderen onderwerp van gesprek, zelfs in hun „spel‟. We bidden om wijsheid om hier goed op te reageren en met de kinderen in gesprek te blijven. Vooral ook om hen Liefde, Hoop en een Doel te geven, in dit leven, maar ook voor na dit leven.

Straatkinderen

Soms ben je al zo gewend aan de kinderen waar je mee werkt, dat het niet meer altijd tot je doordringt met wat voor groep je aan het werk bent. Het zijn tenslotte straatkinderen! Zo werden we er van de week weer bij bepaald toen er een artikeltje op de voorpagina van de krant stond. Er was ingebroken bij School nr.1 en er was ijzer gestolen. IJzer is hier zeer geliefd om te stelen of ergens van af te slopen. Tot putdeksels toe, met alle gevolgen van dien…. (Kuilen genoeg in de weg) Het wordt doorverkocht en daar schijnt leuk aan verdiend te worden. Ook dit gestolen ijzer van onze school was alweer doorverkocht en bleek intussen in Odessa(!) te zijn.

Toen we er zo over zaten te praten, zeiden een paar van onze jongens: “O, maar dat heeft Kardos gedaan met z‟n vriendje. Wist je dat nog niet?” Een van de jongens dus die wekelijks ons programma bezoekt… Even keken we elkaar verbaasd aan. En toen moesten we toch ook wel weer lachen. Ja, dat is waar ook, onze kinderen zijn zeer bekend/beroemd/berucht. Soms zou je dat vergeten als je gezellig op de bank naast elkaar aan het kleuren bent of een spelletje doet.

Van de week hadden we ook weer even zo‟n leuk spel -/ leermoment. We waren Twister aan het doen. (Je linkervoet op rood, rechterhand op blauw, enz.) Er was een jongetje van 10(!) die echt niet wist was links of rechts was…. Dat was dus een mooi leermoment. Na drie potjes (met correctie ;) ging het een stuk beter. Snel geleerd, niet?!

Tot slot

We hebben weer een hele mooie winter gehad. Met de kinderen in de 24-uurs opvang hebben we echt van de sneeuw genoten. We hadden een slee gekocht en die hebben we goed kunnen gebruiken. Uit school, voordat we met de kinderen aan het huiswerk begonnen, gingen we vaak even uitwaaien. De heuvel op, slee mee, of op een plastic zak. Heerlijke frisse lucht. Natuurlijk moest ik er ook aan geloven: ik op de slee, en één van onze jongens (niet al te zachtzinnig) trekken! Ik wist niet (meer) dat sleeën zó leuk was. Nu lijkt de lente zon door te breken. Ben benieuwd, ook weer een prachtig jaargetij!

Gebedspunten

- We zijn dankbaar voor de mooie winter die we gehad hebben

- Ik ben dankbaar voor de goede gezondheid die ik mag hebben om heerlijk m‟n werk te kunnen doen

- Laten we bidden om wijsheid voor de leidinggevenden om goed om te gaan met het sterfgeval, om de juiste gesprekken aan te gaan

- En voor de kinderen, wie dit zo raakt, dat ze Liefde en Hoop en een Doel mogen krijgen!

Hartelijke groet uit Oek,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 20-01-2010:

Lieve familie, vrienden en bekenden,

De decembermaand ligt weer achter ons. Voor de meeste mensen een feestmaand. Bij ons in het straatkinderhuis lagen vreugde en verdriet echter heel dicht bij elkaar.

Vreugde en verdriet

Vrijdagavond 4 december hebben we met alle kinderen het sinterklaasfeest gevierd. De kinderen waren blij en opgewonden toen ze het cadeautje kregen waar ze om gevraagd hadden. Variërend van een voetbal tot een pop, van een hamster tot een telefoonkaart. We aten met elkaar en het was reuze gezellig! Drie dagen erna, maandagmorgen, kregen we het bericht dat de moeder van Mark Atilla, één van onze jongens in de 24-uursopvang, was overleden. Het was een enorm harde klap. Ze lag al wel de laatste week in het ziekenhuis, maar dat was „voor haar been‟. Verder dronk ze veel, was vaak dronken, maar volgens de dokter was ze nu aan een hersenbloeding overleden… Naar de waarheid kunnen we gissen.

We hadden amper tijd dit nieuws te verwerken of de volgende dag werd ‟s morgens bekend dat ‟s middags de begrafenis al was. Met verschillende collega‟s zijn we met Mark Attila meegegaan. Hij durfde de kapel niet in tijdens de „rouwdienst‟. De kist is dan namelijk nog open en hij wilde z‟n moeder zo niet zien. Hij wilde haar herinneren zoals hij haar het laatst „gezond‟ gezien had.
Nadat de kist aan het eind van de ceremonie was dichtgespijkerd (wat was ik toen blij dat Mark Attila buiten stond, zo‟n afgrijselijk gehoor) werd de kist op een rouwkar gezet met twee paarden ervoor. De stoet zette zich in beweging naar het graf. Weer wilde Mark Attila niet mee. Met veel overredingskracht hebben we hem er van overtuigd dat dit wel goed is, en dat hij er anders later spijt van zou krijgen. Op een afstandje hebben we toe staan kijken hoe de kist begraven werd. Naast de menselijke troost die wij kunnen geven, mogen we wijzen op de Vader der wezen.

Kerstfeest

De tijd draait „gewoon‟ door en we gingen ons voorbereiden op het Kerstfeest. Woensdag 23 december was het zover dat we met alle kinderen en leidinggevenden met elkaar het Kerstfeest mochten vieren. De kinderen hadden zich goed voorbereid, ze lazen het Kerstevangelie, zeiden gedichten op, deden stukjes of zongen een lied. We sloten de middag af met een gezamenlijke maaltijd met aan het eind extra taart en fruit, waar de kinderen erg van genoten.

Borja was echter de hele dag al niet lekker en diezelfde avond hebben we nog de ambulance laten komen die hem meegenomen heeft naar het ziekenhuis. Nu komt een ambulance hier al snel, hij had gewoon koorts en hoestte flink, maar de dokter was bang voor longontsteking of de Mexicaanse griep. Hij wist het eigenlijk zelf niet en nam hem dus maar mee. En zo kwam Borja vervolgens op de gesloten infectieafdeling, waar voorlopig quarantaine was. We mochten die avond niet meer bij hem en de volgende dag ook niet. Via de zuster mochten we hem wat eten geven. Kerstavond wilde ik echter toch graag bij hem langs, al gaf niemand me schijn van kans. Wonder boven wonder werd ik toegelaten op de zaal. Toen ik binnenkwam riep Borja: “Bezoek! Maskers voor!” 7 Magere jongetjes sprongen van hun bedjes en grepen in hun „nachtkasjes‟ naar één of ander verfomfraaid maskertje.

Ik vertelde hen dat ik zo naar de kerk zou gaan voor het Kerstfeest. We zouden gaan zingen met koor, de zondagsschool en de jeugd zouden wat laten horen (ook Borja hoort daarbij). Ik vond het zo'n schril contrast om hen hier op zo‟n kale, koude ziekenzaal achter te laten. Maar gelukkig wisten we ook dat Jezus niet geboren was in de mooie kerk van Jeruzalem, nee, Hij kwam in een verachtte plek, in een stal. Een ziekenzaal als deze, zou dan voor Hem ook niet te min zijn. Met elkaar hebben we toen gebeden om de liefde, genezing en aanwezigheid van de Heere Jezus. De dagen erna is het ons niet meer toegestaan om nog de zaal op te komen. Het was geen toeval dat het deze avond wel mocht!

Oud en nieuw

En toen kwam oud en nieuw alweer inzicht. Tijd om na alle extra drukte er even tussenuit te gaan. Met nog een paar Nederlanders hier uit Beregowo zijn we een paar dagen in Lvov geweest. Een mooie historische stad! Prachtig gelegen in de heuvels én in de sneeuw! We hebben er heerlijke dagen gehad met oud en nieuw, en weer frisse moed gekregen voor het nieuwe jaar.

Voor wie ik nog niet gesproken heb: Van harte Gods zegen voor het nieuwe jaar!

Gebedspunten
- Laten we danken dat Borja weer uit het ziekenhuis is
- laten we danken voor het nieuwe jaar dat God ons weer geeft
- Laten we bidden voor Mark Attila die nu hij ook zijn moeder heeft verloren, wees is
- Laten we bidden om wijsheid en energie voor ons werk in het nieuwe jaar

Een hartelijke groet uit Beregowo, Oekraine,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Beregowo / 27-11-2009:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Griepvirus of verkiezingsvirus?

Het nieuws is er vol van: Oekraïne wordt in de greep gehouden door een gevaarlijk griepvirus. Scholen zijn al weken gesloten; peuterspeelzalen eveneens; op de markt en in de winkels is een mond/neuskapje verplicht, om nog maar niet te spreken over de maatregelen in het ziekenhuis. Ouders zitten met het probleem dat de kinderen al weken thuis zijn, terwijl er toch geld in het laatje moet komen. Kinderen worden dus maar bij opa en oma ‘gedumpt’ zodat de ouders kunnen blijven werken of nog vele andere denkbare variaties. Leerkrachten die nu al weken niet werken worden ook niet uitbetaald…. Kortom: de bevolking krampeert en de toplaag..profiteert? Het is namelijk nog maar de vraag of het werkelijk gaat om een gevaarlijk griepvirus of om een verkiezingsvirus.

Verkiezing vraagt campagne voeren, kost geld… Al de ‘niet uit betaalde salarissen van leerkrachten' zijn daarbij een grote hulp. De ‘geliefde’ Julia zet haar beste beentje voor door ‘gratis mondkapjes te verschaffen’ ten tijde van deze ‘vreselijke griep’. M’n collega, die ook in het ziekenhuis werkt, merkte op dat deze griep niet meer bijzonder is dan elk ander najaar: niet meer mensen, niet ernstiger, alleen de entourage eromheen… Intussen zitten we in het straatkinderhuis ook al weken met de kinderen ‘thuis’. Dat geeft van lieverlee verveling voor de kinderen en vraagt meer (werktijden) van de collega’s. We hopen dat de verzieking (of verkiezing?) snel voorbij is.

Veranderingen

Na een heerlijk verlof ben ik weer terug in Oekraïne, en is er intussen in het straatkinderhuis het één en ander veranderd. Flora heeft afscheid genomen en is met man en kinderen terug naar Nederland, waar de oudste zoon inmiddels al naar het basisonderwijs zal gaan. Haar taak is hier gedeeltelijk overgenomen door Joost Mens (contact met Nederland en financiën) en gedeeltelijk verdeeld onder twee Oekraïense collega’s (Andrea, teamleiderschap over middagopvang, en Attila, teamleiderschap over 24-uursopvang).
Ook David en Hennie zijn weg uit de 24-uursopvang. Ze hebben van de zomer een paar maanden ‘nood-opvang’ gekregen (i.v.m. overlijden van moeder, wat dronkenschap van vader tot gevolg had) en zijn nu door vader weer terug naar huis genomen. We hopen en bidden dat het daar verder goed met hen zal gaan.
Nu er zo weer plaats was ontstaan is Mark Attila bij ons komen wonen, een jongen van 12 jaar, die al langer op de wachtlijst stond. Hij lijkt snel door Borja en David opgenomen te worden. Hij zuigt enorm veel liefde en aandacht, en dan merk je opeens dat Borja en David hier al langer zitten en daar wat rustiger / normaler in zijn geworden. Als ik binnenkom heten ze me alle drie wel welkom met een kroel, maar dan gaan David en Borja weer lekker spelen, terwijl Mark Attila je eigenlijk niet los wil laten. Zo van: nu heb ik liefde/ geborgenheid, nou wil ik het vasthouden ook, je weet nooit wanneer je het weer krijgt.

Oogstfeest

Vorige week is in Nederland de dankdag geweest. Hier in de kerk hadden we het oogstfeest al wat eerder gehouden, ook vanwege het weer, zodat we nog buiten op de binnenplaats met elkaar als gemeente kunnen eten. Na de dienst van het oogstfeest is dat namelijk de gewoonte, een mooie gewoonte, in mijn ogen. De zaterdag ervoor waren we met een gedeelte van de gemeente druk bezig geweest om het ‘oogst-altaar’ klaar te maken.

Met onze kinderen op het Oogstfeest!

Ieder brengt van de opbrengst van z’n land de mooiste vruchten / groenten mee en dat brengen we als ‘dankoffer’ aan God. Het was een mooie dienst, enorm veel mensen, ook gasten, er werd veel gezongen, verschillende preken, en natuurlijk dank voor de oogst van dit jaar. Ook alle kinderen die ’s zondags met me mee gaan naar de kerk waren er deze dienst bij en hebben erg genoten.

Bedankt

Tot slot wil ik weer iedereen bedanken die m’n verlof weer tot een heerlijke periode heeft gemaakt. Ondanks dat ik de laatste week griep had met een flinke keelontsteking, heb ik erg van het verlof genoten. Het was fijn om weer in jullie midden te zijn, m’n neefjes en nichtjes te kunnen zien én vasthouden, de presentaties te geven, belangstelling te ervaren, giften en kaartjes te ontvangen, enz. enz. Voor alles hartelijk dank!

Gebedspunten

- Dank aan God voor de fijne verlofperiode
- Dank aan God voor de voortgang van het werk in het straatkinderhuis

- We willen bidden voor David en Hennie die terug zijn naar hun vader. Bidt dat ze vooral de toevlucht hebben leren nemen tot de hemelse Vader
- We willen bidden voor Flora en Edwin met de kinderen om hun plaatsje in Nederland weer in te nemen en voor Joost, Attila en Andrea die haar taken hier hebben overgenomen

Hartelijke groeten,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Beregowo / 25-09-2009:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Doopdienst

Elk seizoen heeft zo z’n hoogtepunten, ook in de kerk. Zo is er bij ons in de zomertijd altijd de doopdienst. Deze keer mochten twee zusjes en een jong echtpaar gedoopt worden. De twee zusjes gaan al lange tijd bij ons naar de kerk. Het jonge stel is nog niet zo lang geleden, door evangelisatie, tot geloof gekomen. Het is mooi om weer iets van dat eerste vuur te merken, als je jezelf er soms op betrapt dat dingen in een sleur kunnen komen. Het was een stralende morgen toen we met de hele gemeente, met een bus en wat auto’s, aankwamen bij het meer. De zon schitterde op het water toen de dominee als eerste het water in liep om een zegen te vragen.

De doopdienst in het meer

Daarna volgden de dopelingen met twee ouderlingen. Om de beurt kregen ze drie vragen waarop ze antwoorden en dan werden ze gedoopt. Op de kant stonden wij als gemeente en zongen verschillende liederen. Wat verderop stonden ook andere mensen, die deze vrije zondag gewoon lekker gingen zwemmen. Stil en aandachtig hebben ze de hele dienst aangehoord en gezongen! Ook de jongens van ons project die altijd met me meegaan naar de kerk hebben vol bewondering toegekeken. Eén zei verlangend: ‘Ik ben benieuwd wanneer ik gedoopt zal worden.’ Na de plechtigheid reden we terug naar de kerk waar de dienst zich voortzette.

De toezingende gemeente op de oever

We hielden ook het avondmaal waaraan de nieuwe dopelingen voor het eerst deel konden nemen. Na de dienst hebben we buiten op het plein van de kerk met elkaar als gemeente nog een maaltijd gehouden.

Weer naar school

En ja, dan is de zomervakantie weer voorbij. Voor alle kinderen uit ons project springen we altijd bij, in het aanschaffen van schoolspullen. Hier moeten de kinderen namelijk vanaf de eerste klas al zelf zorgen: schriften, pennen, potloden, liniaal, gum, enz, enz. Door de inflatie (waar ik al eerder over schreef) is dit voor veel ouders een groot probleem. Te meer omdat je er hier bij de ‘eerste schoolbel’ toch wel ‘tip-top’ uit moet zien. Hoe steek je al je kinderen in goede kleren en dan ook nog eens alle schoolspullen?

Voor ons was het dit jaar ook goed te merken hoe de prijzen gestegen waren. Kocht ik 3 jaar geleden schooltas, schriften, pennen, enz. voor 40 griven per kind, nu konden we zelfs met 100 griven per kind maar moeilijk alle benodigde spullen kopen. En dan 1 september ‘de eerste schoolbel’. Al vroeg in de morgen lopen de kinderen zenuwachtig heen en weer rondom school. De leerkrachten brengen met wat kinderen het podium in gereedheid en om 9 uur is het zover. Alle kinderen gaan per klas in de rij staan met hun eigen groepsleerkracht.

De eerste schoolbel…

De directeur heet iedereen welkom en zijn secretaresse leest een brief voor van de president, die alle scholieren oproept tot trouwe dienst op school en zo trouwe dienst aan de staat en de toekomst. (Of hij het wil of niet, in zijn rede klinkt nog steeds de stem van het communisme door: niet de ontwikkeling en het welbevinden van het kind staat centraal, maar de ontwikkeling en de glorie van de Staat staat centraal!). Van vrijwel alle kinderen is een ouder aanwezig. Ik mag die rol vervullen voor onze jongens uit de 24-uurs opvang. Eén van onze jongens ziet zijn biologische vader met zijn kinderen van z’n huidige vrouw/vriendin. Voor deze dochtertjes heeft hij volle zorg en aandacht, maar onze Borja wordt niet eens gegroet… Borja uit z’n frustratie naar mij en uiteindelijk neemt hij dan toch maar zelf het initiatief om hem op z’n minst even de hand te schudden…

Zo is het ‘gewone leven’ weer begonnen. Onze 4 kinderen uit de 24-uursopvang gaan weer naar school, thuis helpen we ze met hun huiswerk, zaterdag is de kinderclub weer begonnen en zondag gaan we met een aantal vaste kinderen naar de kerk.

Verlof

Over een week hoop ik weer even naar Nederland te komen. Dan kan ik jullie weer meer laten zien en horen over het werk en de kinderen. De presentieavond zal worden gehouden DV. woensdag 7 oktober a.s. om 19.30 uur in de Rehobothkerk, Landerijen 1, te Krimpen aan den IJssel.

Ik kijk er naar uit om velen van jullie daar te ontmoeten!!

Gebedspunten:

Laten we God danken
• voor de nieuwe dopelingen
• voor het prachtige zomerweer

Laten we de Heere bidden
• om kracht en wijsheid voor de kinderen op school
• en ook voor de collega’s in het werk

Hartelijke groet uit Beregowo,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Beregowo / 06-08-2009:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Vakantie-Bijbel-10daagse

Vol enthousiasme zingen zo’n 50 kindermonden: “U bent Koning, Koning der koningen. Redder van de wereld”. We zitten in de schaduw van een paar bomen op wat kleden in het gras. Het is weer zomervakantie en met de straatkinderen houden we de vakantie-Bijbel-10daagse. Elk jaar weer een groot feest. Dit jaar is het thema: Petrus. We volgen hem in de verschillende Bijbelverhalen op de voet. Hoe Jezus Hem riep, hoe hij Gods wonderlijke kracht leerde kennen, maar ook hoe hij zijn Meester verloochende én dat Jezus hem vergeving schonk en dat hij ook zelf mocht gaan dienen in de kracht van de Heilige Geest. Elke keer sluiten we het verhaal af met het themalied. En zelfs de grootste jongens zingen steeds enthousiaster mee.

Na de dagelijkse Bijbelles gaan we met de kinderen een zeskamp doen, zwemmen of een bosspel of zoiets dergelijks. Daarna sluiten we af met een warme maaltijd. Dit jaar hielden we voor het eerst ook een Holland-dag: alles in het teken van Holland, met spelletjes als zakkenlopen, snoephappen, klompenrace, enz. De kinderen genieten met volle teugen en vinden alles even leuk. Als ze maar bezig zijn en aandacht krijgen. Voor de zondag die in deze 10daagse valt, nodigen we de kinderen altijd expliciet uit om met ons mee te gaan naar de kerkdienst. Dit jaar waren er bijna 40 kinderen die daar gebruik van maakten. We bidden dat God Zijn Woord waarmaakt, dat Zijn Woord niet leeg wederkeert!

De laatste middag/avond wordt vooral door de kinderen zelf ingevuld. Ze kunnen allemaal op hun eigen manier een bijdrage leveren. Het is geweldig om te zien hoe ze genieten van de aandacht als ze bijvoorbeeld een lied solo zingen terwijl ik ze op de gitaar begeleid. Na een extra feestelijke maaltijd sluiten we het kamp af rond een kampvuur. We kletsen, zingen bij de gitaar en zien dankbaar terug op een hele fijne, gezegende week!

Gezien de programma’s zijn we toch altijd wel afhankelijk van het weer en God heeft daar geweldig in voorzien, het was heerlijk! Ook zijn we blij met de Nederlandse groep die ons dit jaar kwam helpen. Ze wisten van aanpakken, waren enthousiast en niets was te veel. Heel hartelijk dank!

Het ‘gewone werk’

Naast de vakantie-Bijbel-10daagse gaan in de zomer de programma’s gewoon door. Elke middag komen de kinderen in het middagprogramma op vaste dagen en tijden en mag het Woord van God weer doorgegeven worden. Met deze heerlijke warme zomer-dagen is het fijn dat we in de tuin van het straatkinderhuis een badje hebben staan om even een verkoelende duik te nemen. In de 24-uursopvang zitten intussen 4 kinderen. Alle vier de kinderen zijn wees of half wees. De laatste tijd leefden ze bij een dronken vader, opa of oma die hen sloeg of zelfs vastbond.

Het is ontzettend fijn om ze een huis te kunnen bieden waar liefde en veiligheid is, een schoon bed en een douche. Maar de slechte leef-omstandigheden hebben hen flink beschadigd. Ze kunnen vreselijk veel, overdreven en negatief aandacht vragen of juist gesloten in hun eigen wereldje leven. Ook kunnen ze soms bijna hysterisch bang zijn, vooral voor de mannelijke collega's die hen aan hun vader kunnen herinneren. Het vraagt veel geduld en wijsheid om op de juiste manier met hen om te gaan!

’s Morgens mogen de kinderen wat uitslapen nu het vakantie is, maar we hebben toch ook wel een zekere regelmaat aangebracht met enkele vaste programmapunten. Zo hebben ze om de beurt hun wasdag, wat inhoud dat ze zelf hun bedje leren verschonen en elke morgen is er een gezamenlijke Bijbelles en daarna voor ieder op zijn niveau een huiswerkles. ’s Middags gaan we er met dit warme weer vaak op uit om ergens te zwemmen.

Gebedspunten:

-We danken God voor het heerlijke weer in de kampweek en voor de kracht die we ontvingen om het te kunnen doen.

-We bidden of Hij het zaad wat gestrooid is Zelf wil zegenen en ons kracht wil geven om verder te gaan met ‘het gewone werk’.

Een hartelijke groet,

Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Tel: 0038-03141-31939
Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Beregowo / 04-06-2009:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Vier weken lang heb ik weer mogen genieten van familie en vrienden in Nederland. Wat keek ik er naar uit om m’n nieuwe neefje te zien! Het hoogtepunt van m’n verlof vond ik de doop van deze kleine Joas. Wat een wonder dat God zo’n klein kindje op wil nemen in Zijn verbond; Zijn Heilige Naam aan die van Hem wil verbinden! Natuurlijk heb ik ook van m’n andere neefje Gideon, en m’n nichtje Rosalien genoten. Wat waren ze al weer veel groter en wijzer geworden. Dat zijn echt dingen die je hier mist, die je op een afstand moet meebeleven.
Wat mijn verlof ook erg leuk maakte was het bezoek van Vika, een vriendin van me, hier uit Beregowo. Ruim een week is ze in Nederland geweest en samen met Hanneke (Nederlandse vriendin) hebben we haar zoveel mogelijk ’Holland’ laten zien: Keukenhof, Amsterdam, Kinderdijk, strand, dierentuin, … ’k Moet zeggen dat ik me zelf ook bijna toerist in eigen land voelde.

Genade regen

Weer terug in Oekraïne bleek het hier volop zomer. Heerlijk die zon! Maar…. sinds de Pasen is er geen regen meer gevallen. Het land smacht naar regen. Nog veel meer dan in Nederland merk je hoe afhankelijk je bent van dat wat God geeft of onthoudt. Iedereen is hier ijverig in zijn tuintje bezig geweest: de grond geploegd, aardappels gepoot, tomaten, komkommer, mais, enz. Voor de meesten allemaal nog handwerk. Maar als er dan geen regen komt… Natuurlijk proberen we ’s avonds met wat emmertjes de grond nat te maken, maar het water in de put wordt ook steeds minder als het niet regent…. Er werd geklaagd, gebeden, niets hielp.
Toen bedachten ze in een dorp hier voorbij Beregowo dat de pastoor van hun kerk maar eens voorbede moest doen. Het dorp is overwegend Russisch Orthodox (met veel ikonenverering). Vrijdag werd er in het dorp een inzameling gehouden. Iedereen moest mee betalen om zo genoeg geld voor de pastoor bijeen te brengen zodat hij in gebed zou gaan om regen. Een goede kennis van mij, die bij ons (in de stad) naar de kerk gaat, woont daar ook. Ook bij haar klopten ze aan voor een bijdrage. En ze begonnen hun stem al te verheffen, omdat ze dachten dat zo’n ’afvallige’ wel niets zou willen geven. Maar m’n kennis zei rustig: ‘Ik wil best m’n bijdrage leveren, maar weet wel dat ik niet geloof dat God een God is die we moeten omkopen. Als God geeft, geeft Hij op Zijn tijd en uit vrije genade.

De droge grond die wacht op regen

Hier waren de dorpelingen het niet mee eens, maar blij met de bijdrage vertrokken ze. En morgen, zaterdag, zou de pastoor voor hen gaan bidden. Maar God bewees Zijn vrije genade! Vrijdagavond betrok opeens de lucht en niet lang daarna viel de regen met bakken uit de hemel! Regen, niet voor geld, maar uit genade! De andere dag vertelde de kennis dat ze samen met haar dochter de regen in was gegaan en een rondedans van vreugde had gemaakt. God had gesproken!

Kristian en Klaudia

Bij terugkomst ben ik ook weer even bij Kristian en Klaudia langsgegaan om te vragen hoe de situatie is. De kinderen genieten van hun plekje in het gezin bij de christelijke tante. Mooi! Klaudia had zelfs pas Kristian bij de hand gepakt en gezegd: ‘Kom laten we dansen en springen omdat we niet meer in het kindertehuis van de staat zijn!’ Op school doet Kristian goed z’n best, en z’n nieuwe vader spoort hem stevig aan tot het maken van zijn huiswerk. Klaudia gaat naar een soort kleuterschool. Ze doet het daar leuk en d’r kortgeschoren haar (vanuit het kindertehuis van de staat) begint al mooi te groeien.
Maar voor de tante is het een pittig verhaal. Naast dat ze gelukkig geniet van de kinderen, laat de overheid haar nog niet met rust. Ze blijven moeilijk doen: dan over de achternaam, dan over de adoptie, enz. Al vanaf Februari doet ze niet anders dan van het kastje naar de muur gaan voor de juiste papieren…. En de kinderbijslag waar ze nu recht op zou hebben, heeft ze de afgelopen maanden ook nog steeds niet gekregen. Gelukkig is ze vol vertrouwen op God.

Rust?!

Terwijl de verbouwing van het nieuwe huis van de 24-uursopvang bijna afgerond is, zijn er nu ook bij het huis van de middagopvang mannen aan het werk, omdat de muren en het dak aan renovatie toe waren. We hopen dat het binnen enkele weken aan beide kanten klaar komt. Dat zal weer rust geven, ook in de programma’s. Voor de straatkinderen breekt bijna de vakantie aan. Vrijdag is de laatste schooldag en dan drie maanden vrij..! Voor ons als collega’s breekt er dan juist een drukke tijd aan. Gelukkig mogen we weten dat we het niet in eigen kracht hoeven (mogen!) te doen.

Gebedspunten

- Laten we God danken voor de regen, en hoe Hij daarin sprak.
- Laten we bidden om nog meer regen, want 1 keer is voor het land nog niet genoeg.
- Laten we God danken dat het goed gaat met Kristian en Klaudia,
- En bidden dat de overheid nu eindelijk de juiste papieren geeft.

Groetjes, Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Tel: 0038-03141-31939
Mobiel: 0038-0997-317434
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Beregowo / 06-04-2009:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Wissellende seizoenen

We hebben dit jaar een prachtige winter gehad, bijna twee volle maanden (januari en februari) sneeuw. Nu breekt de stralende lente door, met temperaturen van een Nederlandse zomer. Heerlijk! De bloemen gaan bloeien, de bomen lopen uit, ons varken heeft 10 gezonde biggetjes op de wereld gezet. Kortom: écht voorjaar!!

God is Almachtig!

Al verschillende keren heb ik in de nieuwsbrief voorbede gevraagd voor de situatie van Kristian en Klaudia. 15 februari zat Klaudia al 3 maanden in het kindertehuis en zou ze volgens de regels doorgestuurd moeten worden naar een kinderhuis verderop, in een andere provincie.
Een van onze collega’s kende de directeur en heeft gevraagd of het uitgesteld kon worden aangezien de rechtszaak voor hen beide er eindelijk zat aan te komen, waarin de kinderen een oom en tante toegewezen zouden krijgen waar ze zouden mogen gaan wonen.

Omdat de directeur bang was om tegen de regels in Klaudia langer te houden, heeft hij haar ziek verklaard(!) en naar het ziekenhuis gestuurd, hier in de stad. Daar lag ze dan, moederziel alleen, 6 jaar. Gelukkig werkt Zuza (een collega) in dit ziekenhuis en kon zij haar regelmatig bezoeken. Ook mensen bij ons uit de kerk bezochten haar regelmatig.

Intussen kwam de datum van de rechtszaak dichterbij. Er waren twee echtparen (ooms en tantes) die aanspraak maakten op de kinderen. Een echtpaar uit ’n dorp verderop, wat vrijwel altijd dronken is en een zeer slechte huisvesting heeft, (maar ze hadden er baat bij, omdat al verschillende mensen langs waren geweest die de kinderen dan wel van hen ‘over wilden kopen’!!!), en een christelijk echtpaar hier in de stad. De spanning steeg! Een dag vòòr de rechtszaak zou plaatsvinden kregen we van de ‘kinderbescherming’ te horen dat het allemaal al rond was, ze hadden het ‘zelf wel even geregeld’ en de kinderen waren toegewezen aan het echtpaar uit het dorp…. We begrepen er niets van. Er was zoveel voor deze kinderen gebeden en nu dit…

We boden echter wel beleefd onze hulp aan voor het echtpaar uit het dorp om de kinderen eventueel op te halen uit het kindertehuis omdat ze zelf geen vervoer hebben. Maar het duurde en duurde maar… en in m’n hoofd had ik al een punt achter de hele situatie gezet: dit kon nooit meer wat worden. We waren Kristian en Klaudia kwijt. Maar ons eindpunt is al heel vaak Gods beginpunt gebleken! Dinsdagochtend 24 februari worden we opgebeld door de ‘kinderbescherming’ met de dringende oproep of het christelijke echtpaar uit de stad alsjeblieft de kinderen wil nemen omdat het andere echtpaar hen niet is wezen ophalen!

Op dat moment was er een collega bij me die zei: ‘Rijden!’. Ik zei: ‘Nee, eerst danken!’. Toen zijn we naar de kinderen toegegaan. Kristian zat in de les en keek hoogst verbaasd dat we er waren. Vervolgens kon hij zijn geluk niet op toen hij het goede nieuws hoorde en zei: Zie je wel, we hebben er voor gebeden!Er moesten eerst nog wat papieren met de directeur afgehandeld worden en de volgende dag konden we ze echt ophalen (ja, ze houden hier van interessant en moeilijk doen, naar mijn idee)

De Werkplaats van de Heilige Geest

Een klein groepje van de kinderen die onze programma’s bezoeken gaat al geruime tijd elke zondag met me mee naar de kerk. Het is voor hen een gewoonte geworden, een goede gewoonte denk ik, zoals we lezen in Lukas 4:16 ‘En Hij kwam te Nazareth (…) en ging, naar Zijn gewoonte, op de dag des sabbats in de synagoge’. Natuurlijk zit je rustiger in de kerk als je niet op kinderen hoeft te letten. Maar deze ‘werkuren’ zijn misschien wel de mooiste van de week, omdat het de werkuren van de Heilige Geest zijn. Zo trok Kristian bijvoorbeeld zondag aan m’n arm onder het zingen van de regel dat de Heere Jezus zo trouw is, en fluisterde ‘amen’, alsof hij zeggen wilde: dit is echt waar!

Ik was bijna beschaamd. Hoe vaak zingen wij met onze mond alleen, maar hij zong met z’n hele hart.
Ook Heni, een stug meisje, vaak slecht te bereiken, stootte mij tijdens de preek aan: ‘Anja, nu heeft de dominee het over mij, zo ben ik’. Verbaasd dacht ik: ze kijkt niet zomaar rond, ze luistert echt! En dan Borja. Een paar maanden geleden was hij erg geraakt onder de preek. En onder het laatste lied liep hij met tranen in zijn ogen naar voren, ging naast de dominee staan en beleed zijn zonden en gaf zijn leven over in de handen van de Heere Jezus. Wat heerlijk, om zo met elkaar in de werkplaats van de Heilige Geest te zijn!

Gebedspunten:

- we mogen de Heere danken voor Zijn almacht in de situatie van Kristian en Klaudia
- danken voor de prachtige wisseling in de seizoenen
- laten we bidden voor de nieuwe ouders van Kristian en Klaudia
- en bidden voor Gods zegen op de kerkdiensten met de kinderen

Hartelijke groet uit Oekraïne, Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Tel: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Beregowo / 10-02-2009:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Feestdagen

Een hele periode van feestdagen, gesloten banken en overheidsinstanties, veel drinken, ligt weer achter ons. Omdat we hier in een gebied van Oekraïne leven wat bij Hongarije heeft gehoord, hebben we altijd met twee soorten kalenders te maken. Eerst het Hongaarse (Europese) kerstfeest en oud en nieuw en vervolgens het Oekraïense kerstfeest (6 en 7 januari) en oud en nieuw (13 en 14 januari). Grofweg betekent dat, dat er tussen 24 december (heilige avond) en 14 januari weinig gebeurt dan feesten en drinken. De economische crisis heeft het er hier niet beter op gemaakt, de prijzen vlogen omhoog, soms tot twee of drie keer zo duur. En als het salaris dan ook omhoog ging… maar nee.

“I.v.m. de crisis kunnen we u niet volledig uitbetalen en wordt er van uw salaris wat afgehaald”. Variërend tussen 12 en 30 procent!! Maar aangezien het hier een schande is om met de feestdagen geen volle tafel aan te kunnen bieden voor eventuele gasten vroeg dat veel creativiteit of… schulden. En om die ellende te kunnen vergeten gingen velen aan de drank, waardoor de schulden alleen nog maar meer werden… Te midden van deze omstandigheden mochten we met de kinderen uit het straatkinderhuis toch ook weer het kerstfeest vieren, wijzend op Hem Die ons van onze schulden verlossen wil. Bijna elk kind had een eigen bijdrage door iets te zingen of op te zeggen, of wat dan ook. Aan het eind kregen ze allemaal een kinderbijbel mee.

Opening 24-uurs-opvang

12 januari. Na veel bouwen en verbouwen, papieren rompslomp, en vooral veel geduld(!) was het eindelijk zover dat we het huis voor de 24-uurs-opvang konden openen. (Trouwe lezers weten dat het twee jaar geleden ook geopend is, toen we zouden samenwerken met de charismatische gemeente. Die lieten het echter na een maand al afweten zodat we op zoek moesten naar personeel en een juiste invulling van het pand.) Het pand heeft nu drie units:
1. hier zullen onze jongens Borja en Kristian wonen en er is plaats voor nog twee jongens, waar we druk mee bezig zijn,
2. boven: hier is plaats voor zelfstandig-begeleid-wonen, waar Micky al die tijd is kunnen blijven wonen. Hij is inmiddels (22 jaar) echt op zichzelf gaan wonen, huurt een kamer ergens in de stad.
3. het voorste gedeelte van het huis wordt gebruikt door MAON, een stichting van de Reformatorische kerk, Hier worden wees-meisjes vanaf 14 jaar opgevangen. Ze komen dan van het internaat af en de cijfers wijzen uit dat dan veel meisjes tot de prostitutie vervallen. Vandaar deze opvang.

We lazen bij de opening uit Markus dat Jezus de kinderen zegent, en spraken de wens uit dat we in navolging van Hem de kinderen hier letterlijk en figuurlijk een warme plek mogen geven onder Zijn zegen. Een les voor de kinderen, een les voor mij. Intussen wordt het Arendsnest nu vooral gebruikt voor de middagprogramma’s. Het valt me vaak op dat als je een Bijbelles voorbereid voor de kinderen, je er zelf zeker zoveel van leert. Zo ook afgelopen week. In het middagprogramma zaten we gezellig om de tafel thee te drinken en daarna openden we de Bijbels, de een Russisch, een volgende Hongaars, weer een ander Oekraïens. Maar eerst stelde ik hen een vraag: Zou je graag een vliegtuig willen zijn en kunnen vliegen, of een Koning met veel geld, of een schaapje voor wie gezorgd moet worden? Zoals te verwachten kozen de meeste kinderen voor een koning die rijk was. Toen gingen we kijken wat David koos, die later inderdaad koning zou worden. We lazen psalm 23 en zagen dat hij er toch voor koos om een schaap te mogen zijn van de Heere, de Herder. Toen we er verder over doorpraatten leerden we het eerste vers: De Heere is mijn Herder, mij zal niets ontbreken. Dat raakte me. Ook al ontbreekt het mij nog zo vaak aan kracht en energie, kan ik nog niet veel werken, toch mag ik vertrouwen dat het mij aan niets ontbreekt, want: de Heere is mijn Herder!

Dat God voor me zorgt zie ik ook in kleine dingen zoals een kaartje of een telefoontje. Tijdens de feestdagen ben ik overladen met kaarten. Iedereen heel hartelijk dank daarvoor!!!

Gebedspunten

Laten we danken:
-dat God onze Herder wil zijn
-dat de 24-uurs-opvang open is

Laten we bidden:
-voor Kristian en Klaudia, nu de papieren nog steeds niet rond zijn
-om zegen op de middagprogramma’s

Hartelijke groeten, Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Tel: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Beregowo / 12-12-2008:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Na een half jaar in Nederland mag ik weer terug zijn in Oekraïne.
Het was geweldig om de kinderen en collega’s na zo’n lange tijd weer te ontmoeten!

Nieuwe woonplek
In de eerste week dat ik hier was ben ik verhuisd van het Hollandse gastenverblijf, waar ik 2,5 jaar gewoond heb, naar een nieuwe woonplek. Het is aan de andere kant van de stad, net iets dichter bij de kerk en het centrum. Het is een aanbouw bij een gezin uit de Hongaarsgereformeerde kerk.
Gelukkig spreken ze ook Russisch, zodat we goed kunnen communiceren.
Ik heb een eigen ingang (zie foto), halletje, keukentje met minidouche, en een slaap- en woonkamer die gescheiden worden door een mooie toog, die de huisbaas zelf gemaakt heeft. Dat staat heel gezellig!
Het is heerlijk dat ik nu gewoon gasten kan ontvangen in m’n eigen huisje. Je kunt je terug trekken, maar ook de gezelligheid opzoeken, want hun woonkamer staat voor mij altijd open.
De wc is buiten, en vooral ’s avonds is dat even bibberen. Dan hoor je zelfs het varken niet, dat zijn hok naast het wc-hok heeft en je overdag altijd vrolijk toeknort als je naar de wc loopt.

Kristian
De eerste dag dat ik in Beregowo terug was kregen we direct al verdrietig nieuws: de moeder van Kristian was overleden. Kristian woont intussen al ruim een jaar bij ons in het Arendsnest. Hij had slecht contact met z’n moeder, ze was alcoholist, maar het blijft een slag. De dagen daarna zag je dat hij het op zijn eigen manier ging verwerken. Zijn moeder had hem namelijk ooit een speciale borduursteek geleerd en nu zat hij elke dag te borduren…
Het machtsspel rond de begrafenis was weer een vreselijk staaltje van Oekse mentaliteit. Ze was donderdag op vrijdag overleden. Normaal worden mensen hier met ongeveer 2 dagen begraven (een luxe koeling ofzo kennen ze niet). Maar het werd weekend, ‘en dan werken ze ‘daar niet aan’, in het ziekenhuis waar ze overleden was.(?)’ Het werd weer uitgesteld: het zou dinsdag worden. Oké, wij voor Kristian een krans gekocht, wat hier een (bijna heilige!) traditie is. Maar degene ‘die er over gaat’ was er niet (?????!) Uiteindelijk is ze woensdag pas begraven.

Na een paar weken kregen we echter de klap op de vuurpijl: Kristian was op school, onder de les, weggehaald door de overheid! Het papier dat moeder ruim een jaar geleden getekend had, waarin ze aangaf dat ze toestond dat Kristian bij ons zou wonen was volgens hen na haar overlijden vervallen. Zijn kleine zusje zat in een kindertehuis, en ’vanuit hun verantwoordelijkheid voor de kinderen in de stad’ moesten ze broer en zus verenigen en zo werd Kristian afgevoerd naar hetzelfde kindertehuis als zijn zusje. Je kunt tegen de overheid weinig beginnen tenzij je officiële papieren hebt. We zijn nu bezig officiële papieren te regelen (via een tante van hem) en tot die tijd zal hij in het kindertehuis moeten blijven. Bijna elke dag gaat er iemand van ons heen om hem te bezoeken. Het is hier vandaan ongeveer 40 minuten met de auto.

Vandaag was ik bij hem om een uur of 2, en toen was het slaaptijd!!! Zie je het voor je: kinderen van een jaar of 4, oké, maar tot en met 14jaar!!! na het middageten naar bed!
Met een Nederlandse auto en een vriendelijk woord krijg je veel voor elkaar. We mochten even samen zitten in een lokaal. ‘k Gaf hem een nieuwe tandenborstel en tandpasta, (er wordt hier van alles van ze afgenomen), wat mandarijnen voor de vitamine, daar begon hij gelijk maar vast aan ;)
We lazen uit de kinderbijbel over Jezus in de storm. Ik vertelde hem dat ik ook een storm in m’n hart voelde toen hij meegenomen was. Maar de vraag van Jezus aan de discipelen is ook een vraag aan ons: Waar is uw geloof?! Toen hebben we samen gebeden. Vol vertrouwen keek Kristian toen naar de laatste bladzijde van het verhaal: ‘en de boot voer rustig verder…….’

Papschaaltje
Op 4 december liep ik samen met m’n collega over de markt om cadeautjes voor de kinderen te kopen voor het sintfeest. Ook als collega’s mochten we iets uitkiezen voor een bepaald bedrag. Nou, ik wilde wel een plantje voor m’n nieuwe kamer. Toen we dat uitgezocht hadden was er nog geld over en ik zei: ‘Nou, doe er dan gelijk ook maar een bloempotje omheen’. M’n collega keek me met grote ogen aan: ‘Een wat? Een vaasje of, wat bedoel je?’ ‘Nou, gewoon, een potje om dit binnenpotje heen. Zo zet je het toch niet neer?’ Een nog groter vraagteken op haar gezicht: ‘Ja, maar ze doen er een mooi papiertje voor je omheen.’ Toen ze zag dat ik even niet wist wat ik moest zeggen van verbazing, zei ze: ‘Nou, ik kijk morgen nog wel voor je. Komt helemaal goed. Ik snap al wat je bedoeld.’

De andere dag was het sinterklaas. De cadeautjes waren verstopt en we mochten allemaal gaan zoeken. Uiteindelijk vond ik ook mijn plantje mét… geen bloempotje maar een soort papschaaltje. Opeens herinnerde ik me dat bij m’n huisbazin in de kamer ook zo de plantjes stonden. Ik glimlachte en dacht: ‘Nu ben ik echt Oeks.’ En ik heb m’n plantje met papschaaltje vrolijk in m’n raamkozijn gezet.

Dank en gebedspunten:
- Laten we danken voor de giften, waardoor ik voor m’n huisbazin een wasmachine kon kopen.
- Laten we danken dat ik langzaam aan het werk weer kan hervatten.
- Wilt u bidden voor verder herstel voor Kristian en z’n zusje Klaudia?
- Wilt u bidden voor het komende kerstfeest?

Hartelijke groeten, Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Tel: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten Anja Graveland
Rekeningnummer: 3619.54.352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Childrens Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: 0031-180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Krimpen a/d IJssel / 03-11-2008:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

We zijn blij u te kunnen meedelen dat Anja weer terug hoopt te gaan naar Oekraine.

Ze heeft vorige week een afrondend gesprek gehad met haar begeleidster van het ITMP en met haar werkgever OEZ. Hierna is besloten dat Anja op D.V. 12 november terug hoopt te gaan naar de Oekraine.

We zijn met haar de Heere dankbaar voor de redelijke gezondheid die ze intussen mocht opbouwen en bidden dat ze verder volledig mag herstellen op de plaats waar ze zich thuis weet en geroepen voelt.

We vragen hierbij ook uw gebed voor haar, haar gezondheid, haar werk en de kinderen en collega´s in Oekraine. Over enige tijd hopen we u weer een nieuwsbrief over haar tijd daar te kunnen sturen.

Hartelijke groeten,

namens de Thuisfrontcommissie,

Gerdien de Bree-Graveland

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Telefoonnummer: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten
Anja Graveland
Rekeningnummer: 361954352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Children?s Relief
Postbus 2026, 2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: (00 31) 180 521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Nieuwsbrief 17 / Krimpen a/d IJssel / 19-09-2008:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

De afgelopen maanden ben ik overladen met kaarten, bloemen, meeleven, voorbeden, vragen 'Hoe gaat het"?, enz, enz. Graag wil ik iedereen daar hartelijk voor danken. Het doet je goed en het
helpt je ook een klein beetje door de moeilijke dagen heen.

Gelukkig ben ik er intussen al weer een heel stuk beter aan toe dan toen ik in mei terug kwam. De meeste steun had ik uit de psalmen, zoals: De Heer 'is zo getrouw als sterk, Hij zal Zijn werk, voor mij volenden! Het gaat met hele kleine stapjes, maar langzaam aan ben je weer in staat om het een en ander te kunnen doen. Zo vond ik het heel fijn dat ik de laatste tijd weer naar de kerk kon, vooral toen het zondag 7 september Heilig Avondmaal was. Dat voelde als thuiskomen!

Verder ben ik een aantal morgens per week op de Bogermanschool aan het werk. Het is heerlijk om weer aan de slag te kunnen en vooral als het in je oude-vertrouwde omgeving is. Ik ben m’n collega’s op school dus erg dankbaar voor het plekje dat ik kan innemen.

Ook ben ik erg dankbaar voor de berichten uit Oekraïne. Het werk gaat door en ze mogen er genieten van een stralende zomer... in tegenstelling tot ons, dus stiekem ben ik nog wel wat jaloers... Ook heeft de Vakantie Bijbel Week weer plaatsgevonden, met hulp van een groep uit Nederland. Het thema was: Gods Wonderlijke Redding. De opkomst was dit jaar nog weer hoger dan vorig jaar. En de kinderen hebben me ( door de telefoon) verzekerd dat het weer een geweldig kamp was. Daar mogen we God voor danken.

Ook de verbouwing van het jongenshuis gaat door, en naar eigenzeggen zal het niet lang meer duren of de nachtopvang kan in haar 'eigen' pand trekken. Gelukkig staat dat pand schuin tegenover het 'huis van de ‘dagopvang', dus we blijven dicht bij elkaar.

Gebedspunten:
- Laten we danken voor het werk wat door mag gaan!
- Dank voor het zomerkamp.
- Danken en bidden dat het met mijn gezondheid ook iets beter mag (blijven) gaan..
- Willen jullie blijven bidden voor het werk in Beregowo, tot zegen van de kinderen en de collega's!

Hartelijke groeten,
Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Telefoonnummer: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten
Anja Graveland
Rekeningnummer: 361954352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Children?s Relief
Postbus 2026, 2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: (00 31) 180 521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Nieuwsbrief 16 / Krimpen a/d IJssel / 05-05-2008:

Beste familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Hierbij weer een nieuwsbrief van Anja.

Deze keer is de nieuwsbrief niet door Anja zelf geschreven, maar door ons
als TFC (thuisfrontcommissie). Zoals u in de vorige nieuwsbrief heeft kunnen
lezen, gaat het niet zo goed met Anja. Twee en een halfjaar heeft Anja in
de Oekra?ne haar werk mogen doen met heel haar hart. Haar liefde en passie
voor het werk heeft er echter toe geleid dat ze de grenzen overging van haar
eigen kunnen. Een ?burn-out? is helaas het gevolg.

Vragen komen dan op je af. Waarom laat God dit gebeuren? Het werk is zo belangrijk
en nu kan ik het (tijdelijk) niet meer doen???? Gelukkig mag Anja ook zien
dat God een doel heeft ook met wegen die wij niet uitkiezen.

De afgelopen weken heeft Anja in de Oekra?ne veel moeten rusten en haar werk
onder de straatkinderen bijna niet kunnen doen. Omdat Anja niet zo snel opknapt
als we hadden gehoopt, ook al doet ze rustiger aan, is haar het advies gegeven
vanuit de organisatie om toch voor langere tijd terug te keren naar Nederland.
We hopen dat haar dat goed zal doen. Ze hoeft dan niet telkens haar grenzen
van kunnen aan te geven, maar kan echt uitrusten.

Wij willen van deze brief gebruik maken door u het volgende eerlijkheidshalve
mee te delen:

Degenen die Anja sponsoren hebben uiteraard de vrijheid om hun machtiging
(tijdelijk) in te trekken, daar Anja nu niet het werk kan doen waarvoor u/jij
haar hebben gesponsord. U/jij kunt dan contact opnemen met Wouterina.

Natuurlijk zijn we er ook blij mee als u de machtiging continueert. Verzekeringskosten,
vliegtickets, eten en drinken zal Anja toch moeten betalen en ze heeft verder
geen inkomen dan alleen sponsorgeld.

Met de straatkinderen heeft Anja in april het Paasfeest mogen vieren. Paasfeest
is daar later dan in Nederland. Het was goed en fijn vertelde Anja om met
de kinderen om haar heen in de kerk God de eer en dank te brengen voor Zijn
grote Verlossingswerk. De kinderen vinden het heel erg dat Anja hen voor
langere tijd gaat verlaten, ook de collega?s daar zullen haar missen.

Anja heeft er na een aantal moeilijke dagen vrede mee. Ze mag weten dat God
doorgaat met Zijn werk. Hij verlaat niet wat Zijn Hand begon, psalm 138!

Als Anja in Nederland is zal ze verblijven bij haar ouders of zus. Contactadres:
Burg. Aalberslaan 86a, tel. 0180-467417.

Gebedspunten:

Dank God voor het werk in de Oekra?ne onder de straatkinderen.
Dank God dat Hij Anja rust en vrede geeft ook in moeilijke tijden.

Bid voor het herstel van Anja.
Bid voor de kinderen en de collega?s van Anja die in Oekra?ne achterblijven.

Hartelijke groeten,

namens Anja,

de thuisfrontcommissie.

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Telefoonnummer: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten
Anja Graveland
Rekeningnummer: 361954352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Children?s Relief
Postbus 2026, 2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: (00 31) 180 521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Nieuwsbrief 15 / Beregowo / 29-02-2008:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Rustperiode
Natuurlijk had ik deze nieuwsbrief graag begonnen met de zin: ‘Na een heerlijke verlofperiode in Nederland ben ik nu weer met frisse moed aan de slag gegaan.’ Maar helaas laat een burnout zich niet zo snel herstellen. Dus nu toch een nieuwsbrief in m'n 'rustperiode'.

Graag wil ik eerst iedereen nog bedanken voor alle betrokkenheid, giften, meeleven, enz. tijdens de tijd dat ik in Nederland was; echt hartverwarmend!

De onderzoeken in het ziekenhuis voor m'n nek vielen ook mee; de wervel had zich (waarschijnlijk door het vele rusten) weer bijna helemaal hersteld, waardoor ik alleen fysiotherapie hoefde te volgen. Daar waren we natuurlijk erg dankbaar voor.

De tijd in Nederland is inderdaad heerlijk geweest, in het eigen gezin, met familie en vrienden om je heen, maar toch zal ik hier dus nog 'even...' verder rust moeten nemen.
Al valt dat aan de ene kant natuurlijk niet mee om je werk, wat je zó graag weer wil oppakken, te laten rusten, toch moet ik ook zeggen dat het wel een hele leerzame periode is.

Je leert nog meer Wie en hoe God is, hoe de mensen om je heen zijn, en wie jezelf bent. Ook is het mooi om te zien hoe het oekraiense team werkt, hoe ze verantwoordelijkheden nemen, groeien in zelfstandigheid, enz. Gelukkig zie ik wel elke week onze jongens van de 24-uurs opvang die zondagmorgen met mij naar de kerk gaan. Dan genieten we gewoon weer even extra.

Winter voorbij?!
De winters zijn hier in Oekraine ook niet meer wat ze waren. Er viel relatief weinig sneeuw en echt koud is het niet lang geweest. Op zich fijn voor 'onze straatkinderen' voor wie de winterperiode toch wel een harde tijd is.

Toen ik hier aankwam sneeuwde het nog, maar na een paar dagen heeft dat plaats gemaakt voor een heerlijk zonnetje en het begint voor ons gevoel toch echt voorjaar te worden.
Dat betekent dat de mensen hier weer aan de slag gaan in hun tuintje en op het land. De bijen hebben zowaar al weer ergens bloemen gevonden en zijn al weer honing aan het maken.

Inflatie
Maakt de korte winter het leven iets minder hard, de inflatie maakt het voor de eenvoudige oekrainer weer zwaar! In een jaar, misschien zelfs in een half jaar tijd, stegen de prijzen enorm!
Een liter olie van 5 naar 10 griven, eieren van 55 naar 75 cent per stuk, beschuit van 6 naar 12 griven en zo kan ik nog wel even doorgaan....
Volgens de (corrupte) bovenlaag van de bevolking gaat het goed met de economie, het toerisme neemt toe, de lonen worden hoger, banken worden uit de grond gestampt, supermarkten, enz. Maar voor de eenvoudige oekrainer is er weinig verandering te merken dan de steeds duurder wordende producten en dat het steeds moeilijker wordt je producten uit je tuin te verkopen doordat steeds meer mensen de supermarkt induiken.

Natuurlijk betekent dat ook dat de prijzen voor het eten in het straatkinderhuis stijgen. Gelukkig hebben we een handige, zuinige kokkin die wijs met het geld omgaat en tijdens m'n verlofperiode in Nederland ben ik ook weer rijkelijk voorzien van giften voor het straatkinderhuis.
Namens de kinderen en ons team: Hartelijke dank!

Gebedspunten:
- Laten we danken voor de goede terugreis
- en voor het mooie weer hier.
- Willen jullie bidden voor nieuwe kracht, gezondheid en geduld voor mezelf
- en voor kracht en wijsheid voor het oekrainse team wat nu doorwerkt.

Hartelijke groeten uit Beregowo,

Anja
Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mijn telefoonnummer: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten
Anja Graveland
Rekeningnummer: 361954352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Children’s Relief
Postbus 2026, 2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: (00 31) 180 521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

Nieuwsbrief 14 / Beregowo / 19-12-2007:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Feestdagen
De Oekraïense ( en Russische) kalender staat bol van feestdagen. Om van 'vrije dagen' dan nog maar niet te spreken, want aan één feestdag worden graag nog een paar vrije dagen geplakt zodat het 'mooi aansluit op het weekend'.... Dat betekent: winkels dicht, banken gesloten,... dus of je wil of niet, we hebben er allemaal mee te maken.

Allerheiligen
1 November was het ook zo ver: Allerheiligen.
Iedereen was die dag 'vrij', nou ja 'vrij?’: aan het werk op de begraafplaats. Daar maakte iedereen de graven van zijn of haar familieleden tot een prachtig perkje, met bloemen, kaarsjes, enz.

Arm of niet, je doet toch je best om op elk graf van je overleden moeder, vader, oom, tante, broer of zus een kaarsje te laten branden. En liefst laat je ook nog, voor 1 griven per persoon, de priester voor de overleden geliefden voorbede doen. Is de boodschap van Maarten Luther hier niet doorgedrongen? Ja tóch, want de dag er voor, op 31 oktober heeft de reformatorische kerk een viering. De 'uitstraling' ervan is een blauwe rookwolk waarin de 'zwarte mannen' tijdens de pauze staan gehuld.....
In 'het Arendsnest' kijken we met de straatkinderen de film van het leven van Maarten Luther, en hopen zo dat de kinderen een betere indruk krijgen van zijn boodschap. En inderdaad maakt de film grote indruk.

Naar de orthodontist
Voor kinderen kunnen echter 'eenvoudige' dingen een dag tot een feestdag maken!
Zo ging ik op een vrijdag morgen met Henriëtte naar de grote stad. We waren al een tijdje bezig geweest om een beugel voor haar te regelen, want dat is hárd nodig. Toen 'de grote dag' was aangebroken, stond Henriëtte al keurig op tijd te wachten toen ik haar ophaalde van het schoolinternaat, waar ze schoolgaat, en sinds kort ook slaapt.... 'dankzij' haar moeder. Haar vriendinnetjes zwaaiden haar uit en ze was maar wát trots dat zíj met Anja in de auto mee mocht. De reis naar de stad was al een feest op zich. Ze keek haar ogen uit! In de stad aangekomen, parkeerde ik m'n auto, we stapten uit, en direct pakte ze mijn hand stevig vast. Misschien uit angst voor de drukke wegen, maar in elk geval wilde ze ook laten zien en voelen dat ze 'bij mij hoorde'.
Bij de tandarts was het allemaal snel geregeld ( als buitenlander krijg je nou eenmaal altijd voorrang).
Terug in de auto kwam Henriëtte er achter dat je de stoelleuning naar achteren kon draaien. Wát interessant! Ze draaide 'm zo ver mogelijk naar achteren, én... moe van alle nieuwe indrukken, was ze al snel in dromenland.

Verjaardag
Een paar dagen later hadden we weer een feestdag, nu voor Iwan. Hij was jarig geweest en we vierden die dag zijn verjaardag in het Arendsnest. Samen met hem ging ik naar de winkel waar hij voor 25 griven ( 3 á 4 euro) zijn verjaardagscadeau uit mocht kiezen. Natuurlijk eerst een heerlijke chocoladereep gekozen, maar hij nam er twee, ook 1 voor z'n broertje! Daarnaast kocht hij, ook weer in tweevoud!, een tandenborstel en tandpasta.... Welk kind in Nederland vraagt een tandenborstel en tandpasta voor z'n verjaardag? En dan nog daarbij: wie koopt dingen voor z'n broertje of zusje van z'n verjáárdagsgeld...

Terug in het Arendsnest had Lena neni de thee al op staan. Er kwam ook nog taart op tafel waarna we met elkaar baden voor Iwan, hem het allerbeste toewensten en een zegen vroegen over wat voor ons stond. Hoe eenvoudig kan een feestdag zijn!

Decembermaand
Vorige week hadden we een feestdag met álle kinderen en personeel van het Arendsnest, toen Sinterklaas op bezoek kwam. We hebben eerst met z'n allen gegeten, en hebben ons toen laten verwennen door Sint en Piet. De kinderen genoten op en top! Tsjonge, hoe wist die sint toch allemaal wat zij gedaan hadden, wat ze goed konden, of wat ze leuk vonden?

En nu hebben we nog een paar weken om ons voor te bereiden op het grootste feest: Het Kerstfeest! Dit feest willen we dit jaar ook met alle kinderen en personeelsleden tegelijk vieren, in een zaaltje. We hebben de kinderen gestimuleerd om daar ook zelf een bijdrage te leveren, door iets te lezen, op te zeggen, te spelen of te zingen.
Ik kijk er persoonlijk erg naar uit om dit feest met de kinderen te mogen vieren. Lijkt de positie van de Heiland juist niet veel op de positie van deze kinderen? Arm, ongewenst, ...
Mijn bede is dat ze mee kunnen zingen:

"Ook voor mij, hebt G'Uw rijkdom ontzegt,
werd G' op stro en in doeken gelegd.
Leer me U danken daarvoor!"

Dankpunten:
- de voortgang van het werk in het Arendsnest
- de mogelijkheid om met de kinderen van eenvoudige dingen te kunnen genieten

Gebedspunten:
- een gezégend Kerstfeest, juist ook in de harten van de kinderen
- m'n gezondheid

Groeten van Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine

Mijn telefoonnummer: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Herv. WBA iz_projecten
Anja Graveland
Rekeningnummer: 361954352

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Children’s Relief
Postbus 2026, 2930 AA Krimpen aan de Lek
Tel: (00 31) 180 521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland
Tel: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.comAnja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending


Nieuwsbrief 13 / Beregowo / 26-10-2007:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Even wennen...

De meeste kinderen zijn al weer zolang bij ons dat je soms niet meer goed weet hoe het nou zo'n eerste keer is als ze binnen komen. Nou pas mochten we het weer meemaken toen Kristian (11 jaar) voor het eerst in ons programma kwam. Schuchter, verlegen en zeer gehoorzaam. We namen de regels van het huis door, en vertelden wat een beetje de gang van zaken tijdens het programma is. Hij was helemaal blij toen hij het bad zag en begreep dat hij elke keer als hij hier is in bad mag ( als we water hebben dan hè...).
Ik wees hem waar de handdoeken en washanden liggen, maar hij wist niet wat een washand was en wat je daar mee moest, dus koos hij alleen een lekkere zachte handdoek. Na een geruime tijd van het bad genoten te hebben kwam hij de badkamer weer uit met de handdoek over z'n schouder, keek de kamer rond, en legde 'm maar op de bank neer. Toen heb ik 'm maar even uitgelegd dat die blauwe mand in de badkamer een wasmand is, waar je vuile was in doet, wat we dan later weer wassen.
Die middag verdeelden we ook de taken van de huishouding en Kristian zou mij helpen met de afwas. Tot zijn grote verbazing stond er nog helemaal geen vaat. Ik zei: ‘Nee, na het eten gaan wij afwassen.’
Toen we heerlijk hadden gegeten en aan de vaat begonnen, vroeg hij verbaasd: ‘Maar nu hebben we toch geen schone spullen meer nodig? Waarom gaan we het dan afwassen?’ In gedachten zag ik de vaat op het aanrecht, zoals hij dat gewend was: alles vies, en alleen als je 'n kopje nodig heb spoel je het af...
Maar z'n verbazing werd nog groter toen ik hem vroeg om af te drogen. Alles afdrogen? Dat kan je toch zo uit laten lekken? Maar toen aan het eind van de vaat alles netjes in de kasten stond moest hij toch wel toegeven dat het er lekker opgeruimd uitzag, én.. het was ook wel heel gezellig samen te praten en te zingen, gewoon even sámen in de keuken, even één op één.

24-uurs opvang

Langzaam maar zeker willen we / zijn we op weg naar een 24-uurs opvang voor de kinderen in de nachtopvang. Dus niet meer alleen van 's avonds 8 tot 's morgens 8, maar de hele dag door.
Een eerste stap is al even geleden gezet, toen we de kinderen van de nachtopvang niet meer alleen uitnodigden op 'hun' programmamiddag, maar omdat het Arendsnest min of meer 'hun' huis is, zijn zij elke middag welkom. Daar maken deze jongere kinderen die we nu hebben (allebei 11 jaar) ook graag gebruik van.

Verjaardag in het Arendsnest…

Het middag programma is gelijk uit school, ongeveer van 2 tot 6 uur. Dan viel er dus nog een gat tussen 6 en 8 's avonds, wat we nu ook aan het opvullen zijn, zodat ze niet meer tussendoor de straat op hoeven.
Daarmee bleven alleen de weekenden nog over.
Met het huidige team gaan we dat niet trekken, daarom zijn we druk bezig met het uitzien naar nieuwe collega('s).
Op zaterdagmiddag hebben de kinderen wel de kinderclub bij ons in de kerk, die ze graag bezoeken. Toen ik ze de eerste keer bracht hielden ze allebei stevig m'n hand vast, en wilden graag weten hoe laat ik ze weer op kwam halen.
Intussen zijn ze zo gewend dat ze enthousiast naar binnen rennen en ook al hun vriendjes daar op doen. Mooi, denk ik dan, beter dan straatvriendjes. Ook op zondag gaan ze trouw mee naar de kerk. En, ook al is dat hier totaal niet de gewoonte, toch geef ik ze voor de preek maar een snoepje, anders is 2 uur (!) toch wel erg lang voor ze.
Op zich zijn de diensten wel wat afwisselender dan in Nederland. Niet 1 lange preek, maar 2 korte, met tussendoor zingen van de jeugd, een gedicht van een gemeentelid, gezamenlijk gebed, enz. Ook is het niet zo'n lange zit omdat Bijbellezen en bidden uit eerbied staande wordt gedaan.

Oogstfeest

Pas hadden we weer een mooie dienst, die werd zelfs buiten gehouden: het Oogstfeest! (in Nederland de dankdag) Er waren veel andere mensen uitgenodigd, tussendoor veel gezongen, zelf zong ik mee in ons koor van de kerk, gastsprekers, maar ook de kinderen van de zondagschool droegen wat voor en zongen met elkaar. Wat kon ik toen genieten om 'onze' jongens daar zo blij tussen te zien staan!!
Er werd over verschillende Bijbelteksten gesproken. Erg mooi vond ik het gedeelte uit Deuteronomium 8, met als kern het 10de vers: "Als gij dan zult gegeten hebben en verzadigd zijn, zo zult gij den Heere uw God loven over dat goede land, dat Hij u zal gegeven hebben". Op de een of andere manier leven we hier toch nog dichter bij het landleven dan in het Nederland van nu.
Vooraan stond een heel mooi stuk werk, opgemaakt uit allemaal groente en fruit van de oogst met de Bijbel in het midden. Natuurlijk wilden de jongens daar wel even bij poseren na de dienst. Met heel de gemeente hebben we toen na afloop met elkaar gegeten.

Het weer is hier nog heel lang mooi herfstweer gebleven, de bergen zijn versierd met allemaal mooie herfstkleuren. Wat een geweldige Schepper hebben we!

Ontvang een hartelijke groet uit Oek,
Anja

Gebedspunten:

- We danken God dat de jongens uit de nachtopvang zich zichtbaar en hoorbaar thuis voelen in het Arendsnest
- We danken God voor de oogst van het land

- We bidden om de juiste collega's om het werk te kunnen verdiepen en uit te breiden
- We bidden om kracht, gezondheid en wijsheid om het werk te blijven doen.

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften Anja:
Diaconie Hervormde WBA inzake projecten te Krimpen a/d IJssel
Rekeningnummer: 361954352
ovv: Anja Graveland, Oekraine

Giften Straatkinderwerk:
Stichting Children’s Relief
Postbus 2026
2930 AA Krimpen aan de Lek
Telefoon: 0180-521966
Postbankrekening: 3584
RABO-rekening: 1333.76.699

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Anja Graveland - Stichting Oost-Europa Zending

U kunt dit bericht ook terugvinden op de website: www.bwkrimpen.nl

Nieuwsbrief 12 / Beregowo / 06-09-2007:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

In tegenstelling tot de Nederlandse zomer, hebben we hier echt prachtige maanden gehad met dik 30, zo niet 40 graden. Echt zwemweer dus. Er is een prachtig meer aan de rand van onze stad, waar de laatste jaren steeds meer is opgeknapt en attracties zijn gekomen. Alleen voor volwassenen hoeft er betaald te worden, kinderen gratis...

Nou, dan kan je een leuke auto vol kids meenemen voor een hele middag plezier! We doen dan een lekker makkelijke maaltijd; brood met worstjes en komkommer-tomaatsalade, zodat we 't mooi mee kunnen nemen, en niet voor de maaltijd eerder naar het straatkinderhuis hoeven. De kinderen genieten op en top, ze leren zwemmen, of te wel: ik leer hén zwemmen, hoe was de schoolslag ook al weer?.... En dan die blije gezichtjes als ze echt vooruit komen! 14, of 15 jaar, maakt niet uit, ze zwemmen vrolijk met van de oranje zwemvleu-geltjes.... erg grappig!

En natuurlijk wordt ook de Bijbelles niet overgeslagen. Heerlijk in de schaduw onder de bomen lezen we uit de Bijbel (evt. kinderbijbel) of maken de vragen uit een werkschriftje, en als we opgedroogd zijn duiken we weer het water in, en liggend op het vlot, midden in het meer, praten we nog fijn na over makkelijke, maar ook moeilijke geestelijke vragen.

Feestweken
Eíndelijk was het zover! Wat hadden de kinderen er naar uitgekeken: de zomer- feestweken!
Na een wat aarzelend begin zingen ze al snel uit volle borst het refrein mee van het themalied:" 'k Wil net als David, heel mijn leven met God leven, 'k Wil net zo dapper zijn als David en God dienen."
Dit jaar was ons thema: David. Hele aansprekende verhalen, die we, ook door middel van sketches dicht bij het dagelijks leven van de kinderen konden brengen. Wat denk je bijvoorbeeld al van een schaapsjongen die bij z'n broers niet erg meetelt, en zelfs door z'n vader in eerste instantie niet uitgenodigd wordt op het offerfeest... dan is de lijn naar niet-geliefde-straatkinderen niet ver meer te zoeken. Maar God rekent anders!!

Opnieuw werden we gezegend met stralend weer. Waterspelen, zwemmen, een kasteel bezoek; alles kon doorgaan. De vossenjacht had ook dit jaar weer veel bekijks van de mensen in de buurt, is het in Nederland misschien al een afgezaagd spel, hier is het totaal onbekend. Wát hebben we gerend voor de handtekeningendief, en wat hebben we een lol gehad: wij om de buurtmensen, en zij waarschijnlijk om ons..... Alleen tijdens het bosspel kregen we een enorme stortbui. Maar dat bracht ook wel weer een hele leuke sfeer toen we daarna in alle auto's en busjes gepropt van onze soep zaten te smullen.

Veel te snel naar onze zin waren we al weer aangekomen bij de laatste middag, een speciale middag waarin alle kinderen de mogelijkheid kregen zelf iets te doen. Sommigen waren al weken bezig geweest met oefenen, bijvoorbeeld voor het vlagdansen. Anderen bedachten ter plekke een liedje dat ze met mij bij de gitaar wilden zingen. Maar hoe dan ook, was het heerlijk om te zien hoe hun zelfvertrouwen groeit als een hele zaal naar je luistert en je bedankt met een warm applaus.

Jongenshuis..??
Rondom het jongenshuis hebben we nog steeds onze zorgen. Op het moment woont alleen Micky daar, met iemand die daar voorlopig de 'nachtopvang' doet. We hebben nog geen zicht op goede begeleiding, iemand die de kar kan gaan trekken en er beter vorm aan kan gaan geven. Intussen is de vergunning voor de verbouwing rond, dus zullen we zo spoedig mogelijk aan de slag gaan voor een goede renovatie, maar waarvoor?
Blijft het een jongenshuis voor zelfstandig begeleid wonen vanaf 18 jaar, of gaan we voor 24-uursopvang van onze jongere jongens uit de nachtopvang, of moeten we onze meiden een beter thuis geven...? Vragen te over en we hebben nog steeds geen antwoorden. De aanvraag, de oogst is groot, maar de arbeiders.... Er is veel geduld, wijsheid, en luisterend gebed nodig.

Gebedspunten:

- We danken God voor de feestweken
- en voor het prachtige weer waar we de hele zomer van mochten genieten

- We bidden God om Zijn zegen op het gestrooide zaad in de feestweken
- en om wijsheid, inzicht, en werkers voor de uitbreiding van het project

Een zomerse groet uit Oek,
Anja

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften:
Diaconie Hervormde WBA inzake projecten te Krimpen a/d IJssel
Rekeningnummer: 361954352
ovv: Anja Graveland, Oekraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Kaak-Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 11 / Beregowo / 20-07-2007:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Zomer
Met temperaturen van dik 30, zelfs 40 graden, is het hier volop zomer!
En dat is te merken ook.
De middagprogramma's worden minder druk bezocht, omdat de kinderen overdag voornamelijk in het water te vinden zijn. Of ze zijn druk met de verkoop van de eerste appeloogst. Overal worden de, vaak nog kleine en zure, appeltjes door onze straatjongens geplukt en vervolgens aan de man / vrouw gebracht voor 2 griven per kilo ( ong. 30 eurocent). Je begrijpt dat ik er dan natuurlijk ook aan moet. "Anja, wil je appels kopen?" Ja, als ze er eerlijk voor werken, waarom dan niet?! Alleen, wat moet ik met telkens een kilo appels? Dan van die en dan weer van een ander ( je moet het nog een beetje eerlijk verdelen ook...., niet telkens bij dezelfde kopen, want dan trek je weer voor). Dus ik ben maar aan het appelmoes maken geslagen. Tot grote vreugde van m'n huisgenoten en de straatkinderen.
Ook in de programma's houden we rekening met de zomer en gaan we er af en toe op uit om te zwemmen, of zoeken we verkoeling in het badje in de tuin.

En natuurlijk kijken we allemaal uit naar het straatkinderzomerkamp in augustus. Daarover hoop ik jullie dan in de volgende nieuwsbrief verslag te kunnen doen.

Voorlichting
De echt gemotiveerde kinderen blijven consequent komen, warm of niet warm. Vooral in de bonus programma's (waar ik vorige keer over schreef) kunnen we veel aan de kinderen kwijt. De Bijbellessen zijn interactief en erg leerzaam. En met de meisjes zijn we sinds een week of 5 bezig met voorlichtingslessen over 'vriendschap-relatie-sexualiteit'. Daarbij komt heel veel boven tafel, wat we als leiding best wisten of vermoedden, maar toch weer confronterend is als je het echt uit de mond van het kind zelf hoort. Zo beschadigd als ze zijn op dit gebied!
We gebruiken hierbij een methode die door studenten als afstudeeropdracht is gemaakt, speciaal gericht op onze doelgroep.

Renovatie
Voor ieder die het straatkinderhuis ´het Arendsnest´ wel eens heeft bezocht, is het bekend dat het een echt, leuk Oekraïens huisje is. Met nog dubbele ramen, i.p.v. dubbel glas, de buitenkant beschilderd enz. Maar eerlijk is eerlijk: kwalitatief is het niet veel.
De ramen waren dan ook hard aan vervanging toe, en de keuken niet minder.
Het zeil van de keukenvloer had bruine plekken, vochtvlekken, scheuren, enz. De muren waren smerig en hadden gebroken tegels, het plafond vertoonde scheuren (mede door de aardbeving in november) enz.
Deze week zijn we daarom, met hulp vanuit Nederland aan de renovatie begonnen. Onze eigen jongens mogen voor een vast bedrag per uur meewerken. Dat is natuurlijk helemaal geweldig! Werken aan 'je eigen huis', geld verdienen, en tussendoor ook nog een hapje mee eten.
Wij vinden het vooral belangrijk de jongens te laten werken in een 'gezonde' werksituatie. Zonder 'vreselijke-herrie-muziek', zonder roken, zonder drinken, en tóch zie je ze genieten. Eén gaf zelf eerlijk aan: ik vind het zo leuk om hier te werken want jullie schreeuwen niet tegen ons, maar het is gezellig en jullie geven eerlijk het geld.
Dit zegt genoeg over de werksituaties waar ze normaal voor op draaien.
Ze sjouwen, bikken, vegen en hun ogen strálen, hun zelfvertrouwen groeit! Prachtig zo'n project binnen ons project.

Gemeenteleven
Afgelopen winter is er bij ons in de kerk een koor opgericht. En mensen die mij een beetje kennen, begrijpen dat ik me daar ook bij heb aangesloten. Heerlijk elke dinsdagavond, na het werk: zingen!
Intussen hebben we onze eerste uitvoeringen gehad. Wel wat anders dan koorzangavonden in Nederland hoor. We worden voornamelijk uitgenodigd in de zondagse diensten van dorpjes om ons heen. Daar vul je dan het grootste gedeelte van de dienst. Dat betekent dat je dus niet alleen zingt, maar dat ook af en toe iemand van ons een gedicht voorleest, of een getuigenis doorgeeft. Dat is van te voren niet afgesproken, je moet gewoon altijd bereid zijn tot verantwoording van de hoop die in je is, en je kan elk willekeurig moment gevraagd worden. Zo werd ik bij onze eerste uitvoering opeens gevraagd een getuigenis te geven. Dan sta je wel even te kijken, maar gelukkig had ik me er wel op voorbereid, omdat onze dirigente van te voren had gezegd dat iedereen zich voor moest bereiden.
De zondagschool in onze gemeente heeft nu ook zomervakantie. En als afsluiting gingen we met de kinderen een picknick doen aan het meer.

Omdat twee van onze straatkinderen ook op de zondagschool zitten (én omdat ik een auto heb ;-) ) werd ik ook meegevraagd. We hebben een heerlijke middag gehad! En natuurlijk ook gezongen na het eten. Mensen of geen mensen aan het meer, we zongen met de kinderen uit volle borst.

Dankpunten:
- we danken God voor het heerlijke weer!
- we danken God voor gezondheid en liefde om het werk te kunnen doen

Gebedspunten:
- we bidden om wijsheid om goed om te gaan met de pijn van de kinderen op het gebied van vriendschap-relatie-sexualiteit.
- we bidden om Gods zegen over ( de voorbereidingen van ) het zomerkamp.

Liefs,
Anja

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 10 / Beregowo / 01-06-2007:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Omschakelen
Onverwachts werden we verwacht op het 40-jarig jubileum van OEZ (Oost-Europa Zending). Dat was wel even omschakelen. Vervanging regelen om de programma's te draaien enz., maar goed, de tijd vliegt en dan zit je opeens weer in een Nederlandse trein, die behulpzame conducteurs heeft, die gewoon echt snel rijdt, dwars door de Nederlandse weilanden, nette / nieuwe stations, alles verlicht... Je kunt je ogen niet geloven en toch is het ook weer heel vertrouwd. Vooral als je dan je eigen familie en vrienden weer ontmoet.
Maar met dezelfde vaart moet je na een dag of 5 weer terugschakelen...
Toch heb ik wel erg genoten van dit lange weekend in Nederland!
Ook wat het weer betreft moesten we van de week even omschakelen. Vrijdag was de wind nog steeds koud, zoals al weken, en het regende, zodat je graag iets warms aan deed. Zaterdag was het echter spontaan compleet zomer, en voorlopig blijft het nog wel 30 graden of warmer... Dus eindelijk is de zomer toch aangebroken, heerlijk! Echt genieten van de zon!
Voor de kinderen is dit ook een betere tijd. We kunnen weer lekker gaan zwemmen, ze kunnen zich beter op straat vermaken en 's avonds is het lekker lang licht.

Nieuwe programma's!
In het Arendsnest hebben we ook de doorstroom van kinderen. Kinderen die al langere of kortere tijd bij ons de programma's bezochten schuiven door naar het 'jongenshuis' of vinden 'familieleden' waar ze verder mee leven of bereiken gewoon de leeftijd van 18 jaar of vallen toch weer terug in hun oude leventje met vroegere vrienden. Je snapt dat het dus niet altijd even makkelijk is om kinderen te 'laten gaan'...
Wel bieden de lege plaatsen mogelijkheden voor nieuwe kinderen óf het intensiveren van de contacten met kinderen die al in de programma's zitten, dat zij vaker in een week kunnen komen.
Zo zijn we begonnen met de 'bonus-programma's'. Dat is dus een éxtra programma in de week waarop we de kinderen gerichter willen helpen.
We beginnen met een inleiding en gesprek/verwerking over een Bijbels thema, waarin de kinderen zelf de Bijbel ter hand nemen, teksten opzoeken, lessen trekken, bespreken, vragen kunnen stellen, enz. Het is telkens weer verrassend voor ons als leiding om te merken wat de kinderen bezig houdt en hoe ze over sommige dingen denken.
Na een kom thee met wat lekkers krijgen de kinderen 1 op 1 een les die bij hen past. De één help ik dan met Engels, een volgende leer ik lezen ( ben je 15, lees je als een 'groep 3- kind' ! ), weer een ander krijgt een sociale vaardigheids les, enz.
Daarnaast is tante Lena, onze 'kokkin' in deze bonus-programma's niet aanwezig, wat betekent dat de kinderen ook echt zelf zullen moeten koken, met alles wat daarbij komt kijken; aardappels schillen, uien snijden etc.
Je ziet, een veel serieuzer programma dan het vrije karakter van de normale programma's.
We hebben alle kinderen de kans gegeven hier gebruik van te maken, en het blijkt dat sommigen dat ook echt doen; gemotiveerd dus, en anderen zo'n programma nog te hoog gegrepen vinden.
Ook hebben we besloten de jongens uit de nachtopvang elke dag de mogelijkheid te bieden in het programma te komen, niet alleen hun programma, maar dus alle dagen. Daar maken ze regelmatig gebruik van. Heerlijk, als je ze dan van straat, of na schooltijd kan ontvangen, even wat brood en thee aan kan bieden en je ziet dat ze dan lekker gaan spelen, of gras maaien in onze tuin, of schommelen, super! Dan geniet ik ook.

Bijbelcursus
In de 'normale' middagprogramma's gebruiken we voor verschillende kinderen (die dan dus
kunnen lezen en schrijven) verwerkingsboekjes van 'the Bible Leguage'.
Een serie van drie schriftjes waarin een stukje tekst ( bijbelse geschiedenis of uitleg) staat, met daarbij een verwerking van vragen of een puzzel. Als de kinderen de drie schriftjes hebben doorgewerkt krijgen ze van de evangelist uit één van de kerkelijke gemeenten hier, een diploma met (kinder-)Bijbel uitgereikt. Dit zijn altijd mooie momenten. We zingen met elkaar, degene die een diploma krijgt laat wat van zijn / haar kennis horen, zegt bijvoorbeeld een paar Bijbelteksten op die hij / zij geleerd heeft en krijgt dan het diploma met de Bijbel.

Nieuwe kinderen
In de nachtopvang hebben we twee nieuwe kinderen kunnen plaatsen. Twee broertjes van wie de echte vader uit beeld is, de nieuwe vriend van moeder hen regelmatig slaat en moeder zelf vaak dronken is. De situatie thuis is dus niet veilig, met als gevolg: de broertjes zoeken hun 'heil' op straat.
Mooi, om ze te zien genieten van een 'veilige omgeving' dan fleuren ze helemaal op. Zuigen alleen wel erg veel aandacht, maar gelukkig vind ik het niet erg om die te geven ;-) Vooral een arm om ze heen, een knuffel, een luisterend oor, een bewonderende opmerking...: het doet wonderen.
Ook zijn ze nog reuze gemotiveerd voor de Bijbellessen, het is allemaal nog zo nieuw natuurlijk.
Boris, de jongste van de twee (zie foto), wilde het liefst ook z'n kleine broertje van 2 meenemen naar het straatkinderhuis omdat het hem zwaar viel Dennis achter te laten in zo'n 'thuis'-situatie...

Gebedspunten:

- We zijn dankbaar dat we door de bonus-programma's de gelegenheid hebben om de kinderen gerichter / individueler te helpen.
- We zijn dankbaar dat we weer twee broertjes op konden nemen in de nachtopvang
- We bidden voor de (t)huis-situaties van onze kinderen
- We bidden om moed en wijsheid voor het team om elke keer weer de juiste beslissingen te nemen in de omgang met de kinderen.

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 9 / Beregowo / 02-04-2007:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

De kerk
Zoals jullie weten vind ik het ontzettend gezellig om met de kinderen te zingen, mooi om samen de Bijbel te lezen en ook echt fijn om er over met elkaar, vaak 1 op 1, in gesprek te gaan.
Ook de JV zaterdagavond is altijd weer een waardevol moment.
Toch willen we de kinderen ook bij brengen dat je geloven niet in je eentje doet, dat het belangrijk is om een gemeente om je heen te hebben. Zo hebben we van liever lee de regel ingesteld dat de kinderen van de nachtopvang zondagmorgen met de begeleider meegaan naar de kerk. Nou, dé kerk... een kerk, één van de vele. Helaas. Die verdeeldheid is nog wel eens lastig, vooral om aan de kinderen uit te leggen. Toch zijn sommige kinderen er ook heel nuchter in, zo van: je hebt nou eenmaal verschillende mensen die op een verschillende manier uiting geven aan hun geloof. In elk geval zijn deze kinderen nu elke zondag in Gods huis.
Een andere jongen van ons project, die al in het jongenshuis woont, gaat elke zondagmorgen naar de baptisten gemeente en elke zondagmiddag ook nog eens naar de zigeunergemeente, waar hij zich door bloedband en de muziek, erg thuis voelt. Sinds kort haal ik elke zondag een meisje van het vrijdagmiddagprogramma op om met me mee te gaan naar de kerk. Soms neemt ze dan ook nog een vriendinnetje mee. Het is mooi om te zien dat de motivatie uit haar zelf komt en dat ze graag komt, en dan ook de 'zondagschool' bezoekt. Zo mogen dus intussen al verschillende kinderen elke zondag de weg vinden naar de kerk.

Jongenshuis
Helaas zijn volwassenen niet altijd zo nuchter als kinderen. De verschillen van kerk hebben namelijk in het jongenshuis voor onenigheid gezorgd. De begeleiders van het jongenshuis hadden, helaas zonder overleg, opeens de regel ingesteld dat alle jongens naar hun kerk, de Charismatische gemeente, moesten op zondag, maar ook wat betreft de doordeweekse bijeenkomsten, omdat ze dan de jongens 'beter konden begeleiden'. Dat was alleen voor Micky en Robbie, die al jaren naar de baptistengemeente gingen, erg moeilijk, en een hele grote stap. Zij wilden niet zomaar weg uit de baptistengemeente en bovendien voelden ze zich in de Charismatische gemeente niet zo thuis.
Toen Flora en ik hierover in gesprek gingen, bleek er helaas geen discussie mogelijk. En tot ons verdriet zijn ze met alle jongens opgestapt, in een kleinere noodlocatie getrokken en hebben het huis (omdat het van onze kant gefinancierd was) leeg achter gelaten.
Micky, die jaren in ons straatkinder-project heeft gezeten en wat anders begaafd is, was onze eerst zorg. Hij zou al deze veranderingen nooit kunnen behappen. We hebben een gesprek met hem aangevraagd waarin hij inderdaad direct aangaf dat hij terug wilde.
Maar... wij hadden in het jongenshuis de financiële en organisatorische kant voor onze rekening genomen en de charismatische gemeente zou voor de begeleiding zorgen. Dus wij hebben helemaal geen begeleider, zelfs geen beleidsplan, enz. Toch hebben we besloten Micky weer terug te nemen in het jongenshuis. Met eerst wat noodoplossingen, hebben we nu toch een vrij stabiele situatie voor hem kunnen creëren. Dat houdt in dat er elke nacht iemand is die bij hem slaapt, een overtuigde Christen uit onze baptistengemeente, die zelf het straatleven van binnenuit heeft gekend en een groot hart heeft voor dit werk. Wie weet een goede kandidaat voor als we het project weer uit gaan breiden voor meerdere jongens om ze zelfstandig in deze maatschappij te kunnen laten leven.
Verder begeleid ik Micky nu verschillende dagdelen in de week met boodschappen doen, huishouden, Bijbellezen, bidden, gesprekken, enz. Een extra taak, maar wel een mooie!

Bezorgdheid
Al deze ontwikkelingen rondom het jongenshuis hebben mij de laatste weken wel wat kopzorgen bezorgd: Wie moest er voor Micky zorgen? Hoe moet het verder in de toekomst? Het liefst liet ik het jongenshuis morgen al weer op volle toeren draaien, want er waren nog meer jongens die terug wilden, of er bij wilden.
Maar Flora en ik hadden onze handen al vol aan het straatkinderproject in het 'Arendsnest'.
Toen las ik een stukje uit 'Vertrouw op God' van Corrie ten Boom. "Bezorgdheid is zonde, "weest in geen ding bezorgd..." Het is ten diepste een gebrek aan vertrouwen op God. We vragen de Heere 's morgens of Hij bij ons wil zijn, ons wil helpen in de zorgen van die dag, maar vervolgens geven we Hem niet de kans om aan het werk te gaan en gaan we zelf druk bezorgd aan de slag en in gesprek hoe we toch wel niet alles moeten oplossen. We kunnen pas stoppen met tobben en piekeren als we het als zonde belijden voor God".
Dit raakte me diep, vertrouw ik inderdaad dat als ik alles in Gods Handen leg, dat Hij er het beste mee zal doen? Of laad ik m'n koffer met zorgen weer vol als ik klaar ben met bidden, om hem vervolgens zelf weer mee te torsen de hele dag?
Zo wonderlijk, toen ik die dag alles voor God beleden had en Hem het roer in handen gaf, kwam opeens alles voor de nachtopvang van Micky rond. Er was iemand die alle resterende klusjes in het huis kon opknappen, en... Ik stond verbaasd: ik deed niets en opeens gebeurde er van alles. Of misschien deed ik juist heel veel, ik had het over kunnen geven aan God, nu kon Hij aan 't werk. Dat werkt echt beter!

Dankpunten:
- We danken God dat al verschillende kinderen elke zondag naar de kerk mogen gaan.
- We danken God dat Hij voorziet in al onze zorgen

Gebedspunten:
- We bidden voor het zaad dat elke week in de kinderharten gestrooid wordt
- We bidden voor de situatie van het jongenshuis

Groeten,
Anja

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 8 / Beregowo / 14-02-2007:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Winter - verlof
De kalender, helaas niet het weer, vertelde mij dat ik alweer een jaar hier in Beregowo ben en het tijd was voor een maandje verlof.
Het was een heerlijke tijd om weer even in Nederland te zijn! De hoogtepunten waren natuurlijk dat ik een nichtje kreeg en m'n zus trouwde. Maar ook het kerstfeest was erg fijn en oud en nieuw was een gezellig gezinsmoment.
Het was goed om weer even in Nederland te zijn en te merken hoe er met je meegeleefd wordt in kaartjes, gesprekken, telefoontjes, mailtjes, giften, gebed, enz. Iedereen wil ik daarom ook via deze brief nog eens heel hartelijk bedanken voor welke vorm van meeleven dan ook! Vol goede moed ben ik hier weer aan de slag gegaan.

Winter - weerstand
In de winterse omstandigheden is je weerstand wat minder en ben je sneller vatbaar voor...
Juist: de griep! En die heerst hier niet zo'n klein beetje. Het is een ware epidemie.
De scholen zijn in quarantaine, allemaal gesloten, ook de kinderdagverblijven zijn dicht, en het ziekenhuis kom je niet zomaar in zonder de melding dat er griep heerst. Het ligt er dan ook goed vol en je moet er niet zomaar naar binnen gaan. Maar helaas moeten we wel, omdat nu 1 van onze Nederlandse medewerkers er ligt, door uitslag van een bepaalde medicijn...
Gelijk wel even de mogelijkheid om de medische zorg van dichtbij mee te maken. Geen pretje als dat jezelf aangaat! Er liggen lakens met vlekken en gaten, die echt niet verschoond wordt als je wond heeft gelekt... je kunt dus beter zelf voor beddengoed zorgen.

Ook moet je zelf je wc.-papier meenemen voor de 'niet-al-te-hygienische'-wc. Zelf je bestek meenemen is ook niet gek, een glas om water te kunnen drinken, dat water moet je dan ook zelf meenemen, neem ook zelf zalf mee voor de behandelingen en vergeet niet dat je wel eerst spuiten en infuus moet kopen voor je het toegediend kan krijgen...
Ook de kinderen uit onze nachtopvang waren geveld door de griep. Als Nederlander zou je zeggen: in bed blijven, goed uitzieken, wat extra fruit en evt. een paracetamol. Hier zeggen ze: 's morgens vroeg je bed uit, gauw naar het ziekenhuis, de dokter een antibiotica spuit laten geven en dan vervolgens met een recept langs één van de vele apotheken een hele berg pillen halen... Liefst had de dokter onze jongens nog in het ziekenhuis gehouden ook, maar onze nachtopvangbegeleider heeft ze gelukkig weer mee naar "huis" genomen.

Het is namelijk ook één van onze taken om naast de dag- en nachtopvang de kinderen te helpen bij medische zorg. En aangezien de mensen hier altijd met pillen lopen te 'sjouwen' komt het regelmatig voor dat we met één van de kinderen langs de apotheek gaan. Maar ook bezoeken aan het ziekenhuis horen daar bij. Zo moest ik pas met een meisje voor een echo.
Even 9 uur kwamen we in het ziekenhuis aan. Maar de arts waar we moesten zijn bleek met vakantie. Via een schoonmaakster kregen we te horen waar we dan nu moesten zijn. We sloten aan in een dikke rij. Het wachten kon beginnen. Je komt namelijk niet op afspraak.
Na een uur wachten leek de rij nog steeds niet korter, eerder langer. Er kwamen telkens mensen bij die dan ergens halverwege aansloten...?! Ja, die bleken daar al gestaan te hebben, maar waren even weggeweest...?! Ik begreep er niets van, tot onze vriendin zei: kom, we gaan even koffie drinken hoor, duurt zo lang. We liepen de gang uit, het ziekenhuis uit, de straat over, en gingen aan de overkant in een barretje wat drinken.

Na een kwartier kwamen we weer terug en gingen op 'ons' plekje in de rij staan.
Weer een uur verder, het schoot nog niet hard op. Er kwamen nu ook mensen die niet in de rij gingen staan, maar direct naar binnen gingen... dat kan je doen als je met geld kan schuiven...
Half 12…, voor de dokter, die Kiev-tijd leeft, half 1: dus pauze. De deur gaat open, dokter sluit de deur achter zich, gaat even eten terwijl de hele groep blijft dringen voor de deur.
Eindelijk, ergens na 1 uur, zijn wij aan de beurt. Er wordt zalf op Marianne's buik gedaan, dan de 'kijkbuis' er op en ja, warempel zien we op de computer naast haar iets wat op een heel klein baby’tje moet lijken. Ook naar het hartje wordt geluisterd. Dit grapje kost bij elkaar 20 griven (ongeveer 4 euro). Dan grijpt de dokter wat kladpapiertjes en schrijft op elk papiertje wat anders. Één woord is telkens hetzelfde: bloed. Morgen moeten we bloed gaan prikken op 4 verschillende dingen.

Zo gezegd, zo gedaan. De volgende morgen moeten we al vroeg zijn, want je moet nuchter komen. Om 7 uur haal ik Marianne op, we brengen haar zoontje van 2 naar de peuterspeelzaal, en gaan dan naar het ziekenhuis. We lopen naar een laboratorium waar we zo waar direct aan de beurt zijn. Met een soort blaasbalgje wordt er bloed uit haar vinger gehaald en vervolgens in een buisje gespoten. Haar eerste kladbriefje wordt er bij gelegd ( niet bij nadenken dat dat wegwaait of kwijtraakt) en klaar. Dacht ik. Nog 3 kladbriefjes maken mij duidelijk dat we nog 3 posten afmoeten. Kennelijk kunnen ze niet zoals in Nederland in 1 keer 4 buisjes op 1 laboratorium afnemen. Oké, op naar de volgende. Maar daar moeten we eerst een spuit voor kopen in een apotheekje in het ziekenhuis. Nu wordt er bloed afgenomen vanuit haar arm. De laatste bloedafname is helemaal een film waard. Het is een gebouw achterop het terrein. Het gaat pas om half 9 open... O, het ging net allemaal zo vlot. Nou, Marianne wil wel weer even koffie drinken (alsof het geld je als straatmeisje op de rug groeit?!)

Eindelijk mogen we naar binnen, met nog een hele groep die stond te wachten. Iedereen moet hier stoffen schoenen over z'n schoenen aan en een uniformjasje. Op één ervan staat de naam: Kees ten Berge. Ik moet even grinniken: een jasje uit Nederland, kan niet missen.
Zuster 1 gaat dan eerst van iedereen die er is opschrijven ( overschrijven van het kladbriefje) waarvoor die geprikt moet worden. Dit duurt ruim een uur. Dan mag iedereen 1 voor 1 naar binnen om zich bij zuster 2 te laten prikken. Waarom dit niet in 1 keer kan is mij een raadsel. Misschien had zuster 2 eerst nog een andere taak, want iedereen die stond te wachten werd voorzien van thee en brood met boter....?!
Je ziet, zo kan je een heel poosje bezig zijn voor 4 buisjes bloed. In Nederland gaat het allemaal wat sneller en professioneler, maar ik moet zeggen dat dit toch ook wel wat heeft ;-)

Winter - harten ?
Gelukkig gaan de programma's gewoon door en komen de meeste kinderen trouw; ziek of niet ziek. Ook de Bijbellessen gaan door. Vrijwel met iedereen 1 op 1. Dit werkt het fijnst, rustig en persoonlijk. De laatste weken had ik alleen het idee dat het in hun harten ook wel winter lijkt. Bevroren grond, hard. En van de mooie vruchten van van de zomer zie ik op het moment zo weinig. Dat zet je aan het denken, hoe komt dat, het kan je ontmoedigen.
Ik hoop en bid, dat het een seizoen is, waarin het misschien lijkt te slapen, maar na de winter komt de lente... Die kunnen wij niet maken, dat kan God alleen. Daarom blijven we bidden aan Zijn genadetroon!

Gebedspunten:

- Dank dat ik na stevige griep (ruim 11 dagen!) weer opgeknapt ben
- Dank voor de fijne verlofperiode

- Bid voor de ziekte / griep die hier nog zo heerst, ook onder onze kinderen
- Bid voor de doorwerking van God in de kinderharten.

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 7 / Beregowo / 14-12-2006:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Allerheiligen
Het is 1 november: Allerheiligen. Er is me aangeraden een kijkje te nemen op de plaatstelijke begraafplaats. Ondanks het druilerige weer stromen van alle kanten de mensen samen richting het kerkhof. Onder hun armen bossen bloemen, kransen...
Als we bij het kerkhof aankomen staat het langs de weg vol met auto's, bussen, motors met zijspan, en overal komen mensen en bloemen uit, bloemen en nog eens bloemen. Gewapend met emmers, bezems, schoffels, harkjes en de vele bloemen lopen de mensen het kerkhof op. Het is een drukte ven belang. Ieder gaat naar het graf van de eigen overleden geliefde en begint daar het graf schoon te maken, op te tuigen, te versieren, tot ware bloemperken en kunstwerken. Met grote zorg worden er met de bloemen allemaal prachtige patronen gemaakt. En niet te vergeten: het geheel wordt aangevuld met brandende kaarsjes. Hoezo "doden-verering?"

Ook loopt er een priester rond. Tegen betaling kan je de naam van je overleden geliefde op een briefje aan de priester geven, die dan voor diegene zal bidden. Hoezo "aflaat-handel"? Steeds duidelijker wordt me waarom Maarten Luther op 31 okt., aan de vooravond van 1 november, de 95 stellingen aan de slotkapel geslagen heeft.....!!!
's Avonds wordt het "feest" ( ja, dit is een vrije feestdag voor de bevolking!!) nog uitbundiger, als overal de lichtjes branden en er een ceremoniële optocht wordt gehouden. Het hele dorp is uitgelopen, regen of geen regen. Voor onze straatkinderen is dit business, er zijn namelijk veel mensen uit Hongarije, of Rusland die hier fam. hebben liggen en zijn gekomen. Bovendien wil iedereen op zo'n feestdag wel een goede daad doen, dus de bedelhandjes worden gul gevuld. Eerlijk gezegd leverde deze "feestdag" mij niet echt een feestgevoel op....

Feestmaand
Decembermaand is feestmaand. Dat merken we ook in Beregowo. Wel niet zo'n gekke versierrage in de etalages als in Nederland, maar toch... Alleen voor de straatkinderen is deze maand vaak helemaal geen feestmaand, eerder een maand van guur weer, extra koud op straat, natte voeten enz. We zijn blij dat we met hen in het Arendsnest het belangrijkste Feest van deze maand mogen vieren: Kerstfeest! In elk middagprogramma staat die week het Kerstevangelie centraal: Hij is arm geworden daar Hij rijk was, opdat wij door Zijn armoede rijk zouden worden...... Alsof het hier opeens meer tot je doordringt wat dat betekend!
En we mogen de kinderen laten genieten van een extra uitgebreide maaltijd. Voor een hongerige maag is dat één van de belangrijkste elementen. " 't Is de Heer' die 't recht der armen, der verdrukten gelden doet, Die uit liefderijk erbarmen, hongerigen mild'lijk voedt". Ook aan oud en nieuw wordt aandacht besteed en deze week zijn we druk bezig om cadeautjes in te pakken en weer uit te pakken uit de zak van.... o nee, het is een koffer, want anders komen de muizen te gemakkelijk bij onze chocola... Je moet hier ook op alles voorbereid zijn.

Jongenshuis
Het is heel mooi om te zien en te merken dat ons project groeit, de kinderen ontwikkelen, en dan denk je: wat is de volgende stap? Wat gaan we doen met de jongens (en meisjes)die te oud worden voor het straatkinderhuis, maar nog niet zelfstandig in de maatschappij kunnen staan?
Ook hierin werd Voorzien! Want op datzelfde moment had de plaatselijke kerkelijke gemeente het verlangen om een opvanghuis voor jongens vanaf 18 jaar te beginnen. Een meisjeshuis is enkele jaren geleden al gestart. Een vorm van zelfstandig begeleid wonen, nu intussen 7 meiden, met een begeleidster. Samen zijn ze verantwoordelijk voor het huishouden, de boodschappen, om de beurt eten koken. Ze hebben intussen allemaal werk of gaan naar school. Zo leren ze vanuit een veilige en christelijke omgeving op eigen benen staan.

Nu had iemand van de plaatselijke gemeente contact met verschillende jongens uit het Micro-rayon ( de achterbuurt van Beregowo). Hiervan bleken verschillenden serieus hun leven beter-op-de-rails te willen krijgen. Dat gaf hen het verlangen om zo'n zelfde huis voor jongens te beginnen, maar wie zou dat betalen en organiseren? We hebben toen de koppen bij elkaar gestoken en besloten dat wij voor de financiën en de organisatie in zouden staan, en de kerkelijke gemeente zou voor de begeleiding zorgen.
De plaatsverdeling voor 'onze jongens' en de jongens uit het Micro-rayon zou dan half -half zijn. Zo hebben we van de zomer een huis aangekocht, schuin tegenover het straatkinderhuis!

En toen... aan de slag! De jongens hebben vrijwel alles zelf gedaan, dit geeft hun gelijk werkverschaffing en bovendien is het goed, en motiverend dat ze voor hun eigen huis bezig zijn. Alleen... gaat het dan wel erg langzaam. Als Nederlanders moesten we wel eens even slikken, maar goed: laten we het van hun kant bekijken: hoe langer je er over doet, hoe langer ze werk hebben. Enne... of je nou in een keurig bed slaapt of op een matrasje tussen de rommel op de grond.... Dat merk je toch niet als je slaapt. Je slaapt toch warm en droog?! De officiele opening die wij voor de winter hadden gepland, laat dus nog wel even op zich wachten...

Gebedspunten:

- Dank voor de mogelijkheid die we hebben om elke middag weer de deur voor de kinderen open te zetten; voor het rijke Kerstevangelie, ook voor straatkindren.
- Bid om een zegen op het kerstfeest in de harten van de kinderen;
- Bid om een goede reis naar Nederland en een fijn verlof.

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 6 / Beregowo / 12-10-2006:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Op weg in Oekraine
Soms sta je versteld hoe snel je dingen gewoon gaat vinden hier in Oekraïne: het water dat je niet uit de kraan drinkt, groenten die alleen te krijgen zijn als ze op dat moment van 't land komen, lantaarnpalen die niet branden, enz. Maar toch blijf je ook wel een beetje Nederlander als verschillende dingen tegelijk tegenzitten... Pff! Zoals pas met m'n fiets.
Na een van de avondprogramma's fietste ik vrolijk naar huis. Alleen... het regende, of beter gezegd: het goot! De straten stonden blank, want van afvoerputjes hebben ze nog niet gehoord, en als ze er al zijn worden ze zeker niet vrijgehouden of ontstopt. Je ziet met zoveel water niet waar de kuilen in de wegen zitten en hoe diep ze zijn, zeker niet als de lantaarnpalen er ook alleen maar voor de show staan en dus geen licht geven. Op goed geluk probeer je je hersens te pijnigen om te herinneren waar ze ook alweer zaten, maar helaas.... opeens stuiterde ik zo hard met m'n fietsje in een kuil dat ik bijna over m'n stuur vloog. Ja, dan denk je echt: had ik hier maar een Nederlands fietspad.
Maar niet alleen de wegen, ook de fietsbanden zijn van die leuke kwaliteit. Na tig keer banden plakken en dagelijks oppompen had ik 2 maanden geleden een nieuwe achterband gekocht. Je pompt 'm op en 's avonds is tie weer zacht, maar goed ik moest toch op dat fietsje naar huis. En daar kwam bij dat Jozi had gevraagd of ik 'm naar de achterbuurt van de stad wilde brengen, bij z'n oma. Het zou namelijk al snel donker worden en lopend zou dat zeker wel een half uur zijn.
Goed, Jozi achterop, ik trappen... zijn we goed en wel op weg... een enorm knal! We schrokken allebei verschrikkelijk! M'n band was geklapt... Toen we dat zagen moesten we allebei toch ook wel verschrikkelijk lachen, waarschijnlijk niet alleen om de grap maar ook van de spanning....
Oké, weer een nieuwe band..... binnen en buiten.

Oogsttijd
Met z'n allen in een kring in de zon zitten we appels te schillen, de ene na de andere kilo. Eerst met elkaar de appels geraapt, nu gezellig schillen, straks koken en dan.... heerlijk genieten van je zelfgemaakte appelmoes!!! Het is een leuke tijd om met de kinderen de oogst uit de eigen tuin te kunnen halen. De kinderen doen nu letterlijk zelf iets voor de kost en ze leren gelijk praktisch bezig zijn. De volgende dag heb ik niet van die "theekrans-meiden" om appelmoes mee te maken, maar klim-en-klauter-jongens. Goed, dan gaan we de boom in en gaan we pruimen plukken, teilen vol!

Dan schoonmaken, pitten eruit, koken en we kunnen de komende maanden genieten van heerlijke jam!Boven het pad bij de deur hebben we druiven hangen en zodra de kinderen binnen het hek komen klimmen ze op een stoel om een heerlijke tros te pukken en er van te genieten. Volgende week gaan we de druiven verzamelen en in een handpers van1 van de collega's maken we dan heerlijke druiven sap..... hopen we.
Oogsten is leuk! Oogsten is mooi. Automatisch moet ik dan denken aan het oogsten waar de Bijbel het over heeft. En dan kijk ik naar de perzikenboom in onze tuin: kaal, leeg, geen vrucht, geen perzikenjam. Waarom? Omdat de kinderen de verleiding niet konden weerstaan de perziken te laten hangen en te laten rijpen, telkens dachten ze: ze zien er leuk uit, 'k heb honger, ik probeer er vast een paar. Maar 't viel telkens tegen en nu hebben we er niets aan.
Zo moeten wij ook opletten bij de kinderen. Je denkt soms iets moois te zien en wil gelijk gaan oogsten, maar we zullen geduld moeten hebben tot de vrucht goed genoeg is.
Aan de andere kant zegt Jezus Zelf dat de velden wit zijn om te oogsten en dat we moeten bidden om arbeiders die uit zullen gaan. Met die opdracht mogen we ook om ons heen kijken. En merken dat er inderdaad honger en verlangen is in de kinderen naar God, Zijn Liefde, Rechtvaardigheid en Genade.
Willen jullie meebidden voor de oogst en voor de arbeiders? Zondag is er in de kerk het Oogstfeest. Vanuit verschillende dorpjes "komen de stammen vrolijk op naar Gods Huis" om daar met elkaar God te danken voor de oogst van dit afgelopen jaar. Voor wie dat mogelijk is neemt dan van thuis de "tienden" van de oogst mee zodat we na de dienst met elkaar een feestmaaltijd kunnen houden.

Conferentie
Van donderdag 21 tot maandag 25 september hadden we de tweejaarlijkse conferentie van OEZ voor kinderwerkers. De locatie was "Casa Elim" bij Bran, in Roemenië. We hebben donderdag en maandag dus een hele reis af moeten leggen, maar dat was ook wel echt de moeite waard!
Wat was dat heerlijk om er even uit te zijn en zo verwend te worden. Het eten was heerlijk, de contacten echt leuk, verhalen en ervaringen uit kunnen wisselen met andere veldwerkers. Ook konden we ons laten verwennen met een massage, en kregen we op zondag cake bij de koffie, en kregen we een keer een ijsje; allemaal kleine gebaren die je gewoon echt even goed doen.
Goede lezingen en studies en vooral het telkens terugkerende zingen met elkaar was voor mij natuurlijk geweldig! Het thema was: "Wandelen in Gods plan". Wandelen… Dat deed de Heere Jezus ook met Zijn discipelen, lezen we in de Bijbel. En wij? Wij jagen, rennen en stressen vaak zoveel.
Daarbij hield Jezus Zich aan het plan wat Hij van de Vader gekregen had. Hij hield Zich bij Zijn roeping. Wij nemen zo vaak extra dingen erbij, want: "het is toch niet christelijk om iemand zomaar weg te sturen of af te wijzen? Je moet toch als Christen altijd helpen?"
Toch lezen we dat Jezus Zich ook wel eens aan de schare onttrok en tijd nam voor 'stille tijd': even alleen met Zijn Vader. Laten we dat niet vergeten in onze planning. Dat is je energieBron!
Ook de omgeving was prachtig. We zaten midden in de bergen, prachtige uitzichten, heerlijk wandelen, frisse boslucht, geweldig!
Toen we weer uit elkaar gingen lazen we nog het zendingsbevel uit Mattheüs 28 : 16 - 20. Wat rijk om weer te zien dat dit bevel niet op zichzelf staat, maar ingeklemd tussen twee heerlijke beloften: Mij is gegeven alle macht en Ik ben met u alle dagen.

Gebedspunten:

- Bid voor de kinderen om kracht om te breken met het straatleven.
- Bid voor ons om goed met de ‘oogst’ om te gaan.

- Dank voor de goede conferentie, die zo opbouwend voor ons was.
- Dank voor de heerlijke nazomer en de goede gezondheid.

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 5 / Beregowo / 20-08-2006:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

De eerste week van juli mocht ik even weer in Nederland zijn. Voor vrijwel iedereen een grote verrassing! Het heeft me enorm goed gedaan dat zoveel mensen met je meeleven, langs kwamen en echt geïnteresseerd zijn. Het was ook echt heerlijk om gewoon weer even thuis te zijn, bij je eigen familie. Ook op school tussen collega's en kinderen heb ik geweldige momenten gehad. Allemaal hartelijk dank daarvoor! Gelijk wil ik ook van deze gelegenheid gebruik maken om iedereen te bedanken die regelmatig aan ons denkt door het sturen een mailtje of een kaartje of in het gebed. Ik waardeer het erg!

Kapster
Dat je in het straatkinderhuis werkelijk alles tegelijk bent, blijkt wel uit het volgende. Je bent ziekenverzorgster tot technicus, van kokkin tot pastoraal medewerker... en van de week ben ik zelfs tot kapster gepromoveerd!
Pas kwam er weer een nieuwe jongen in ons project. Hij is al wat ouder: 17. Woonde altijd bij z'n oma omdat vader verdwenen is en moeder in de gevangenis zit. Nu is een maand geleden z'n oma overleden en woont hij alleen in dat huis.... Je begrijpt al hoe dat gaat. Gelukkig hebben we hem vrij snel in ons huis op kunnen nemen. Pas was hij voor het eerst in het middagprogramma. Het eerste wat hij vroeg was: “Anja, klopt het dat jullie hier m'n haar kunnen knippen / scheren?” Ja, we hebben inderdaad een tondeuze en knipscharen. Nou, gelukkig gaf Lena (de keukenmedewerkster) nog even de tip om het met dit lekkere weer maar buiten te doen.
Dus ik een stoel neergezet voor hem en hij wilde dat ik het zou millimeteren. Nou, goed. Ik begon en al heel snel was ik zo blij dat we buiten zaten...! Er kwam een hele laag stof uit het haar, de hoofdhuid zat vol met ..??.. schilfers?, zand? ( bewoog het?), en een groot litteken.... Het was heerlijk om 'm even later met een heerlijk fris kort koppie rond te zien lopen!! Dinsdag wilden weer twee jongens een "zomerkoppie". Natuurlijk allebei weer een ander model ('k liet maar niet merken dat ik het wel spannend vond), maar het is gelukkig allebei goed uitgepakt en ik werd "proffie"genoemd! Nou dat is hier wel een eretitel.


Zomerkamp Straatkinderen
De laatste week van Juli en de eerste van Augustus hadden we met elkaar de feestweek voor de straatkinderen. Op 4 smoezelige dekens zitten ruim 20 kinderen met wat Nederlandse en Oekraïense leiding vol aandacht te luisteren naar een verhaal uit de Bijbel.
Tussen twee bomen hangt een touw met daaraan de platen bij de verhalen die ze elke dag hebben gehoord: Ik ben het Licht, Ik ben het Levende Water, Ik ben de ware Wijnstok, enz. Tien dagen lang mochten we de kinderen vertellen over Wie de Heere Jezus is. Daarbij zongen we het themalied waar deze woorden ook weer in naar voren kwamen met de vraag: Jezus vraagt jou: Wie ben Ik voor jou?!
Naast zingen, bidden en een Bijbelverhaal waren er elke dag ook ontspannende activiteiten in het programma zoals zwemmen, zeskamp, estafetteloop, voetbalcompetitie, bezoek aan een museum en kasteel, enz. En…, voor de kinderen niet het minst belangrijk: een warme maaltijd!! Het was een heerlijke tijd! We merkten dat we gedragen werden door het gebed, ook voor de kinderen werd dit steeds duidelijker. Elke dag stralend weer, en als we dat niet nodig hadden kwam er een verkoelende regen.
De kinderen genoten enorm van alle aandacht en liefde die ze kregen in deze weken. Dit kon vooral door de intense inzet van het Nederlandse team, die niet alleen het geld , maar ook zichzelf volledig aan de kinderen gaven. Als Oekraïense team, zijn we daar enorm dankbaar voor!!

Veranderingen
De moeilijkste puber van 't spul zat lekker uitdagend op een klimrek terwijl we met het Bijbelverhaal wilden beginnen.... En hij luisterde naar de meest zachtaardige, weinig gezaghebbende Oekraïense leidster om direct naar beneden te komen...!!
Een echte pubermeid van 17, die nooit iets wil, en de grootste mond heeft, ging gezellig meedoen met de spelletjes en zat zondag in de kerk muisstil te luisteren...!!
Maandag kwam ze vertellen dat ze niet goed wist wat er met haarzelf aan de hand was, dat ze zondag in de kerk zo geraakt was door de preek...!!
In aansluiting op ons Bijbelverhaal over de verloren zoon kwam spontaan een van de kinderen naar voren om te vertellen hoe God hem had geraakt en veranderd, na al z'n jaren van roken, spuiten, straatleven, enz. Hij verzekerde de andere kinderen dat dit nieuwe leven zoveel beter is dan zonder Jezus!!
Een jongen met een echt straathart, die zich slecht kan hechten, geven en emotioneel uiten, viel bij het afscheid een Nederlander om de hals. En toen die hem optilde begon hij toch te huilen!! Hij gaf zich helemaal, schaamde zich er niet meer voor en huilde heerlijk uit...!!

Zonden aan het kruis
De "Bijbelles" op de laatste kampdag draaide vooral om het lijden, sterven en opstaan van de Heere Jezus. Dit maakte erge indruk op de kinderen. We gaven ze allemaal pen en papier om daar hun zonden op te schrijven die ze aan het kruis wilden brengen, waar ze nog aan vast zaten en vergeving voor nodig hebben. Iedereen zocht toen een plek waar niemand mee kon lezen en het werd heel stil....
Naast mij zat een klein jongetje, die niet kon schrijven en meestal de Bijbellessen langs zich heen liet gaan. Ik vroeg hem welke zonde ik voor hem op moest schrijven. Z'n donkere oogjes draaiden starend weg en toen zei hij zacht: stelen. Hierna stopte iedereen het papiertje in z'n zak.
In de tuin van het straatkinderhuis had een van de Oekraïense leiding een klein kruis gezet. Terwijl we daar heen liepen, zei de grootste probleemjongen tegen me: “Anja, ik heb wel drie papiertjes nodig, ik heb zoveel zonden, dat kan ik nooit allemaal aan het kruis brengen, om vergeven te worden.” Ik zei: “Je weet niet hoe zondig ik ben. God heeft me vergeven, maar nog steeds doe ik elke dag zonden.” "Oooo Anja, jij ben niks vergeleken bij mij. Weet jij hoe mijn hart er uit ziet? Als ik het je zou laten zien, zou je flauw vallen. Je weet niet wat voor slechte dingen ik allemaal gedaan heb. Gisteren nog, toen...."
Even later zaten we met elkaar om het kruis en brachten om de beurt ons briefje met zonden aan het kruis. Hierna werd het aangestoken. Langzaam brandden alle briefjes tot as... Stilte...
Na een lange stilte zetten we een lied in "Ik wens te zijn als Jezus, lief te hebben als Hem, te vergeven zoals Hij doet, mijn leven is in Zijn Hand".

Gebedspunten:
- We danken God voor deze geweldige momenten, goede tijd, Zijn voorzienigheid in zoveel dingen, Zijn Liefde, Zijn vergeving, Zijn aanwezigheid, Zijn werking en Zijn Geest. Hem zij alle dank en lof!!!

- En we bidden dat God het zaad wat gestrooid is zal laten ontkiemen, en de jonge plantjes die we hebben mogen zien opkomen, wil beschermen in deze vijandige wereld.

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 4 / Beregowo / 27-06-2006:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Bijbellessen
Een hoofdonderdeel van de middagprogramma's met de straatkinderen is de Bijbelles. Hierin proberen we dan ook steeds de beste weg te zoeken om de kinderen met het Woord te bereiken. Op dinsdag hebben we bijvoorbeeld gemerkt dat het beter is om het Bijbelverhaal 1 op 1 te lezen en te bespreken (1 leiding met 1 kind). Dit gaat heel fijn. En nu we als leiding telkens hetzelfde kind nemen ga je op dat gebied ook een vertrouwensband merken. Het is niet meer een les zoals op school, die verplicht is en waar ze eigenlijk geen zin in hebben, nee, het is het moment waarop ze met hun vragen bij je terecht kunnen en waarop we samen luisteren en leren van wat God zegt.
Op vrijdag hebben we wat jongere kinderen, die nog vrij regelmatig naar school gaan ( bij het stadsinternaat) en die i.t.t. de andere kinderen vrij goed kunnen lezen. Voor hen hebben we via de Hongaars reformatorische kerk, hier in Beregowo, leuke werkboekjes gekregen. Een les bestaat uit een leesstukje, vragen hierover en een leuke verwerking. Ze zijn erg gemotiveerd en behandelen zo de basiselementen van de Bijbel en het Christelijk geloof. Na het afronden van 3 schriftjes ontvangen ze een diploma en een kinderbijbel.

Blijdschap in de hemel
Van onze 3 jongens die in het 'Arendsnest' slapen was in de herfst een jongen tot geloof gekomen. De afgelopen maand mochten de 2 andere jongens volgen. Iets waar je verwonderd en stil van wordt. Het is erg mooi om de veranderingen te zien.
Vooral Micky, altijd zo gesloten, in zichzelf, alsof hij bezet was. Langzaam zag ik hem open gaan, begon hij vragen te stellen tijdens de Bijbelles i.p.v aan z'n trui te plukken. We kregen oogcontact met hem en de laatste paar keren wilde hij zelfs uit de Bijbellezen. Ik was verbaasd, want we dachten dat hij, als zoveel kinderen hier, helemaal niet kon lezen.
Vervolgens vroeg hij wat ik van z'n muziek vond. Hij kon het niet verstaan, want het was Engels. Toen ik aangaf dat dit geen goede muziek was, zeker de tekst niet, wilde hij het direct wegdoen.
En wat me helemaal versteld deed staan is dat hij sinds kort hardop voor de groep durft te gaan bidden.
Eén van de andere jongens is Jozie. Met hem sta ik hier op de foto. Hij is 14 jaar en 2 weken geleden tot geloof gekomen. Hij is echt aan het veranderen, maar vind het nog heel moeilijk en heeft er veel liefde, geduld en steun bij nodig.
Willen jullie alsjeblieft bidden voor onze jongens. Hun geloofsplantje is nog zo klein en de verleidingen om hen heen zo groot.
Gelukkig hebben we een machtige Heiland!

Rebecca
Een paar weken terug zijn Flora, Edwin en Nathan teruggekomen uit Nederland met de kleine Rebecca! Een prachtig meisje! Na 10 weken zonder hen, waren we blij dat ze weer een beetje leven in ons huis komen brengen. Ook voor het werk vind ik het fijn dat ik dingen nu weer makkelijker kan overleggen en de taken weer een beetje verdeeld kunnen worden.

Activiteiten
Met de jongens zijn we nog veel met hout bezig, figuurzagen van boekensteunen tot sleutelhangers, de meiden houden zich bezig met kaarten maken, sieraden maken, enz. Maar nu het lekkere weer is begonnen mag elke groep een keer per maand naar het buitenbad in Kosino, een dorpje hier verder op. Dat vinden ze helemaal geweldig!

Ook van de wasmachine in het straatkinderhuis wordt volop gebruik gemaakt. De kinderen hebben namelijk thuis geen wasmachine, dus dat scheelt wel als je anders alles met de hand moet doen..... Helaas hebben we regelmatig problemen met het water: de stadsleiding is afgesloten of het loopt niet goed weg of de wasmachine voert helemaal geen water meer af... En je kan eigenlijk gewoon niet meer zonder.. Dan maar weer hopen en bidden dat het niet een al te duur grapje wordt.

Om ons huis
Met het prachtige weer is het een lust om hier te wonen. Alle bloemen om het huis lopen uit, de rozenstruiken aan de muur, de pioen-rozen langs het pad, de fruitbomen krijgen na hun mooie bloesem nu kleine vruchtjes en niet te vergeten komt ons moestuintje er steeds leuker uit te zien.
Daarbij hebben we ook nog dieren: kippen die ons elke dag trouw van eieren voorzien, met een haan die op de gekste tijden z'n stem verheft.., twee grappige geitjes, nog heel klein, die gezellig onder de fruitbomen grazen en dan niet te vergeten onze Noa, de waakhond, pracht beest!
Achter ons huis is de heuvel die je in ongeveer 20 minuten kan beklimmen en je een prachtig uitzicht geeft. Er groeien nu hele mooie veldbloemen. Echt een hele mooie tijd! Grote Schepper!

Gebedspunten:

- Dank voor de fijne Bijbellessen
- Dank dat ik in gezondheid mijn werk mag doen

- Bid voor de jongens die tot geloof zijn gekomen, maar nog zo aangevallen worden, in het midden van verleidingen staan.
- Bid voor m'n Russisch, nu ik voorlopig geen les meer kan krijgen, doordat m'n lerares zwanger is en zich erg zwak voelt. Nu vraagt het veel meer zelfdiscipline.

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 3 / Beregowo / 26-04-2006:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden,

Pasen in Oek
'Zeer vroeg, op de eerste dag der week, als de zon opging' begon 16 april voor mij het paasfeest. Om 6 uur stond ik op kleedde me vlug aan en ging op m'n fietsje naar het straatkinderhuis. Daar waren Atilla en de 3 jongens, die er slapen, net aan het ontwaken: 1 in de douche, 1 in de kamer, 1 zelfs nog in bed. Ik vroeg of ze even uit de keuken wilden gaan, zodat ik een klein verrassinkje klaar kon maken.
Met gele servetjes, lente hagelslag, lichtgele en -groene rietjes, sap, muesli-reep, enz. dekte ik snel een ontbijttafel. Een klein gebaar, wat groot plezier gaf! Jozie kwam net uit z'n bed waggelen, kwam even een knuffel halen en ging toen ook lekker aan tafel. Het is tenslotte feest: Opstandingsfeest!!

Thuisgekomen heerlijk nog een uur de tijd voor stille tijd. Toen een Paasontbijt met elkaar hier op de bovenverdieping en naar de kerk. Zoals hier de gewoonte is, mochten we elkaar begroeten met :"Christus is opgestaan", "Waarlijk opgestaan!"

Tweede paasdag was ik uitgenodigd bij Lena, die bij ons in het straatkinderhuis in de keuken werkt. Natuurlijk moest ik al voor het ontbijt komen, want dat hoorde er helemaal bij. Dus ik weer braaf om 8 uur op m'n fietsje... (je ziet: uitslapen zit er met die vrije dagen niet echt bij, maar goed) Een heerlijk uitgebreid ontbijt stond al te wachten, maar eerst moest de verbazing uitgesproken worden dat ik op de fiets was..?! Dat ik niet met de auto kwam, vonden ze onbegrijpelijk. Terwijl ik juist genoten had van m'n 20 - min fietstochtje.

In de kerk zongen we geen psalmen, was me verteld, maar de melodieën klonken me verdraaid bekend in de oren. Zag ik boven de liederen staan ( wijs van ps. 42) of ( wijs van ps. 35). Echt grappig, in Nederland zijn ze geloof ik juist bezig om de melodie te vervangen en de woorden te handhaven...?

Die ochtend had het niet nodig geweest om na te denken welk luchtje ik op zou doen, want de traditie hier, wil dat de jongens de meiden van een luchtje voorzien en dat het meisje vervolgens een paasei of iets dergelijks daarvoor terug geeft.
Zelfs de jongens die, als het op werken aankomt, zo lang mogelijk kind willen zijn, liepen nu in pak. Met in hun binnenzak de meest bijzondere flesjes of spuitpotjes met zeer uiteenlopende luchtjes. Ze gaan alle huizen langs. En ondanks herhaalde pogingen van Lena om bij de deur te vermelden dat hier geen meisjes woonden, ben ik toch de tel kwijt geraakt van het aantal luchtjes wat ik opgespoten kreeg. Op m'n haar, op m'n shirt, in m'n hals...
Wat was ik blij dat ik op de fiets was zodat ik op de terug weg even heerlijk uit kon waaien… 'k Weet niet waar ik naar rook, maar een w.c.-verfrisser zat er denk ik niet ver vandaan....

Typisch Oek
Een tijdje geleden zou bij de oude mensjes (van Wilma's project) hout geleverd worden voor de kachel en het fornuis. Dus Wilma de dag ervoor iedereen op de hoogte gesteld, dat ze thuis moesten blijven, niet gaan werken op de markt enzo, want het hout zou komen. Ook ik had afspraken gemaakt met 'mijn' jongens dat ze die middag klaar moesten staan om Wim te gaan helpen al dat hout in kleine stukjes te hakken voor de oudjes ( dan kunnen de jongens gelijk wat geld verdienen en ze leren de oudjes te helpen). Krijgen we 's morgens om 10 uur te horen: “Nee, het hout wordt toch niet geleverd, het wordt waarschijnlijk(!) morgen.....”

Nog zo iets. Ik ga naar de bank om geld te wisselen, want op de markt zag ik nu geen ene wisselaar( daar is zeker pas controle geweest of ze verwachten controle). Ga ik in de rij staan van het loket waar netjes aangegeven staat hoeveel grivne per euro en per dollar enzo. Nou, van privacy hebben ze nog nooit gehoord, laat staan van een streep waar je achter moet wachten: nee iedereen hangt gewoon aan de toonbank mee te kijken. Ik denk: laat ik het voorbeeld geven, netjes doen en er gewoon wel achter gaan staan. Nou, dat doe je ook maar een keer, want iedereen piept dan gewoon voor, ze dringen zich gewoon via de toonbank opzij tot ze er voor staan. Goed, ben ik eindelijk aan de beurt. Zegt die vrouw: “Nee, we wisselen hier geen geld.” Ik vraag waarom of waar dan wel. “Ja, dan moet je naar een andere bank op de hoek van de straat.....” Sta je in een bank, wisselen ze geen geld...?!

Dinsdaggroep
Op de foto die hierbij zit staan 3 kids van de dinsdaggroep. Echt al een pubergroep. Ze vinden het heerlijk om zich in het zweet te werken met bijvoorbeeld figuurzagen, of iets voor je vriendinnetje verven ( ja, hier is de lente echt aangebroken!), maar de Bijbellessen waren juist op deze dag erg zwaar. Het zingen heb ik er vrij snel uitgelaten, dat was geen succes. En zoiets moet niet gedwongen gaan, maar fijn zijn. En zeg nu zelf: in Nederland is zingen voor gassies van die leeftijd ook niet erg favoriet. Maar de Oekse leiding was bang dat de Bijbelles hen ook niet interesseerde. Misschien eigenwijs, maar ik geloofde van wel: de Bijbel is breed genoeg. Jezus sprak met tollenaren maar ook met Farizeeërs, had een woord voor ouderen, maar ook voor kinderen. Nu hebben we de groepen gesplitst en sommigen geven we zelfs 1 op 1 de Bijbelles en het is heerlijk om te merken dat ze nu los komen, met vragen, zo direct, zo open! God zij dank! ( en stiekem dacht ik : zie je wel)

Jozie, in het bruine truitje, vroeg pas: “Anja, ga je met me mee, even schommelen?” ( 14 jaar, wil je graag samen schommelen...) Goed, wij heerlijk een half uur geschommeld en gepraat. Komen we binnen, zegt Jozie niet: ik heb lekker een half uur geschommeld, maar: “Ik heb lekker een half uur met Anja gepraat!” Zo belangrijk is voor hem dus, het 1 op 1 contact, even aandacht voor jou alleen...!

Gebedspunten

- Dank voor de gezondheid van personeel en kinderen
- Dank de Heere dat we telkens toch weer genoeg geld hebben.
- Bid voor het overbrengen van de Bijbellessen naar het hart van elk kind.

liefs, Anja

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 2 / Beregowo / 11-03-2006:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden.

Bij deze, begin maart, mijn tweede nieuwsbrief. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk nieuws te schrijven wat voor iedereen interessant is. Sommigen hebben hier al het één en ander van gelezen in mijn persoonlijke mails. Om te beginnen wat algemeen nieuws over het hoe, wat en waar van mijn werk en verblijf.

Wonen op de bovenverdieping
We wonen hier, in het huis van Flora en Edwin, met z'n 5-en op de boven verdieping.: Wim en Wilma, een hartelijk, betrokken en open stel. Wilma zet zich in voor de oudjes hier in Beregowo. Mensjes bezoeken, eten brengen enz. Dan hebben we Agnes en Jorijn: 2 gezellige, vrolijke jonge meiden. Zij werken allebei in het ziekenhuis op de kinderafdeling. En dan is er nog een kamertje voor mij. Als drie meiden doen we gezamenlijk inkopen, eten koken, wassen draaien, douche en wc schoonhouden, enz. Maar 1 of 2 keer per week eten we ook gerust met Wim en Wilma. Erg gezellig! Op zondag nemen we ook vaak een poosje de tijd om met elkaar te zingen met de gitaar (van mij) en / of de panfluit (van Agnes).

Inkopen doen
Inkopen gaan hier wat anders dan in Nederland, dat zul je begrijpen.Op zich ben je hier heel wat tijd kwijt met boodschappen doen. Je kan hier niet even naar de Edah en dan in een half uur alles binnen hebben. Je loopt over de markt te slenteren, waar het vreselijk druk is en dan snuffel je bij al die kraampjes of ze iets verkopen wat je wil hebben. En de ene dag hebben ze iets wel, de andere dag niet, dan nog uitzoeken waar het fruit er beter uitziet, waar het goedkoper is enz. Maar gelukkig heb ik daar geen hekel aan, ik vind het echt wel grappig. Ik kan daar echt wel van genieten, al die verschillende mensen. En 1 keer in de week gaan we dan naar een soort C1000 en halen daar de nodige andere dingen, zoals bijvoorbeeld diepvries groenten. Want groenten zijn hier in de winter echt niet te krijgen ( alleen wortels of een beetje kool of zo).

Invulling van de ochtenden
Zoals jullie waarschijnlijk weten, hebben we elke middag programma voor de straatkinderen tot 6 uur. Behalve op donderdag, dan hebben we vergadering met ons team van 5 tot 8. Beetje gekke tijd voor ons als Nederlanders, maar ja.
's Morgens doe ik dus veel aan m'n taal. 2 x in de week les en anders huiswerk. Verder ben je hier heel wat tijd kwijt met boodschappen(zoals jullie hierboven hebben kunnen lezen) Op donderdagmorgen hebben we altijd bidstond met het hele zendingsteam, wat hier in Beregowo bezig is ( 8 Nederlanders en 6 Hongaren / Oekraïners). En verder gebruiken we de ochtenden nog om dingen voor de middagprogramma's voor te bereiden. En niet te vergeten: al m'n mails te beantwoorden. Daar gaat meer tijd in zitten dan ik had verwacht, maar het is ook wel erg leuk. Je ziet: ik verveel me nog niet.

Verdriet
Vorige maand ben ik wezen condoleren bij een meisje uit het project die al een baby heeft en bij haar schoonouders woont omdat ze zelf geen ouders meer heeft. En nu is haar schoonvader ook overleden: 44 jaar..! Hij had een hersenbloeding en binnen 5 dagen was hij er niet meer. Wat moet je dan zeggen? Gelukkig hebben we kunnen helpen met het kopen van een kist. Daar hadden ze niet eens geld voor, en anders zou de gemeente hem weg halen en kon hij niet normaal begraven worden. Nu gelukkig wel. Zo word je elke dag weer met andere dingen geconfronteerd.

Voortgang straatkinderenproject
Vorige week wilden we weer een nieuw meisje aannemen in ons programma. Ze zit ook in het plaatselijk internaat. Daar heerste een paar weken terug cyfilis en daarom is de directeur ontslagen. Nu is er een nieuwe directeur. Hij wil natuurlijk laten zien hoe belangrijk en goed hij is. Dus, nee, we mochten dat meisje niet zomaar elke vrijdag naar ons programma laten komen, dan moesten we haar op z'n minst ophalen en weer terug breng. Maar twee broertjes uit het internaat komen ook op vrijdag, dus daar kan ze gewoon mee meelopen.... Nee, hij moest en zou pas toestemming geven als wij een officiele brief van de Missie hadden.
Goed, wij vanmorgen die brief met Peter Gabor ( van OEZ, hier) geregeld, naar het internaat, directeur op gesnord, brief gegeven, hij ziet de stempel, leest het amper en zegt : goed. Hij bleek niet eens te weten welk meisje, hij weet niet eens hoe ze heet, zo belangrijk vindt hij de zorg nou voor haar.....?!
En als de helft van de kinderen s’middags de stad in slenteren en allerlei slechte dingen doen, maakt niet uit. Maar nodig je zo'n kind uit voor een goed programma, dan is een brief nodig..?!
Puur interessant doenerij!!!!!

Zondag 5 maart heeft het de hele dag flink gesneeuwd en ook 's nacht is het nog lang doorgegaan. Maandag morgen moest ik er precies vroeg op uit om met een van de tiener moeders haar kind naar het kinderdagverblijf te brengen. Nou, gelukkig was ik echt extra vroeg opgestaan want ik moest m'n auto werkelijk uitgraven, er lag wel 30 tot 40 cm sneeuw op en omheen. Toen die klus geklaard was bleek het slot van het hek bevroren. Gelukkig had ik slotontvriezer en na een poosje sjorren en trekken kon ik eindelijk weg. Maar de straten waren niet zo netjes als in nederland gestrooid met zout ( dat doen ze hier trouwens nooit, ze gebruiken hier zand). De meeste wegen waren al wel netjes sneeuw-vrij-geschept, maar niet allemaal. Ja, en als je dan ook nog eens een heuveltje op moet, terwijl je banden en onderkant van de auto helemaal in de sneeuw rijden.. dan weet je wat je krijgt. Ronddraaiende banden zonder vooruit te komen. We waren al vlak bij het kinderdagverblijf en gelukkig waren er een paar vaders, die wel even wilden helpen duwen. (Die dachten natuurlijk ook: ach, zo'n dom Hollands meisje..) 's Middags heb ik lekker m'n auto thuis gelaten en ben gaan lopen.

Gisteren kwam een van de straatkinderen in het programma en wilde graag eten, hij had honger. Maar het was nog helemaal geen etenstijd. Dan moet je zo vechten met je gevoel en je verstand. Je gevoel zegt: An, hier is een kind wat honger heeft, geef het brood! Je verstand zegt: daar kan je niet aan beginnen, dan willen de andere kinderen ook en dan zeggen ze volgende week weer dat ze honger hebben. Dus dan moet je er iets tegen over zetten. Het is sowieso goed dat de kinderen weten dat je niet alles zomaar kan krijgen wat je wilt, dat het goed is om te werken voor je geld of je brood. Toen heb ik gezegd: Goed, als jij hier het pad sneeuwvrij maakt krijg jij zo brood. Nou, hij heeft gewerkt jongen ( met z'n hongerige maag...) als een paard! Wat heerlijk als je 'm daarna ziet genieten van z'n brood, met een lading boter en z'n thee met een lading suiker..!
De middagprogramma's zitten nu zo goed als vol. Dat is fijn, lekker veel kinderen die we kunnen bereiken. Uit Nederland hebben we een fitnessapparaat gekregen. Dat is, vooral bij de jongens, helemaal in natuurlijk. Erg leuk!

Bedankt weer voor jullie interesse in mijn nieuwsbrief en jullie meeleven.

Groeten van Anja

Gebedspunten:

- We mogen de Heere danken dat we intussen drie nieuwe kinderen hebben kunnen aannemen voor ons project
- Dank dat ik, ook in deze onhygiënische omstandigheden nog steeds gezond ben!
- Bid voor de voortgang van de bijbellessen die in ons kinderprogramma gegeven worden, omdat we juist dan zien dat de duivel stoorzenders stuurt

Postadres:
YKPAIHA 90200
Beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 St. Oosteuropa Zending (OEZ)
Anja Graveland, Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437, The Ukraine

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland, telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbrief 1 / Beregowo / 21-01-2006:

Lieve familie, vrienden, collega's en andere bekenden.

Hier mijn eerste nieuwsbrief. Jullie zijn vast al benieuwd naar mijn ervaringen. Sommigen hebben al het één en ander gehoord, dus dan lees je soms wat herhaling.

Aankomst
Na een pittige reis, zijn we hier veilig aangekomen.
We werden gastvrij onthaald en hebben zaterdag eerst de markt en het straatkinderhuis bezocht. Zondag hebben we een hele fijne dienst in de Babtistengemeente gehad, met 2 preekjes. Kort samen gevat: dat het belangrijk is om God te gehoorzamen als je wil groeien in het geloof en dat Gods kracht in zwakheid volbracht wordt. Onze (misschien in eigen ogen 'kleine') gaven mogen we in Gods handen geven, Hij kan er grote dingen mee doen ( denk aan de 5 broden en 2 vissen). Het was heel bemoedigend.
Maandag nog even de laatste dingen laten zien aan mijn ouders en vriendin Jacolien en op pad gegaan om m'n nieuwe emailadres in werking te brengen. Nou dat is een verhaal apart. Uur na uur wachten, proberen, naar een ander mannetje, wachten tot er even niemand in die zaak belt of faxt, want er is maar 1 lijn (In een internet-shop!!!) Maar na 2 en 'n half uur volgehouden te hebben kan ik nu toch mailen. Dat betekent: ik kan het proberen hier thuis om in te bellen, maar dat kan wel 10 of 20 keer inbellen betekenen en als je er eindelijk op zit kan je er zo halverwege het verzenden of binnen halen weer af geknikkerd worden. Maar goed, ik zal geduld trainen. Alle mensen van wie ik al een mail binnenkreeg: hartelijk bedankt! Erg leuk!

Mijn eerste dag
Vandaag is m'n eerste echte werkdag. Begon vroeg met het afscheid nemen en uitzwaaien van m'n ouders en Jacolien. Toen een was gaan draaien. O, wasmachine kapot. Nou, toen beneden in de centrale keuken gevraagd, gelukt!
Toen op weg naar de markt voor brood en fruit. Even een kraampje zoeken waar het er een beetje goed uit ziet, o ja ook op de prijs letten. Toen tussen allemaal rommel bij een kraampje een stukje touw gevonden en bij weer zo'n ander rommelkraampje paperclips. Nu kan ik al de kaarten op hangen die ik van collega's, gemeenteleden, familie en vrienden heb gekregen. Thuisgekomen even koffie gezet en toen de laatste dozen uitgepakt en de spullen in m'n kamen een plekje gegeven. 'k Moet eerlijk zeggen dat ik me hier gelukkig wel echt thuis voel. Heerlijk! Komt ook door je eigen spullen, eigen muziek. Zondag prekenbandje geluisterd en nu lekker cd's. Na nog wat Russisch geleerd te hebben heb ik even gegeten. Om 2 uur waren Flora en ik in het straatkinderhuis. De Oekraïnse leiding was er ook al. We praatten even bij en gingen toen in gebed om de Heere een zegen te vragen over deze middag. Toen kwamen de kinderen. Erg leuk dat ze me direct herkenden en vroegen of ik hun naam nog wist.

Natuurlijk! We deden spelletjes, ze mochten in bad en schone kleren uit zoeken. Ze moesten helpen met eten koken, tafel dekken, enz. We keken foto's van afgelopen zomer toen we de feestweken hadden. Ze mochten van mij allemaal een foto uit zoeken die ze zelf wilden hebben. Natuurlijk vraag je dan direct of je er alsjeblieft twee mag. Ook nadat ik uitgelegd heb dat de kinderen van de andere middagen er ook nog een willen, toch blijven zeuren. Ja, dat klinkt dan allemaal heel zielig, maar toch consequent zijn.
Daarna gingen we gezelig met elkaar aan tafel. Het eten smaakte de kinderen zichtbaar goed. Daarna lazen we met elkaar uit de kinderbijbel. Iedereen kreeg een eigen Bijbel om in mee te lezen. Een van de kinderen kreeg de beurt en daarna vonden ze het natuurlijk erg interessant als ik uit m'n Nederlands kinderbijbel voorlas.Ook bespraken we kort de toepassingsvraag die onder het verhaal stond: 'Hoe kan God jou helpen?" Weer verdeelden we de taken voor afruimen en afwas. Het is zo leuk om die straatjochies zo'n huiselijke taak te zien doen. Hierna was het al snel tijd om naar huis te gaan. Twee kinderen reden nog een stukje mee, die zette ik in het centrum af. Thuis gekomen was Agnes net bezig voor onze avondmaaltijd. Ik haalde nog even m'n was af, streek het nodige en toen gingen we aan tafel. Daarna een grote afwas. Nog even gezellig gedronken, proberen geduld op te brengen voor deze mail en dan bijtijds naar bed. Morgen wachten weer twee nieuwe programmapunten van m'n werk (school internaten bezoeken en de avond/nacht opvang).

De tweede dag
Ik ben met Atilla, een Oekse medewerker naar het internaat geweest om navraag te doen voor kinderen die evt. in aanmerking kunnen komen voor ons programma. Verschrikkelijk: wat ken ik dan nog weinig Russisch. Dat frustreert enorm! Je begrijpt de helft nog niet, laat staan dat je mee kan praten. Vervolgens heb ik dan het gevoel dat ik Atilla teleur stel. Hij heeft dan erg weinig aan me. Dus ik ben net maar weer ijverig aan m'n cursus gaan werken/ leren. Buiten is het nu echt winter: sneeuw, glad ( en van strooien weten ze niet, alleen op de hoofdwegen strooien ze zand) dus zachtjes rijden.

Nog wat ervaringen
Soms heb je het idee dat je hier al helemaal ingeburgerd bent. Je bent druk met van alles en nog wat en elke dag is weer nieuw. Ik ben erg blij dat ik gezond ben en van alles zo kan genieten.
Gisteren morgen hebben we de bidstond gehad met alle OEZ medewerkers. (nee, niet allemaal, een paar zijn op het moment op conferentie of in een bepaalde internationale bespreking) Was fijn, goed om met elkaar te zingen, dingen te delen en te bidden en danken. Ook hadden we gisteren de teamvergadering van 'het Arendsnest'. Echt van alles wordt besproken van boodschappen tot programma-indeling, van thuissituaties tot hoe je zuinig met bakolie kan doen.

En vandaag heb ik weer een ander programma. Vanmorgen om 9 uur moest ik voor het eerst op Russische les, bij Lena. Eerlijk gezegd zag ik wel tegenop. Maar het ging heel leuk, echt goed om zo bezig te zijn, te leren, te moeten, te proberen. Dat is wat anders dan alleen droge kost uit een leerboek, met niemand om het in de praktijk te brengen, zoals in Nederland. Dus nu kan ik met huiswerk aan de slag. Vanmiddag hebben we het programma met de 5 meiden, waarvan er al twee een kind hebben. Schijnt een pittige groep te zijn. We willen lekker gaan zingen met ze, wie weet...
Morgen hoop ik met Lena ( m'n Russische lerares) naar Moekatsjewo toe gaan om winterbanden te kopen. Het is echt veel te glad met zomerbanden. Als ik zachtjes rij gaat het wel, maar het is niet zo handig, soms heb je echt geen grip op je stuur. En voor volgende week geven ze weer erg vriezen en sneeuw op ( - 17/- 18) dus ja....
Zo zie je: elke dag is weer nieuw. Maar God is elke dag Dezelfde. Dat is zo geweldig om te ervaren. Hij werkt in de harten van het team, je ziet het in Willy ( een van de straatkinderen) hoe hij veranderd is, je merkt het in dat Hij je draagt, nabij is zodat ik geen last heb van heimwee of zo. Het is echt heel goed. Looft Hem!

Gebedspunten:

- we mogen de Heere danken voor een veilig aankomt
- dank dat ik me hier zo thuis voel
- Willen jullie bidden voor m'n taalstudie
- en voor het aannemen van de juiste nieuwe kinderen in het project.

Het ga jullie goed!

groetjes,
Anja

Postadres: YKPAIHA 90200
beperobo/Beregsazs
B-Hmelnicky 10/3
Anja Graveland
The Ukraine
Telefoon: 0038-03141-24262
E-mail: anjagraveland@bereg.net.ua

Giften: giro 3584 st. Oosteuropa Zending (OEZ)
Postbus 81127, Rotterdam
o.v.v. projectnummer 21437

Voor overige vragen kunt u contact opnemen met:
Wouterina Graveland
Telefoon: 0180-467417
E-mail: wouterina@hotmail.com


Nieuwsbericht / december 2005:

Anja Graveland vertrekt op donderdag 12 januari 2006 naar de Oekraïne. Zij gaat daar voor de Stichting OostEuropa Zending werken in een straatkinderenprojekt.

Op zondag 8 januari 2006 zal, in de avonddienst in de Sionskerk, aandacht worden besteed aan haar vertrek. Direkt na de dienst is er gelegenheid om, onder het genot van een kopje koffie/thee, afscheid van Anja te nemen. Om ongeveer 20.15 uur hoopt ze nog (kort) wat informatie te geven over het projekt in Beregowo.

Anja zal ons vanuit de Oekraïne regelmatig op de hoogte houden van haar ervaringen. Al haar nieuwsbrieven zullen in deze rubriek worden geplaatst.